You are the only one (Yaebin x Minkyeong) -Intro-

ท้องฟ้าทอสีน้ำเงินอมม่วง บ่งบอกช่วงเวลาที่ใกล้จะพลบค่ำ ยิ่งเป็นในคืนวันสิ้นปีด้วยแล้วฟ้าจะยิ่งมืดเร็ว หญิงสาวรีบก้าวขาที่ไม่ยาวนักหวังจะถึงจุดหมายปลายทางซึ่งก็คือบ้านของเธอ เพราะหลังจากที่โรงเรียนเลิกในเย็นวันศุกร์ ก็ตรงดิ่งไปซื้อไก่ทอดและของกินชุดใหญ่เพื่อไปฉลองกับผู้เป็นแม่ที่บ้าน


'แค่คิดก็มีความสุขแล้ว'


ระหว่างทางกลับบ้าน เยบินเห็นคู่รักมากหน้าหลายตาพากันเดินจูงมือไปยังศูนย์การค้าที่จัดกิจกรรมวันปีใหม่ ภายในตกแต่งไปด้วยของน่ารักกุ๊กกิ๊ก แสงไฟเขียวสลับแดงระโยงระยางเต็มไปหมด ตุ๊กตาสโนวแมนจำลองเองก็ถูกวางไว้ด้วยเช่นกัน

แน่นอนว่ามันสามารถดึงดูดพวกคู่รักให้เข้าไปถ่ายรูปและทำท่าแอ๊บแบ๊ว 1 2 3 แชะ! ได้


ยี้...เหม็นความรัก

เยบินคิดในใจพลางเบ้ปากเล็กน้อยขณะเดินไปยังมอเตอร์ไซค์ตัวเก่งของเธอ แต่แล้วก็มีหญิงสาวคนหนึ่งวิ่งมาทางเธออย่างกับวิ่งหนีโจรมาอย่างงั้น

"เธอๆ อย่าเพิ่งไปปป"

"คะ?"  เยบินมองหญิงสาวด้วยความงุนงง

 ใครวะ?

"ช่วยถ่ายรูปให้หน่อยดิ"

ยังไม่ทันได้พูดอะไร หางตาของเยบินก็ไปสะดุดเข้ากับหญิงสาวคนหนึ่งที่วิ่งตรงมาทางนี้...


คังยูฮา!


"เห้ยพี่!  กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!?" เยบินจ้องหน้าพี่สาวอย่างไม่อยากเชื่อสายตา 

ยูฮาไปเรียนที่เมืองหลวงเป็นเวลานาน ไม่ค่อยกลับมาที่บ้านเท่าไหร่ ทั้งแม่ทั้งเจ้าคงงี่คิดถึงพี่กันหมด ทุกเย็นเยบินกลับมาบ้านจะได้ยินเสียงเท้าเล็กๆของคงงี่ีวิ่งมาหยุดอยู่ที่หน้ารั้ว พอเธอเปิดไปมันก็เมินหนีเหมือนกับรู้ว่ายูฮายังไม่กลับมา หมั่นไส้มันจริงๆ

"ก็เพิ่งกลับมาวันนี้แหละ กะว่าจะเซอร์ไพรซ์สักหน่อย...เสียแผนเพราะมึงเนี่ย" ยูฮาทำท่าจะเขกกะโหลกเพื่อน

"คนนี้ใคร" หญิงสาวหันไปถามยูฮาแล้วชี้มาทางเยบิน

"น้องกุเอง เยบินไงที่เล่าให้ฟัง"

"แล้วคุณเอ่อ..." เยบินถามหญิงสาวพลางส่งสายตาเควสชั่นมาร์คไปยังยูฮา

"ดี เรามินกยอง เพื่อนพี่สาวเธอไง" มินกยองพูดทำมือเซย์ไฮพร้อมยักคิ้วกวนๆ

"สวัสดีค่ะ เราเยบิน น้องสาวพี่ยูฮา" เยบินแนะนำตัวอีกครั้งเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาท

"ไม่ต้องบอกก็รู้อยู่แล้ว"

ยัยนี่...!

เยบินอยากจะเอามือโบกหัวยัยมินกยองอะไรนี่สักที เสียดายหน้าตาก็สวย ไม่น่ากวนตีน 

"ข้อหาพูดจากวนตีนใส่น้องกู" เหมือนอ่านใจได้ ยูฮาจัดการเขกกะโหลกมินกยองไปหนึ่งที เยบินรู้สึกสะใจเล็กน้อยถึงปานกลาง แต่ถ้าเธอเป็นคนเขกจะรู้สึกดีมาก

"แล้วนี่พี่จะกลับพร้อมบิ้นเลยมั้ย หรือจะอยู่เที่ยวกับเพื่อนก่อน"

"แกกลับไปก่อนเลยก็ได้ กยองมันมีรถ เดี๋ยวพี่ค่อยให้มันไปส่ง"

"อ่อเคๆ งั้นเที่ยวให้สนุกนะ" เยบินอยากออกไปจากตรงนี้เร็วๆเลยรีบพูดตัดบทกับทั้งคู่ ทั้งหิวไก่ทอดทั้งเหม็นหน้ายัยมินกยองนี่ด้วย

"เดี๋ยวๆ ถ่ายรูปให้พี่กับยูฮาก่อนน้องเยบิน"

ที่พูดดีเพราะสงสัยกลัวโดนพี่เขกหัวมั้ง...เยบินคิด

"งั้นขอกล้องหน่อยค่ะ"

มินกยองยื่นสมาร์ทโฟนออกไปแล้วรีบพายูฮาไปถ่ายรูปตรงสโนวแมนตัวเมื่อกี้ที่เยบินพูดถึง เยบินตั้งมุมถ่ายรูปอย่างตั้งใจหวังจะให้ภาพออกมาดูดีแล้วรีบกลับบ้านสักที เมื่อถ่ายเสร็จมินกยองก็รีบวิ่งมาคว้ากล้องไปจากมือเยบิน

"ถ่ายยังไงให้หน้าพี่บวมเนี่ยน้อง ดูดิๆ โคตรอ้วน"

เมิงอ้วนเองมั้ยล่ะดีออก...

"ขอโทษนะคะถ้าบิ้นถ่ายไม่สวย แต่บิ้นไม่มีเวลาแล้วค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ" 

'นี่ถ้าไม่ติดว่าอายุมากกว่าแม่จะโบกให้เหนียงสั่นเลย คนอะไรพูดจาห้วนๆกับคนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกเนี่ยนะ!?' เยบินกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปยังมอเตอร์ไซค์ตัวโปรด จัดการเอาถุงของกินยัดใส่ตะกร้าหน้ารถ ก่อนจะรีบสตาร์ทเครื่องแล้วขับออกไปอย่างไม่เหลียวหลัง

"เฮ้ยๆๆ เยบินขับช้าช้าาาาาา" ยูฮาตะโกน

"อีแก่น้องมึงนี่บิดแรงใช้ได้เลย 55555555555555" มินกยองหันไปหัวเราะใส่ยูฮา

"มึงนะ แกล้งน้องกู ระวังเถอะมันจะเกลียดขี้หน้ามึงเอา"

มินกยองทำสายตาเจ้าเล่ห์ไปทางเยบินที่ซิ่งออกไปแบบไม่เห็นฝุ่น วันนี้มินกยองคงยังได้อะไรไม่มากนอกจากเห็นเยบินหัวเสียเพราะหล่อน ก่อนที่เยบินจะไปมินกยองเห็นข้าวของพะรุงพะรังที่เต็มไปด้วยของกิน ตาเธอไวพอที่จะมองว่าในนั้นเป็นชุดไก่ทอดชุดใหญ่ ดูท่าทางเจ้าตัวจะชอบ

แล้วก็เกลียดคนกวนตีนอย่างเธอด้วยเช่นกัน


เยบินกลับมาบ้านแบบหัวเสีย คนแบบยัยมินกยองอะไรนั่นขอไม่พบเจออีกจะเป็นโชคดีของชีวิตมากๆ แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้เพราะเป็นถึงเพื่อนยูฮา ยังไงก็ต้องเจอกันอยู่ดีถึงจะไม่บ่อยนัก

'ก็อย่ามาให้เห็นบ่อยๆละกัน แม่จะตั๊นหน้าเข้าให้สักวัน'

เยบินเปิดรั้วบ้านแล้วเอารถคันเก่งเข้าจอดเหมือนที่ทำเป็นประจำทุกวัน พลางยกข้าวของที่ไปซื้อมากลับเข้าบ้าน พอเธอเปิดประตูเข้าไปในบ้านก็เห็นแม่นั่งร้องไห้ แต่เธอก็เห็นแบบนี้ทุกวัน เพราะรู้ว่าแม่ชอบดูซีรีย์เกาหลีมาก ยิ่งเนื้อเรื่องดราม่าน้ำเน่าแม่ยิ่งชอบ 

"แม่ หนูกลับมาแล้ววว" 
"นี่ หนูซื้อของกินมาเพียบเลย มากินด้วยกันมาๆ"

"โหหห ไปรวยมาจากไหนเนี่ยเรา ซื้อมาซะเยอะเชียว"

"ที่หนูทำงานพิเศษไง เนี่ยเอามาซื้อของกินให้แม่เลยนะ ชอบป่ะๆ"

ความสุขของเยบินจะเห็นก็มีแต่ครอบครัวนี่แหละ แค่เธอเห็นแม่ยิ้มเธอก็มีความสุขที่มากพออยู่แล้ว ไม่ต้องการอะไรมาเพิ่มเติมทั้งนั้น 

"แล้วนี่แม่ดูเรื่องอะไรอยู่เนี่ย ไหนข..."

"...เยบิน"

"จ้ะแม่?" เยบินขานรับ

"แม่มีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย"

เธอไม่เคยเห็นสีหน้าแม่จริงจังแบบนี้มานานแล้ว นับตั้งแต่ตอนเยบินอยู่ประถมแล้วมีเรื่องชกต่อยกับเด็กผู้ชายเพื่อนร่วมห้อง ตอนนั้นเยบินจำได้ว่าแม่ดุมาก แต่ก็เข้าใจเพราะเยบินเองก็เป็นฝ่ายทำผิดด้วยเช่นกัน ถึงแม้ว่าเด็กคนนั้นจะเป็นฝ่ายหาเรื่องก่อน

มันทำให้เยบินอดคิดไม่ได้ว่าเรื่องที่แม่จะคุยคือเรื่องอะไร

"จำเจ้านายแม่ที่แม่เคยเล่าให้ฟังได้มั้ย"

"จำได้สิแม่ ที่เขาช่วยเหลือเราไว้หลายครั้งใช่มั้ย"

"ใช่จ้ะ ตอนที่เราไม่มีเงินเค้าก็ช่วยเหลือเราไว้หลายหนมาก ตอนที่พ่อทิ้งหนี้ไว้ให้เราเค้าก็เป็นคนรับเรื่องแทนทุกอย่าง ให้แม่ยืมเงินไปใช้หนี้โดยที่ไม่พูดอะไร"

แม่ของเยบินเป็นคนใช้อยู่ที่บ้านหลังหนึ่งในโซล แต่อยู่คนละเขตกับบ้านของเธอ เจ้าของบ้านเป็นคนมีฐานะสูง ก็ร่ำรวยนั่นแหละ เยบินเองก็คิดว่าเจ้านายของแม่ใจดีเหมือนกัน ให้แม่กลับมาที่บ้านทุกเย็น ทั้งวันหยุดและช่วงเทศกาลก็ลากลับได้ แม่ของเธอโชคดีจริงๆที่มีเจ้านายใจดีแบบนี้

"แล้วแม่ก็เล่าเรื่องเยบินให้คุณนายเค้าฟังบ่อยมากๆ เขาเอ็นดูลูกมากเลยรู้มั้ย"

"หวังว่าแม่คงไม่เผาหนูให้เค้าฟังนะ" เยบินหัวเราะกลั้ว แต่แม่เพียงแค่ยิ้มอ่อนๆให้

"เขาเองก็มีลูกสาวเหมือนกัน ชื่อมินกยอง"

...???

หน้ายัยมินกยองไร้มารยาทที่ทำเธออารมณ์เสียวันนี้ลอยเข้ามาทันทีที่ได้ยินชื่อนี้ แต่มันคงไม่บังเอิญหรอกมั้ง มินกยองในเกาหลีมีเป็นร้อยเป็นพันคน 


แม่จะให้ลูกหมั้นกับหนูมินกยองทันทีที่เรียนจบมอปลาย

แม่ไม่พูดเปล่าแถมยังยื่นรูปถ่ายคนที่ชื่อมินกยองมาให้เยบินด้วย




พี่เกยงของเรา กวนน้องบิ้นเข้าให้ซะแล้วว 55555555 โดนน้องเกลียดขี้หน้าไม่รู้ด้วยนา
หวังว่าแม่ยกบิ้นกยองจะชอบนะคะ เรานักแต่งมือใหม่ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วย

ฝากคอมเม้นต์กันด้วยนะคะ ชอบก็ติดตามเลยยย เป็นกำลังใจให้ไรท์มือใหม่ด้วยนะคะ ฮิ้ววววววววววววววววว(ดีดกัญชา)

เลิฟยูว

SHARE
Written in this book
You are the only one (Yaebin x Minkyeong)
เกลียดคนกวนตีน...เกลียดคิมมินกยอง
Writer
MrsDERR
FicPRISTIN & GLStory
/ช่วงไหนหายไปคือโดนวิชาเอกเสพความตายไปแล้ว /แวะเข้าไปพูดคุยกันด้าย ทวงฟิคด้าย ด่าอิฮซซให้ฟังก้อด้าย

Comments

slim_7
1 year ago
งานเข้าน้องบิ้นแล้ว เกลียดอะไรก็ได้อย่างนั้นนะจ๊ะ
Reply
MrsDERR
1 year ago
อยู่ภายในใจเป็นหมื่นล้านคำเลยบิ้นบิ้นของเรา ถถถถ