ฉันลืมใช้ชีวิต
เพราะเราไม่ได้มีชีวิตแค่เพื่อฝัน และเพื่อความดี

ฉันคิดมาตลอดว่าการใช้ชีวิตนี้ก็เพื่อตามหาความฝัน
และการเป็นคนดีคือเป้าหมายชีวิต

ฉันเพ้อฝัน จะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ วาดฝันให้ตัวเองในทุกๆเรื่อง ซึ่งฉันลืมไปว่าฉันต้องใช้ชีวิต ลืมไปว่าฉันต้องดำเนินชีวิต

ฉันทำตัวเอาแต่ใจตัวเอง อยากได้อะไรก็ต้องได้ จนรบกวนและกระทบต่อคนรอบข้าง

ฉันคิดมาตลอดว่าอนาคต ฉันจะต้องได้ทำงานที่ฉันรัก ฉันถึงจะมีความสุขและอยู่กับมันได้

ฉันเห็นแก่ตัวมากไปจนลืมมองดูปัจจัยอย่างอื่นบนโลก เช่น การมีงานทำดีๆ การมีหน้ามีตาในสังคม การมีเงินเลี้ยงตัวเองและพ่อแม่ในอนาคต
ลืมแม้กระทั่งว่าอนาคตฉันจะต้องมีครอบครัว ต้องมีลูก และบทบาทฉันอาจจะเปลี่ยนไป เป็นภรรยา เป็นแม่ของลูก หรืออื่นๆ

ฉันมัวแต่ใช้ชีวิตไปวันๆ อ่านหนังสือ นั่งร้านกาแฟ ทำตัว Slow life ฝันถึงแต่อนาคตที่ยังมาไม่ถึง

จนลืมที่จะลงมือทำจริงๆ

ฉันเป็นเพียงคนที่เพ้อฝัน ไม่ได้สนใจโลกแห่งความจริงสักเท่าไหร่

ไม่นานมานี้ฉันได้คุยกับเพื่อนคนหนึ่ง จึงทำให้ฉันได้รู้ถึงความเพ้อเจ้อของตัวเองที่มันมากเกินไป
และหลังจากนี้ ฉันคงต้องสนใจโลกความจริงมากขึ้น กลับมาใช้ชีวิตและอยู่กับปัจจุบัน
SHARE

Comments