พรสวรรค์คือ "ของขวัญ" ชีวิตชิ้นหนึ่ง
หนึ่งในการ์ตูนโปรดของข้าพเจ้าที่ถือว่าอยู่คู่กับชีวิตมานานก็ต้อง "ง้องแง้งกับเงอะงะ" หรือ Cow and Chicken จำได้ว่าทุกๆ 4 โมงเย็นหลังเลิกเรียนจะติดเรื่องนี้แบบงอมแงม มันคือเรื่องราวของพี่น้องวัวและไก่ มีพ่อแม่ครึ่งตัว (อะไรซิ???) ที่มีเรื่องราวแปลกๆเกิดขึ้นโดยเฉพาะการเจอกับ "ไอ้ตัวแดง" ที่มาแต่ละตอนไม่ซ้ำชุดเลยทีเดียว (ฮ่าๆ)

แต่มีหนึ่งในตอนที่ประทับใจอยู่ตอนหนึ่ง ที่นอกจากจะสนุกแต่มันได้สอนบทเรียนชิ้นหนึ่งดั่งตอนที่กำลังจะเล่าให้ฟังต่อไปนี้

ตอนนั้นมีชื่อว่า Chicken Lips



(1)

เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อ เงอะงะ เห็น ง้องแง้ง  ผิวปากซึ่งน้องวัวตัวโตบอกว่า
ใครๆก็ผิวปากกันได้แหละ
พี่ไก่ก็กังวลเลยลองผิวปากบ้าง แต่จนแล้วจนรอด เขาก็ไม่สามารถที่จะผิวปากได้ ที่แย่ไปกว่านั้น เมื่อไปเดินเล่นข้างนอก เขายิ่งน้อยเนื้อต่ำใจเข้าไปอีกเพราะไม่ว่าเจอใคร ไปที่ไหน มีแต่คนและสัตว์ผิวปากอย่างสนุกสนาน

หรือว่าเขาเป็นคนเดียวที่ไม่สามารถผิวปากได้

ขณะที่เขาเดินด้วยความเศร้าใจอยู่นั้น ก็ได้เจอไอ้ตัวแดงตามเคย ก็ถามว่าทำไมหน้าบูด เป็นอะไร เงอะงะก็บอกว่า ผมผิวปากไม่ได้ แต่ด้วยความหวังดี(ประสงค์ร้ายหรือเปล่า?) จึงขออาสาช่วยเงอะงะผิวปาก ด้วยวิธีสุดประหลาด ทั้งเปิดโรงเรียนสอนผิวปาก ซึ่งลองทุกรูปแบบ สุดท้ายแป็กครับ เมื่อแผนแรกไม่เวิร์คก็ต้องแผนสอง ด้วยการเป็นหมอผ่าตัด โดยบอกว่าสาเหตุที่เงอะงะผิวปากไม่ได้ เพราะเขาไม่มีริมฝีปาก

พอผ่าตัดจริงๆ ก็อดขำกับหมอตัวแดงที่สรรหาริมฝีปากพิสดารร้อยแปดมาใส่ให้ ผลสุดท้ายก็ล้มเหลวตามเคย แถมต้องนอนโรงพยาบาลอีก

ง้องแง้งที่รู้สึกผิดที่ไม่น่าไปผิวปากใส่เงอะงะ จึงบอกความจริงว่า

ไม่ใช่ทุกคนที่จะผิวปากได้ การผิวปากเป็นพียงของขวัญชีวิตเพียงอย่างเดียว
ยังมียังอื่นในชีวิตอีกเพียบเลยล่ะ

และนั่นทำให้เงอะงะพบว่า  ตัวเองยังมีดีที่ไม่น้อยหน้าคนอื่นเลยเลยทีเดียว



(2)

หลังจากที่ได้ดูตอนนี้ มันทำให้นึกถึงตอนเด็กๆ

บางครั้งเราก็อยากเป็นคนอื่น

บางคนเรียนเก่ง

บางคนร้องเพลง เล่นดนตรี ยอด

บางคนมีพรสวรรค์ที่ใครๆหลายคนอิจฉา แม้แต่เราเองก็อิจฉาไม่ต่าง

ทำให้บางคนฝึกหรือเลือกทางลัด

ซึ่งผลลัพธ์ก็แตกต่างจากการกระทำของเราเอง

แต่มองจริงๆแล้ว พรสวรรค์ มีน้องที่ไล่เลี่ยกันชื่อ พรแสวง

พรแสวง อาจไม่ได้เก่งเหมือน พรสวรรค์ แต่เขาก็ทุ่มเท ฝึกฝนทุกวัน โดดเด่นไม่แพ้กัน

เพราะฉะนั้น พรสวรรค์คือของขวัญชิ้นหนึ่งในชีวิต

แต่ถ้าเราไม่มี เราก็ฝึกไป ซึ่งเชื่อว่ามันจะกลายเป็นพรสวรรค์ที่ติดตัวไปอีกนานแสนนาน....



SHARE
Written in this book
ช็อคโกแล็ต...ไดอารี่
บันทึกเรื่องราวดีๆ ที่มีอยู่มากมายเกิดขึ้นได้ทุกที่...แม้แต่กล่องช็อคโกแล็ต
Writer
DreamerWriter25
Rookie Writer
นักเขียน / นักฝัน (สมัครเล่น)

Comments