New Life เด็กซิ่ว1

        เริ่มเข้าปี1ใหม่อีกครั้งหนึ่งหลังจากที่เลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองได้อย่างแน่นอนแล้วว่า “ ชีวิตนี้ต้องการอะไร” 

มหาวิทยาลัยใหม่ ชีวิตใหม่
1 ปีที่ผ่านมาตอบคำถามอะไรหลายๆอย่างให้กับชีวิตของเรา ...

แต่.....

มันก็ได้สร้างบาดแผลให้กับจิตใจของเราไม่น้อย จำต้องจากลาชุมนุมอันเป็นที่รักนี้ไปอย่างไม่มีทางเลือก...

        ในทุกๆวันเรานั้นเฝ้านึกถึงมิตรสหายที่แสนดีของเราในชุมนุมประดิษฐ์มหาลัยดังแห่งหนึ่ง ที่มีเพื่อนๆที่แสนดีต้อนรับเด็กต่างคณะ ต่างภาควิชาเช่นเราเข้าสู่โลกนักประดิษฐ์ของพวกเขา ทุกๆวันมันสนุกมาก
.
.
.
 ไม่มีอีกแล้ววันที่พวกเราจะหัวเราะให้กับมุขบ้าๆของกันและกัน ไม่มีอีกแล้วการตั้งฉายาล้อเลียนกันและกัน ไม่มีการตั้งแก๊งค์ไปกินข้าวเย็นด้วยกันอีกต่อไปแล้ว ไม่มี....
ฉันคิดถึงพวกเขาเหลือเกิน...

เจ้าผักเพื่อนยาก... 
เจ้าจ่าสามแก้ว...
เขี้ยวอสูร...
เจ้ามินเนี่ยน...
เจ้าถังเบียร์...
เจ้าคนไร้หอ...
พี่ลิง...
พี่ยีราฟ...
พี่ใบตุ่ม...
อาจารย์ใบชัย...
ป๋า...
เอเจโอ...
และคนอื่นๆอีกมากมายที่ยังไม่ได้ตั้งสมญานามให้
และรอที่จะถูกแต่งขึ้นมาเพิ่มอีก

       เริ่มต้นชีวิตใหม่ในมหาลัยใหม่ เครื่องแบบใหม่บางส่วนที่แตกต่างจากมหาลัยเดิม เพราะความที่เป็นมหาวิทยาลัยเครือเดียวกัน
เราจำได้แม่นเลยว่าวันนั้นเป็นวันรายงานตัว
แน่นอนแต่ละคนก็ถามกันใหญ่เลยว่า
เธอซิ่วมาใช่ป่ะ?
อา....พวกเขารู้หมดแล้ว แต่ก็ช่างมันเถอะ
ห่างกันแค่ปีเดียวมันจะแปลกอะไร เราทุกคนก็ล้วนแต่มีเหตุผลให้ซิ่วกันทั้งนั้นแหละ ไหนจะเรื่องเป้าหมายในชีวิต สาขาวิชาที่เรียนยังไม่ตรงกับความต้องการ ไหนจะเรื่องการเงิน และ “เพื่อนร่วมคณะ”เก่าชวนปวดหัวอีก 
เราทุกคนก็ล้วนแต่มีเหตุผลให้ซิ่วกันทั้งนั้นแหละ!

แน่นอนว่าการที่ยอมเสียเวลาไปตั้ง1ปี เพื่อทำตามความฝันของตัวเองไม่ใช่เรื่องผิดแต่เรากลับรู้สึกผิดที่ทำให้แม่ของเราต้องลำบาก ด้วยอายุที่มากขึ้น สุขภาพที่อ่อนแอลงแต่กลับต้องทำงานหนักเหมือนคนวัยหนุ่มสาว มีวันหยุดอาทิตย์ละครั้ง ต้องอยู่ไกลบ้าน ต้องมีเพื่อนร่วมงานสุดแสนจะจริงใจ(หรอ?) ก็เพราะใครกันหละ!!?

ก็เพราะมีลูกแย่ๆแบบฉันไง!!?
          เราจบลงที่การโทษตัวเอง ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า ร้องไห้มันแทบจะทุกครั้งที่อยู่คนเดียว ร้องมันเข้าไป ร้องมันเข้าไป!!!! 

สุดท้ายเราก็ตกเข้าสู่ห้วงวังวนของอดีต ก้าวไปที่ไหนต่อไม่ได้เลย...
ฉันหนีไปจากอดีตนี้ไม่ได้...ใครก็ได้ช่วยฉันที

SHARE
Writer
Ramiel
Inventor && A binary creature.
We will keep running to the one way FREEDOM!

Comments

umapornn
2 years ago
ถ้าเหนื่อยก็พักก่อนนะคะ วันนี้ก็เป็นวันเมื่อวานแล้ว เราคนนึงก็เด็กซิ่วอาจจะยากหน่อยที่ที่บ้านจะไม่เห็นด้วย แต่ถ้าวันหนึ่งคุณทำได้ ทำในสิ่งที่คุณถนัดคุณอยากทำแล้ววันนั้นคุณจะดีใจกับมสิ่งนั้นมากๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ :)
Reply