the beuatiful of Waiting
เวลาของการรอคอย..


อยากรู้จังว่าคนอื่นๆทำอะไรกันช่วงที่ต้องรออะไรบางอย่าง อย่างรอรถ รออาหารมาเสิร์ฟ หรือรอหมอเรียกตรวจ 
ในมือถือที่หน้าจอสว่างนั่น กำลังฉายภาพอะไรอยู่ นิ้วที่เลื่อนขึ้นลงและหยุดไปชั่วอึดใจ จากนั้นก็เริ่มเลื่อนต่อไป แล้วถ้าหากวันนั้นลืมหยิบมือถือติดตัวมาด้วยจะเป็นไง ฉันคนนึงที่จะรู้สึกว่าซวยละ ไม่มีอะไรทำ ซวยละต้องนั่งเฉยๆนั่งมองโน่นมองนี่ไปเรื่อย คนอื่นจะหาว่าแปลกมั้ยน้า 555 แต่สักพักเท่านั้นเราจะเริ่มปรับตัวได้กับการรอคอย เราอาจจะเริ่มสนุกกับการนั่งมองคนรอบข้าง หรือแม้กระทั่งสิ่งของต่างๆที่วางอยู่รอบตัว 
...พวกเขากำลังคิดอะไรอยู่นะ 
...เขาจะรู้สึกเหมือนฉันมั้ย ว่าการรอคอยนี้ดูจะยาวนานเป็นชาติ
...เอ๊ะ ทำไมคนนั้นดูมีความสุขจัง เจ๋งจัง รอตั้งนานไม่หงุดหงิดบ้างหรอ โน่น คนโน้นหลับกรนมา 3 รอบละ

แต่ก็แค่นั้นแหละ ไม่ได้มีความคิดอะไรต่อจากนั้น เพียงพอสำหรับความคิดสำหรับคนอื่นๆ ไม่มีใครเขามองเรานานหรอก ไม่ต้องไปคิดเอาเองว่าคนอื่นจะคิดยังไง มันนอกเหนือการควบคุมของเราและไม่จำเป็นอะไรเลยที่ต้องทำแบบนั้น ปล่อยตัวเองสบายๆ ..สิ่งที่การรอคอยสอนฉัน มันบอกฉันว่า 'แค่เป็นตัวเอง ที่รัก'

สำหรับการรอคอยสั้นๆที่มีจุดหมายชัดเจน เราไม่มีทางทีี่จะลืมจุดหมายของการรอคอย แต่ระหว่างนั้นอาจมี 'เรื่องเกินคาด' เกิดขึ้น 
เหตุการณ์ง่ายๆอย่าง ..ลิฟต์ของตึกๆนึงที่ต้องรอนานมาก เปิดประตูออกแล้ว อีกไม่ถึงนาทีฉันควไปถึงที่นัดหมาย มีคนอีกสองสามคนยืนอยู่ข้างๆ เราไม่รู้จักกัน แต่การรอคอยของเราดูเหมือนจะสิ้นสุดลงพร้อมๆกัน ทุกคนก้าวเข้าลิฟต์แล้ว ประตูลิฟต์ปิดลง จอแสดงชั้นกำลังเปลี่ยนเลขมากขึ้นๆ แต่แล้วลิฟต์ก็หยุดกึก อ่าวชิบ.. ลิฟต์ค้าง 
แล้วจะไปอะไรกับการรอคอย ที่ไม่ค่อยจะแน่ใจด้วยซ้ำว่าสิ่งที่รอคอยอยู่คืออะไร ระหว่างการรอคอยนั่น คงมี 'เรื่องเกินคาด' เกิดขึ้นมากมาย และหวังว่าหนึ่งในเรื่องเกินคาดเหล่านั้นจะเป็นจุดเริ่มต้นของการสิ้นสุดการรอคอย 

เรื่องที่ท้าทายอีกอย่างนึง คือ เราจะทำอะไรดีนะหว่างคอย ความคิดเราน่าจะเป็นในแนวไหน แล้วเราแน่ใจหรือยังว่าพร้อมจะสิ้นสุดการรอคอย

SHARE

Comments