เปิดเทอมอีกครั้ง
     

    ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็คงมีความสุขมากเพราะเป็นคนชอบผู้คน ชอบการพบปะสังสรรค์ ชอบในการที่จะได้เจอเพื่อน ได้ทำอะไรสนุกๆที่โรงเรียน แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เพื่อน
    เป็นไหม...เวลาที่ทะเลาะกับเพื่อน แทบไม่อยากไปโรงเรียนหรือเมื่อทะเลาะกับใครสักคนแค่เจอหน้าก็ไม่อยากเจอ...อย่าว่าแต่เจอหน้าเลย เพราะแค่สมัยนี้เราเห็นโพสหรือความเคลื่อนไหวต่างๆในโซเชียลของเขาเราก็หงุดหงิดและฝืนใจตัวเองแล้ว

     
     เมื่อต้องเจอกับคนที่เราไม่คุยกันอยูููููู่่่่่ทั้งๆที่แต่ก่อนสนิทกันมาก   มันเป็นอะไรที่แสนจะอึดอัดและทำอะไรไม่ถูก อยากจะเป็นตัวเองมากเหลือเกินแต่เมื่อเหลือบตาไปมองคนที่เคยสนิท รู้สึกว่าใจมันแป่วๆบอกไม่ถูก

     ยิ่งกับคนอย่างเราคนปากแข็งใจบอกอยากกลับไปคืนดีแต่การกระทำมันนิ่งเฉยและแสนจะคัดค้าน เพราะอีกใจเราก็รู้แน่ๆว่ายังไงมันก็ไม่เหมือนเดิม

    
 ที่เขาบอกว่า "เพื่อนกันมันตัดกันไม่ขาด" จริงหรอ?
    เราว่ามันอาจจะจริงในเวลาสั้นๆนะ...ถ้าโกรธกันแปปเดียวอะไรทำนองนั้น แต่ถ้าเมื่อปล่อยให้เวลาผ่านไป อะไรที่ค้างคาไว้ก็จะยิ่งหนักขึ้นๆ จนกลายเป็นความเคยชิน
   
     เหมือนเราเคยใช้หวีอยู่อันนึง เราใช้มันทุกวัน มันเป็นหวีอันโปรด เราชอบมันเพราะมันให้ประโยชน์กับเราทั้งทางกายและใจ แต่เมื่อถึงเวลามันทำให้เราเจ็บ เราก็พร้อมจะทิ้งมันด้วยอารมณ์ และก็ซื้ออันใหม่ อาจจะมีบ้างที่คิดถึงหวีอันเก่า แต่พอคิดถึงสิ่งที่มันทำกับเรา เราก็ไม่อยากใช้มันอีก และถ้าเรามีหวีอันใหม่ ตอนแรกเราอาจไม่ได้ชอบมันมากเท่าอันเก่าแต่เมื่อเวลาผ่านไป เราก็จะชินกับมัน จนลืมอันเก่าไปเอง


    แต่ทว่าถ้าคิดถึงมันจนสุดหัวใจเราอาจไปหาซื้อที่เหมือนอันเก่ามาก็ได้   
             "แต่มันไม่เหมือนอันเดิมแล้ว"
SHARE
Written in this book
เพื่อน
คำว่า "เพื่อน" ในหลากหลายรูปแบบ
Writer
nuch_chree
writer
I love fairy tale

Comments