วันที่ฉันไม่รีบ
คาบแรกของฉันเริ่มตอน9โมงครึ่ง

ฉันตื่นขึ้นมาตอน8โมงครึ่ง กลิ้งไปกลิ้งมาอีก10นาที

ฉันลุกขึ้นมาเปิดม่าน พับผ้าห่ม จนเป็นเวลา8โมง45 จึงได้คลานไปที่ตู้เสื้อผ้าด้วยความขี้เกียจ

ตามปกติ เวลานี้ฉันควรแต่งหน้าเสร็จแล้ว จัดกระเป๋าอย่างรีบเร่งเพื่อเตรียมตัวออกจากหอ

แต่วันนี้ฉันไม่รีบ เอาเถอะ
ใส่เสื้อตัวไหนดีนะ กางเกงตัวไหนถึงจะเข้ากัน

ฉันเสียบปลั๊กกาน้ำร้อน เข้าไปอาบน้ำอย่างสบายใจ
ฉันออกมาจากห้องน้ำ น้ำในกาเดือด รูมเมทออกมาจากห้องพอดี

9โมง5นาที

ไม่ วันนี้ฉันไม่รีบ

ไหนๆจะสายแล้ว สายให้สุด

ฉันทานข้าวเช้าที่ทำเอง จากที่ปกติจะซื้อตามร้านสะดวกซื้อ
กล้วย แซนวิชง่ายๆ และกาแฟ

อิ่ม และประหยัด

ฉันเริ่มแต่งหน้า ทำผม เลือกเสื้อหนาวที่เข้ากับชุด และต้องนิ่ม

ตอนนี้10โมง15แล้ว

คงได้เวลาออกจากหอ

โชคไม่ดี วันนี้ไม่มีรถเลย

รอแล้วรอเล่า
ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง

ฉันและรูมเมทตัดใจขึ้นมอเตอร์ไซค์รับจ้าง

ทั้งที่อุตส่าห์ได้ประหยัดค่าข้าวเช้า
แต่เอาเถอะ
สายไปกว่านี้คงไม่ดีเท่าไหร่

มอเตอร์ไซค์ขับไปได้ไม่ถึงครึ่งนาที ...รถก็สวนเราไป

...

แม่งเอ๊ย

แต่เอาเถอะ

ฉันขึ้นไปบนตึกเรียน เซ็คนี้เป็นเซ็คใหญ่ คนสายค่อนข้างเยอะ
ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่รีบ

ปกติจะรีบ แต่วันนี้ไม่รีบ
ฉันเห็นคุณค่าของการใช้ชีวิตแบบไม่รีบเร่งก็วันนี้ คราวหลังฉันน่าจะลองตื่นให้เช้าขึ้น


ฉันเดินเข้าห้องเรียนไป

...

แม่งเอ๊ย

วันนี้มีควิซ



...และฉันลืมถอดปลั๊กกาน้ำร้อน
SHARE

Comments