สึนามิ
วันนี้เรารู้สึกไม่มีความสุขเอาซะเลย
มันทำให้คิดขึ้นมาว่า ความสุขจริงๆแล้ว คืออะไร

ทำไมคนอื่นถึงดูมีความสุขและใช้ชีวิตต่อไปตามที่มันจะเป็น แต่กว่าจะผ่านไปในแต่วินาทีของเรามันช่างยากลำบาก เรานั่งมองเวลาที่ผ่านไปทีละนาที ทั้งๆที่คนอื่นใช้เวลาโดยไม่สนใจมัน เรามองว่าเราควรจะทำอะไร แต่เราก็ไม่ได้ทำ...สุดท้ายก็รู้สึกแย่กับตัวเอง

หน้าที่ของนักศึกษาก็คือการเรียนรู้ ทั้งวิชาชีพของตัวเอง และเรื่องรอบตัวอื่นๆ เรียนรู้เกี่ยวกับชีวิต ก็ชีวิตของเรานี่แหละ จะของใคร ทำไมเรียนรู้ชีวิตตัวเองถึงยากลำบากนัก?

เราไม่อ่านหนังสือ เราไม่สนใจการเรียน เราไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น ไม่อยากจะเรียนแล้ว บางครั้งเวลารู้สึกแย่กับตัวเองมาๆ เราอยากตาย เราเคยไปหาจิตแพทย์ แต่ไม่สามารถสื่อสารความรู้สึกเป็นทุกข์ที่มีให้เขารู้ได้ เพราะเราจะร่าเริง เป็นปกติทุกครั้งที่อยู่กับคนอื่น แต่พออยู่กับตัวเอง...

โชคดีที่เรามีเมทอยู่ห้องด้วย ถ้าเป็นตอนที่เราอยู่คนเดียว เราอาจทำอะไรแย่ๆลงไป ทั้งๆที่รู้ตัวว่าไม่ควรทำ แต่ความรู้สึกแย่ มันจะโถมเข้ามาเป็นคลื่นลูกใหญ่ เหมือนสึนามิ ที่ท้องทะเลนิ่งสงบได้ไม่นาน ก็ซัดทุกสิ่งอย่างไม่ปราณี ช่วงเวลาที่คลื่นซัดเข้าหาเรา ความเป็นความตายอยู่ห่างกันแค่เอื้อม ควบคุมไม่ได้ ได้แค่ปล่อยให้มันเป็นไป

อยากร้องไห้ แต่ไม่อยากให้ใครเห็น อาจเพราะ...เราไม่ยอมรับสักทีว่าเราอ่อนแอแค่ไหน...

ความรู้สึกแย่ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันเป็นเพราะเราไม่ได้ทำตามที่เราอยากทำ อยากจะตั้งใจเรียน ขยัน อ่านหนังสือ แต่สุดท้ายทั้งวันล้มเหลว กลายเป็นสึนามิ

ขอโทษตัวเองที่รู้สึกแบบนี้ ขอโทษคนรอบข้าง อารมณ์แปรปรวนของเราอาจทำให้เขาสับสน อาจทำให้เขาเสียใจ เราทำไม่ได้อย่างที่พูด อย่างที่เคยอยากให้เป็น ขอโทษที่คิดจะแก้ไขหลานรอบแล้ว แต่ทำไม่ได้ ท้อ ไม่อยากนึกถึงมันอีกแล้ว

ขอโทษที่เคยคิดจะตายๆไปซะ จะได้ไม่มาเจอความรู้สึกแบบนี้อีก ขอโทษที่อยู่ต่อแล้วไม่ทำให้อะไรดีขึ้น ขอโทษทุกคน ทุกอย่าง และก็ขอบคุณที่อยู่ข้างกันมา

สึนามิมันมาอีกแล้ว อยู่ต่อ รอสึนามิครั้งต่อไป...
SHARE
Written in this book
เวิ่นเว้อเพ้อเจ้อตามประสา
ที่ระบาย มีอะไรจะแวะมา ไม่มีก็จะแวะมา
Writer
forfahonly
Try to be a writer
เวิ่นเว้อ เพ้อเจ้อ แค่อยากเขียน😀

Comments

Kapmann
2 years ago
สู้ๆนะค่าา มันจะค่อยๆดีขึ้นน
Reply
forfahonly
2 years ago
ขอบคุณมากค่ะ:)