Chapter 18 - Faded
....... :จะคืนมาทำไมตอนให้เราก็อยากให้จริงๆ
ทำแบบนี้เราเสียใจนะ

เอาจริงๆเป็นประโยคที่แอบเห็นแก่ตัวนิดๆเนอะ
เพราะไม่เห็นถามคนรับเลย
ว่ายังจำความรู้สึกของการได้รับในตอนนั้นได้ไหม

ผ่านมา 4 เกือบ 5 เดือนแล้ว
บอกเลยว่าดีขึ้นเยอะมาก 
มากจนกลับมานั่งถามตัวเองว่า
ตอนนั้นทำไปขนาดนั้นได้ยัง
อ้อนวอน ขอร้อง คร่ำครวญให้เขากลับมา
แต่คือ
เราก็จะไม่บอกนะว่าอย่าทำ
เรื่องแบบนี้ต้องลองและคุณจะรู้เองว่าสุดท้ายแล้ว
มันทำให้คุณรู้สึกยังไง

Sometimes situation is your coach¡
ประโยคนี้คือจริง 
ตอนหัวหน้าพูดออกมาคือแบบมันใช่
ถ้าเราไม่ผ่านเหตุการณ์แบบนี้ 
ผ่านการทำอะไรบ้าบอแบบนั้น
เราก็ไม่รู้หรอกว่า
ผลมันคืออะไร

ตอนนี้รู้แล้วแล้วไงก็ไม่อะไร
จะเอาไปปรับใช้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับสไตล์การเรียนรู้ของแต่ละคนอะเนอะ

ตอนแรกก็คิดนะ
ที่เขาบอกว่าเวลาช่วย
ไม่ได้ช่วยให้ลืมหรอกนะ
แต่ช่วยให้รู้สึกน้อยลง
เหมือนหนังสือที่ไม่ได้อ่านนานๆ
อาจจะมีบางบทบางหน้าหรือเนื้อหาคร่าวๆที่ยังติดอยู่
ถ้าเป็นเล่มโปรดหน่อนนะ
แต่ถ้าเป็นพวกหนังสือเรียน หนังสืออ่านนอกเวลางี้
บางที่ยังจำไม่ได้เลยว่าเคยอ่าน
ชีวิตก็คงแบบนี้แหละ


อะไรที่ผ่านไปและเราเลิกใจใส่มันก็จะค่อยๆหายไปเอง
ปีเดือนกี่สิบวัน
มันจะหายไป

หัวใจยังอยู่กับเรา
สมองยังอยู่กับเรา
ร่างกายยังอยู่กับเรา
ไม่ได้มีอะไรหายไป
ก็ใช้ชีวิตของเรากันต่อไปแบบมีความสุขเถอะ


ถ้าเจอหน้าเทอกับเขา
เรายิ้มให้เทอได้

ใช่ไหม?
SHARE
Written in this book
Growing is challenging
The conflicts that are going on in my mind.
Writer
Mediocrity
Life learner
เพราะโลกของเราสีเทาหมุนรอบตัวเองและโคจรรอบดวงอาทิตย์ การเขียนคือการระบายความเครียด(แค้น)สินะ

Comments