ในวันหนึ่ง
บางทีเราอาจถูกสร้างมา เพื่อรอวันหมดอายุ

คำพูดของเด็กน้อยเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาพร้อมกับคลื่นเล็กที่สลายหายไปในท้องทะเลสีคราม

ฉันถูกปลูกฝั่งให้อยู่เคียงข้างเธอ เป็นสิ่งที่ฉันทำโดยทีี่เธอไม่ต้องขอร้องอะไร

การเฝ้ามองทุกการกระทำและย่างเก้าของเด็กน้อยที่สูงเพียงร้อยสี่สิบเซนคือสิ่งที่ฉันโปรดปรานมากที่สุดตั้งแต่จำความได้

ทุกๆ สิบหกนาฬิกาเธอมักจะออกไปเดินเล่นริมชายหาดตัวเปล่าเสมอและแน่นอนฉันเดินตามเธอไปโดยที่เธอไม่ต้องร้องขอเช่นกัน

เมื่อไหร่ฉันจะหมดอายุ
เมื่อแสงสีส้มฉายสาดแสงใส่ใบหน้าอ่อนวัย เสียงหวานใสกระซิบอย่างแผ่วเบาพลางกำชับอ้อมแขนไว้แน่น
หากคำพูดคือคำตอบที่เธอต้องการ ฉันคงกลายเป็นใบ้ไปแล้ว

"ฉันอาจเป็นแค่งานปั้นเล่นๆของใครสักคนที่วางทิ้งไว้ พอมีงานปั้นที่ดูดีกว่าฉันอาจถูกเขี่ยทิ้ง"

ประโยคที่พูดด้วยโทนเสียงเรียบทำให้เธอดูเหมือนตุ๊กตาที่ถูกป้อนเสียงไว้อัตโนมัติ

"การที่ฉันสามารถทำอะไรได้ตามใจมันเป็นเพียงแค่เปลือกนอก ฉันถูกขังอยู่ในกรงที่ฉันสร้างขึ้นมาเอง"

แววตาที่วูบไหว คำพูดคำจาที่ไม่น่าจะถูกเอ่ยออกมาอย่างเรียบเฉยจากเด็กที่อายุเพียงแค่วัยประถมมันทำให้ฉันได้เห็นอีกมุมหนึ่งของเด็กสาว

เด็กสาวที่ฉันมองว่าเป็นเด็กน้อยเสมอมา...

"ฉันภาวนาทุกวันให้คลื่นสักลูกกลืนกินฉันไปเหลือเพียงแค่ชื่อที่เธอจดจำไว้..."

"ถึงอยู่บนโลกหลากสีใบนี้ฉันก็เป็นเพียงแค่ฝุ่นละอองเล็กๆ ที่ลอยไปไม่มีจุดหมาย ไม่มีเส้นทางและไม่มีที่ยืน"

เด็กสาวหยุดเดิน มือน้อยล้วงหยิบช่อดอกไม้แห้งวางลงบนพื้นหญ้า

"ฉันจำได้นะ...เพียงแค่เดินออกจากบ้าน รับรู้ลมทะเลสัก 220 ก้าว ก็จะถึงตรงนี้"

ร่างของเธออยู่ตรงนี้

...

หากฉันมีชีวิตที่ยืนยาวอีกสักนิดก็คงดี

"เธอเป็นแสงให้กับฉันในโลกหลากสีที่หลอมรวมเป็นสีดำ"

"แต่วันนี้ฉันไม่มีแสงอีกแล้ว..."

ความเศร้าถูกกลั้นออกมาจากดวงตาที่มืดบอด หากในเวลานี้ฉันยังมีเนื้อหนังหรือขนที่นุ่มคงเข้าไปปลอบด้วยสัมผัสที่ละมุน

"พระอาทิตย์จะเป็นพระอาทิตย์ได้ก็ต่อเมื่อมีแสงที่ใครๆต่างต้องการ"

"ตอนนี้ฉันเป็นเพียงแค่พระอาทิตย์ที่ไม่มีแสงและทุกคนก็ไม่ต้องการฉัน..."

อย่าพูดอีกเลย ฉันอยากจะเปล่งเสียงไปแบบนั้นแต่ก็ทำไม่ได้

พระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไปแล้วแต่เด็กน้อยก็ยังคงยืนตรงหน้าหลุมที่มีเนื้อหนังของฉันฝังเอาไว้อยู่








SHARE
Written in this book
Story from WHITEBEAR
ถ้าหากหมีขาวหยุดเล่นกับเจ้าก้อนสีขาวที่แฝงด้วยความหนาวเย็นและลองแต่งเติมตัวอักษรให้กับมันแทน :)
Writer
Tofuu_Bear
หมีขาว กับ เต้าหู้
เมื่อขนปุยกับนุ่มนิ้มมาเจอกัน..

Comments