Thank for being here (ขอบคุณที่อยู่ตรงนี้)
cause the world is ugly , but you are beautiful to me. Are you think of me now? I think of you every night and everyday.เดือนพฤศจิกายนย่างกายเข้ามา อีกไม่กี่วันก็จะครบสี่เดือนที่เราต่างรู้จักกัน เราไม่รู้หรอกว่านั่นเป็นเวลาที่สั้นหรือยาวนานแค่ไหน แต่สำหรับเรา และเรารู้ว่าเธอรู้ดีว่าวันเวลาเหล่านั้นยาวนานในความรู้สึกเราทั้งคู่ ทั้งที่จริงมันสั้นเพียงนิดเดียว อาจเพราะเราต่างคุยกันทุกวัน ทุกเรื่อง ด้วยเหตุนั้นมั้งจึงทำให้เราทั้งคู่ต่างรู้สึกนานเหลือเกิน 

เราเคยจำกัดความสัมพันธ์ของเราไว้รูปแบบ 'ความสัมพันธ์ควันบุหรี่' มันเป็นความสัมพันธ์คนสมัยนี้ชอบเป็น เราคุยกันทุกเรื่อง ทั้งเรื่องชีวิต ครอบครัว หนังสือที่ชอบอ่าน หนังที่ชอบดู ความสนใจ ความฝันของคุณและเรา เกมที่เราชอบเล่น เพลงที่ชอบฟัง แต่เราไม่คุยกันเรื่องของเรา และไม่นานเราจะจางหายไปจากกัน ซึ่งเราไม่เคยอยากให้เป็นอย่างนั้น

เธอพูดกับเราเสมอว่าไม่อยากให้เราหายไปจากชีวิต และเธอก็ไม่อยากหายไปจากชีวิตเรา      ความสัมพันธ์ของเราตอนนี้ไกลห่างจาก 'ควันบุหรี่' แต่ก็ยังเป็นความคลุมเครือที่เราต่างพอใจ เราต่างอยู่ในพื้นที่ๆ เป็นของเรา 
มันเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าฉันไม่โดดเดี่ยวอีกแล้ว เธอเป็นเหมือนบ้านของฉัน เป็นทุกอย่างให้กับฉัน
ในวันที่เราไปเที่ยวด้วยกันครั้งแรก เรารู้ดีว่าเป็นเราเองที่ขอจับมือเธอก่อน อันที่จริงเราก็เป็นฝ่ายเริ่มก่อนหลายอย่าง ไม่ใช่ว่าเราไม่รู้สึกเขินอายอะไร เพียงแต่เราไม่อยากต้องมานั่งเสียใจหรือเสียดายกับสิ่งที่ไม่ได้ทำ คนเราจะตายจาก จางหายไปตอนไหนก็ไม่รู้ อย่างน้อยเราก็ควรใช้ชีวิตทุกนาทีให้คุ้มค่า

ทุกวันนี้เรายังไม่แน่ใจเลยว่าเราตกหลุมรักเธอรึเปล่า แต่ที่เรารู้ดีคือเรารู้สึกดีกับเธอจริงๆ เราปล่อยให้เธอเข้ามาในโลกของเรา หลังจากเราสร้างกำแพงแน่นหนา ปิดตายประตูไม่ให้ใครก้าวเข้ามา เพราะอดีตที่โหมกระหน่ำซ้ำเติมเราซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เธอก็ทำลายกำแพงนั้นได้สำเร็จ เพราะแบบนั้นเราถึงหวาดกลัวเหลือเกิน หากทุกอย่างจะจบลงแบบเดิมอีกครั้ง
เราชอบตนเองตอนตกหลุมรักใครสักคน แต่เราเกลียดตัวเองตอนที่ความรักเดินจากไปเราเป็นคนความนับถือตนเองต่ำและเธอรู้ดี เรามีบาดแผลรอยกรีดนับไม่ถ้วน เรามีหลุมดำที่อยู่ภายในที่มันพร้อมดูดใครก็ตามที่ตกหล่นลงไปให้หายไปตลอดกาล เราคือผู้หญิงที่หวาดกลัวสายฝน  เราคือคนที่ไม่เชื่อในความสุข.... จนกระทั่งเธอเข้ามาในชีวิต 

เธอไม่ได้ปลอบเรา ไม่ได้พูดในสิ่งที่เราอยากได้ยิน แต่เธอแค่รับฟังและปล่อยให้ความเงียบงันทำงานอย่างสมบูรณ์แบบ เราเองไม่รู้ว่าทำไมถึงสบายใจที่ได้อยู่กับเธออย่างนั้น แต่เราชอบนะที่ได้อยู่กับเธอ ชีวิตนี้ได้เกิดมาเจอเธอ นับเป็นเรื่องดีที่สุดในชีวิต แม้เราอาจเจอกันช้าไปหน่อยก็ตาม

เราเคยคิดว่าความตายไม่น่ากลัวอะไรหรอก มันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ เราเองก็พยายามฆ่าตัวตายมาหลายครั้ง ส่วนมากก็เพราะเราทนความทรมานนั่นไม่ได้... 

เราไม่อยากพูดให้น้ำเน่าเลย แต่ใช่แหละ ตอนนี้เราอยากมีชีวิตอยู่เพื่อจะได้อยู่กับเธอ ได้พูดคุย ได้ปรึกษา ได้รับความรักจากเธอ

บางทีมันอาจเห็นแก่ตัวที่เราไม่เคยบอกรักเธอ
เลย   มีแค่เธอย้ำเตือนกับเราเสมอ แต่ความสัมพันธ์ล้วนต้องใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ และความรักไม่ได้มีแค่เราสองคน เราไม่อาจหลับตาแล้วแสร้งทำให้โลกทั้งใบหายไปได้ ไม่อาจหลบหนีความเป็นจริงข้อนั้นได้ แม้ใจจริงเราทั้งคู่อยากทิ้งโลกที่เลวร้าย หลับหูหลับตาไม่สนใจ แล้วหลีกหนีไปด้วยกันก็ตาม 
เราไม่ใช่โรมิโอกับจูเลียต ฉันไม่ใช่เจ้าหญิง เธอไม่ใช่เจ้าชาย ก็แค่คนสองคนที่บาดเจ็บถูกแรงแม่เหล็กดึงดูดเข้าหากัน และไม่รู้เลยว่าแรงดึงดูดนั่นจะดีดเราออกจากวงโคจรกันตอนไหนมันไม่ใช่เพราะเธอเป็นคนที่เราใฝ่ฝันหรอก แต่มันเป็นความเข้าใจ ความใส่ใจ ความห่วงใยที่เธอมอบให้มาตลอดมากกว่าที่ทำให้เราชอบเธอ เหนือสิ่งอื่นใด มันคือความสบายใจที่ได้อยู่กับเธอ

เราต่างเติบโตพอที่จะเรียนรู้ว่า สุดท้ายชีวิตต้องการแค่ใครสักคนที่เข้าใจ คนที่พร้อมปรับตัวเข้าหากัน คนที่ไม่อึดอัดเวลาอยู่ด้วยกัน คนที่ยืนด้วยกันโดยไม่ปริปากใด แต่มันกลับเป็นความสมบูรณ์แบบเหลือเกิน

ไม่มีใครรู้หรอกว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น แต่หากเป็นไปได้ เราก็อยากให้เราสองคนอยู่ด้วยกันนานเท่าที่เป็นไปได้ เรารู้ว่าคำว่า 'ตลอดไป' ไม่มีจริง แต่ตอนนี้กลับอยากให้มันมีจริงเหลือเกิน

เพราะโลกใบนี้สำหรับเรา มันอัปลักษณ์เหลือเกิน มันโหดร้าย ทารุณและไม่ยุติ็รรม หากเลือกเฉดสีให้มันได้ เราคงเลือกทาสีดำทับมันลงไป ไม่ใช่สีเทาอย่างที่ใครหลายคนบอกเอาไว้หรอก

แต่การค้นหาเธอเจอ มันทำให้เรารู้สึกอบอุ่น เราไม่โดดเดี่ยว ไม่อ้างว้างเหมือนเคย โลกของเราเริ่มมีสีขาวมาแต่งแต้ม มีแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ เรามีความหวังในการใช้ชีวิตมากขึ้น เธอเป็นโลกทั้งใบให้กับเรา 

ขอบคุณที่อยู่ตรงนี้ คอยเคียงข้างกันเสมอ เราคงไม่ไปไหนจากเธอหรอก เพราะมันไม่ใช่ทุกคนหรอกที่่จะค้นหาบ้านของใจเจอ เราหวังว่าเธอจะอยู่กับเราไปนานๆ นะ :) 



SHARE
Writer
Janiva
No one
A girl loves writing, want to be professtional, emotionalist, sold my soul to devil, love sadness, disappointedly daugther, dreamer in wonderland

Comments

Viczorr
5 days ago
เธอเหมือนคนที่เราเคยเจอเลย แต่เราไม่เหมือนผู้ชายคนนี้ เสียดายจัง ที่บางครั้ง ความรักก็ไม่ได้สวยงามเหมือนที่หวังไว้ แต่เรารู้สึกยินดีกับเธอ ขอให้ความรักอยู่กับเธอตราบนานเท่านานนะ ((:
Reply
Janiva
5 days ago
เราไม่ได้คาดหวังหรอกว่าชีวิตจะโคจรมาเจออะไรแบบนี้ เราเองก็กลัวว่าสักวันมันจะจบเหมือนเดิม แต่ก็ไม่รู้จะกังวลเรื่องอนาคตทำไม พยายามทำให้มันดีสุดอะ เพราะเคยบาดเจ็บมาเยอะถึงรู้มั้งว่าเขามีค่ายังไง ใช่แหละ เสียดายที่เราไม่เคยรู้เลยว่าความรักแต่ละครั้งจะเหมือนที่หวังม้้ย เราก็เตรียมใจเผื่อไว้บ้างอะถ้าเกิดอะไรมา ขอบคุณมากนะที่เป็นกำลังใจให้เสมอ :)
qmiisr
2 days ago
ความสัมพันธ์ของเราคล้ายๆกับของคุณเลย แต่ของเราแค่เดือนกว่าๆและยังไม่เคยเจอกันเลยสักครั้ง เพราะเรากลัวว่าถ้าเจอกันแล้วเค้าจะหายไป
Reply
Janiva
2 days ago
อื้ม ไม่หรอกค่ะ ถ้าใครสักคนจะชอบเราที่เป็นเราจริงๆ เขาจะไม่แตร์รูปลักษณ์ภายนอกของเราเลย เราเองก็ไม่รุ้เหมือนกัน แต่ของเราเจอกันที่คอนเสิร์ตครั้งแรก แต่ความสัมพันธ์มาเริ่มต้นตอนได้คุยกันสักระยะ เราต่างคิดว่าถ้าสงสัยหรืออยากถามอะไรให้พูดเลย เพราะแบบนั้นมั้งคะเราเลยรู้ความรู้สึกกันตลอด รอวันที่คุณพร่อมแล้วค่อยเจอกันก็ได้ค่ะ เราเชื่อว่าเรื่องนั้นคงไม่เป็นปัญหา ถ้าเขาชอบคุณที่เป็นคุณจริง
qmiisr
2 days ago
ขอบคุณค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ แล้วมาเขียนเรื่องให้อ่านอีกน้าา รอติดตามค่ะ