2017 DAY 300 : ด้วยรักและศรัทธา

เมื่อวานเป็นวันที่ทั่วโลกรับรู้และสัมผัสได้ถึงหัวใจของคนไทย และ อีกมายมาย เราเองคงไม่ได้ไปถึงที่หรอก แต่ก็ติดตามผ่านทางยูทูป ทางที่ช่องต่างๆถ่ายทอดสดมาให้ชม เราอาจไม่ได้ไปเคารพท่านถึงที่เลยสักครั้ง... ในหลวง พ่อของแผ่นดิน คำที่ได้ยินมาตั้งแต่ลืมตาดูโลก ก็เห็นรูปท่านติดตามผนังบ้าน จริงอยู่ว่าเราเกิดและโตมาเรียกได้ว่าช่วงท้ายของการเสด็จพระราชดำเนิน หรือเดินทางไปที่ต่างๆ ที่ท่านทรงงาน ทั่วประเทศ เราเกิดช่วงปลายที่เห็นท่านทรงงานในช่วงหลังๆแล้วก็เห็นท่านเจ็บป่วย แต่เราได้ศึกษา เราได้เรียนรู้เรื่องราวของท่าน สิ่งที่ท่านทำตลอดมาเราได้ฟังเรื่องราวต่างๆ และหลายๆเรื่องได้เรียนรู้และนำมาปรับใช้กับชีวิตประจำวัน ที่บ้านเป็นพื้นที่เกษตร ที่บ้านเราทุกคนน้อมนำคำสอนในเรื่องของเศรษกิจพอเพียงมาใช้ ความพอเพียง ความรู้ประมาณตน การเอื้อเฝื้อแก่ผู้อื่น คือสิ่งที่เราทั้งบ้านน้อมนำมาใช้เสมอ ที่ดินเกษตร พยายามปรับปรุงเรื่อยๆตั้งแต่ช่วงพ่อแม่เรา จนมาถึงช่วงของเรา เราพยายามปรับปรุงพื้นที่หลายๆส่วน เพื่อจะได้นำแนวคิดของท่านมาใช้ การทำเกษตรในแบบที่ท่านสอน คือการพึ่งตัวเอง มีข้าว มีน้ำมีปลา มีพืชพรรณ์ต่างๆ ที่จะทำให้เราประทังชีวิตได้โดยไม่ต้องดิ้นรนที่ไหนเลย ถ้ารู้จักพอ พอเพียง อะไรแบบนั้น เราพยายามที่จะนำมาปรับใช้เสมอนั่นแหละ 

ด้วยที่กล่าวมาทั้งหมด คงเป็นความหมายของคำว่า"รัก" รักท่านในแบบที่พวกเราคนตัวเล็กๆทีี่อาศัยอยู่บ้านนอก บ้านป่า บ้านไร่ จะแสดงออกได้ เราอาจไม่ได้ไปเคารพท่านในวันที่ท่านจากไป แต่เราต่างรู้ว่าสิ่งสำคัญในความรักที่มีให้ท่านคืออะไร เราเลยไม่เสียดายที่ว่าไม่ได้ไปเคารพท่านถึงที่ แต่ที่บ้านมีรูปของท่านอยู่เต็มบ้าน มีหนังสือเกี่ยวกับท่านเต็มบ้าน มีแนวคิด ทฤษฏีต่างๆที่เรียนรู้และจดบันทึกไว้ เต็มบ้าน ท่านอยู่ในใจเราทั้งบ้านนั่นแหละ และทุกคน ใครๆก็คงม่ต่างกัน 

เราเทียบท่านดั่งพระโพธิสัตว์ ในทางพุทธศาสนา พระโพธิสัตว์สูงกว่าเทวดาหลายเท่า คือผู้ที่บำเพ็ญเพียรมามากมาย แบกรับสิ่งต่างๆสารพัด กว่าหมื่นกว่าล้านเท่า กว่าจะมาเป็นพระโพธิสัตว์ และโพธิสัตว์นี่แหละคือผู้แบกรับความทุกข์ทั้งหมดเพื่อหมอบความอิ่มหนำให้กับปวงชน ให้กับผู้อื่น การลงมาบนโลกของพระโพธิสัตว์ในทางพุทธศาสนา คือการมาโปรด มาน้อมนำ สั่งสอน ให้ เพื่อให้ผู้อื่นที่ดวงตายังมีธุลีได้ถูกปัดเป่า ได้บรรเทาทุกข์ บำรุงสุข และโดยตัวท่านเอง เพื่อสั่งสมบารมี เฉกเช่นที่พระพุทธเจ้าเคยเป็นมาก่อน วันหนึ่งพระโพธิสัตว์จะกลับมาอีกครั้ง เพื่อเป็นพระพุทธเจ้า นี่คือจุดสุดของบารมี การเป็นพระพุทธเจ้าก็เหมือนที่เรารู้ๆกันตามที่บันทึกไว้ในพระไตรปิฏก สุดท้ายเมื่อปรินิพพาน นั่นคือที่สุดของคำว่าชีวิต การมีอยู่ของชีวิตในทางพุทธ คือการบำเพ็ญเพียร เพื่อได้เป็นที่ชุ่มฉ่ำต่อโลก เพื่อได้เป็นแสงแดดอบอุ่นบนโลก 

การเห็นพ่อ ราชาที่ทรงเหน็ดเหนื่อยที่สุดปรากฏขึ้น เราว่าท่านอยู่สูงกว่าเทวดาเยอะ !...
ย่ิงศึกษา ยิ่งอ่านประวัติการทรงงานท่านยิ่งรักและศรัทธา เพราะท่านทรงงานตลอดพระชนชีพ
นับทุกปีตั้งแต่ทรงเยาว์วัยจนถึงตอนนี้ แทบไม่มีปีใน วันไหน ที่ท่านหยุดพัก ตอนนี้ท่านได้ได้พักแล้วล่ะ 

สิ่งที่พวกเราควรทำ ไม่ใช่การรักท่านแบบงมงาย ไม่ใช่แค่การกราบไว้บูชา ก็เหมือนๆกับวันที่สมเด็จองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าดับขันธปรินิพพานนั่นแหละ ตลอดช่วงที่ท่านออกผนวช ท่านศึกษาค้นหาวิธีการดำรงอยู่ แสวงหาทางหลุดพ้นจากความทุกข์ แสวงหาเพื่อที่วันที่ได้ตรัสรู้แล้ว นำมาบอกต่อ ส่งต่อ บอกสอน ให้กับผู้อื่น คนอื่น ทั่วโลก บางทีพระพุทธเจ้า ตามบันทึกในพระไตรปิฏกก็แค่คนธรรมดา ติดดินนั่นแหละ แต่ที่ยิ่งใหญ่คือสิ่งที่พระองค์มอบให้กับโลกต่างหาก เราอาจไม่เข้าใจเพราะท่านดับขันธ์ปรินิพพานไปกว่า 2500 ปี ตำรามากมายเลยแต่งเติมให้ท่านวิเศษเกินไป กลายเป็นว่าคนศึกษาไม่จริงก็ไปศรัทธาในความวิเศษเหล่านั้นแทน ไปกราบไว้ บูชา และขอพรแทน เรียกว่าศรัทธาหรือ รัก อย่างงมงาย วันนี้เราได้เห็นตัวอย่างแล้ว ราชาของคนไทย ในหลวงของพวกเรา พ่อของแผ่นดิน ก็เทียบได้ดั่ง พระพุทธเจ้า ดูท่านสิ ยศฐาบรรดาศักดิ์เป็นถึงพระเจ้าแผ่นดิน แต่หาได้ถือตัวแต่อย่างใด ลงมาติดดิน มาเคียงข้างประชาราษฏร์ มาลำบากตรากตรำ มามอบสิ่งต่างๆให้กับลูกๆของท่าน แล้วก็จากไป ข้าพเจ้าว่า ไม่ว่าจะพระพุทธเจ้า หรือ พระองค์ท่าน ก็เฉกเช่นเดียวกันนี่แหละ 

ดังนั้นแล้ว การศรัทธา การรัก ทุกคนพูดได้ แต่รักแบบไหนล่ะที่ถูกและควร รักแบบกราบไหว้บูชา สวดอ้อนวอนขอพรให้ท่านดลบันดาลให้เหรอ คงไม่ใช่ เราถึงแย้งวิธีการสวดขอพร จุดไหว้บูชาในทางพุทธศาสนามาตลอดไง มันไม่ถูกเลย คนแค่กราบไหว้บูชาแต่ไม่รู้ว่าท่านทำอะไรมา พวกท่านทำอะไรให้แก่มวลมนุษย์บนพื้นโลกบ้าง พวกท่าน ท่าน พระองค์ มอบอะไรให้กับทุกคนบ้าง สละอะไรมาบ้าง เพื่ออะไร ตรากตรำทำไม ให้มาตลอดพระชนชีพ พวกท่านได้ให้มาตลอด 70-80 ปี มีบันทึกคำสอนมากมาย พอที่สังคายนาทำพระไตรปิฏกฉบับของพ่อได้เลย วันนี้ท่านจากไปแล้ว เรายังจะขอท่านอีกเหรอ ? 

บางทีพ่อ อาจไม่เคยจากไหน 
อยู่ในใจของคนทุกคน
สิ่งที่เราควรทำคือการนำพระไตรปิฏกเรื่องราว คำสอนของท่าน มาเปิดอ่าน มาศึกษา ทำความเข้าใจอย่างถ่องแท้ แล้วนำไปปฏิบัติใช้จริงในชีวิต นี่ต่างหาก "ปฏิบัติบูชา" นี่ต่างหากรัก นี่ต่างหากศรัทธาที่ถูกต้อง ไม่งมงาย 

เมื่อเรารักท่านแล้ว เราควรปฏิบัติบูชา ปฏิบัติตาม น้อมนำคำสอนเหล่านั้นมาปรับใช้ ให้เกิดประโยชน์สูงสุด 





คนเราจะเอาแต่ได้ ไม่ได้ 
คนเราจะต้องรับ และจะต้องให้ 
หมายความว่าต่อไป และเดี๋ยวนี้ด้วย 
เมื่อรับสิ่งของใดมา ก็จะต้องพยายามให้ 
ในการให้นั้น ให้ได้โดยพยายามที่จะสร้าง
ความสามัคคีให้หมู่คณะและในชาติ 
ทำให้หมู่คณะและชาติประชาชนทั้งหลาย
มีความไว้ใจซึ่งกันและกันได้ 
ช่วยที่ไหนได้ก็ช่วย 
ด้วยจิตใจที่เผื่อแผ่โดยแท้  

(พระบรมราโชวาท พระราชทานแก่นักศึกษามหาวิทยาลัยขอนแก่น วันที่ 20 เมษายน 2521)




ด้วยรักและศรัทธา 
ข้าพระพุทธเจ้าเด็กบ้านไร่คนหนึ่ง
จะปฏิบัติบูชา และนำมาปรับใช้
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ



SHARE
Written in this book
2017 เส้นทางแห่งฝัน
บันทึกการเดินทางปี 2017
Writer
ELThanaphat
writer
ข้าพเจ้าว่า ชีวิตมันมีอะไรมากมายนะ เล่าได้ไม่รู้จบ ทั้งดีร้าย แต่บางทีเรื่องเหล่านั้นอาจเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น มากกว่าที่คิดไว้ก็ได้

Comments