น่าน นาน นาน
นั่งรถนาน น๊านนาน ไปเมืองน่าน
ไปถึงย่าน ชุมชนเมือง ที่อาศัย
งานแต่งเพื่อน ทำให้เรา เดินทางไกล
ก็เที่ยวไป นั่งรถยนต์ หลายชั่วโมง


เราได้ไป ในที่ ไม่เคยไป
ผ่านพงไพร ป่าเขาทึบ ไม่เหรงโหรง
ทางคดเคี้ยว เลี้ยวไปมา จำทุกโค้ง
สักห้าโมง ก็ถึงนั่น ที่น่านไง


ยามค่ำคืน ออกไปเที่ยว ที่ถนน
มีผู้คน ออกเดินย่ำ ไฟไสว
วัดภูมินทร์ ถิ่นปู่ย่า ม่านเมืองชัย
เข้าไม่ได้ ก็เขาปิด ตอนกลางคืน


ดาวรอคอย เพียงฟ้า เคียงข้างดอย
ขับรถลอย ถอยหลังชน สะดุ้งตื่น
ไม่เป็นไร รอยนิดเดียว เสียวสุดคืน
แล้วก็ฝืน ขับรถมา เสมอดาว


บนยอดดอย ลมคล้อยๆ พลอยเย็นเย็น
มืดแต่เห็น หางของดาว เป็นเส้นขาว
มองทางซ้าย ทางขวา สุกสกาว
คิดถึงดาว ดวงเดียว ที่อยู่ไกล


ยามตกดึก ตามคอนเซ็ปต์ กินข้าวต้ม
แลเที่ยวชม เมืองเล็กเล็ก ร่างยังไหว
ดูโบราณ น่านับถือ ในแสงไฟ
ถ้าอยู่ได้ ก็อยากอยู่ ให้แสนนาน


ต้องลาแล้ว เจ้าน่านนา ขอลากลับ
ยังประทับ ถิ่นเมืองนิ่ง แต่ดูหวาน
มีโอกาส จะกลับมา ในวันวาน
ให้พบพาน น่านถิ่นเหนือ เชื่อในใจ  


ziiinvn
18.58
11-10-2017
SHARE
Written in this book
กลอนแปดของข้า
แต่งกลอนแปด สุภาพบ้าง ไม่สุภาพบ้าง

Comments