เพราะเธอไม่คิดอะไรเลย เธอถึงไม่เคยเข้าใจอะไรเลย
ตอนนี้ เราก็นั่งดื่มกันสามคน ที่ตลาดรถไฟรัชดา หนึ่งในสามเป็นเเฟนเก่าของเพื่อนเราเอง ที่สนิทกัน

เมื่อชีวิตที่เคยวิ่งตามใครคนหนึ่งมาเป็นเวลานาน มันย่อมเกิดอาการอ่อนล้า "พี่ว่าพี่เหนื่อย พี่ควรพอ" คำพูดแค่นี้ ประโยคสั้นความหมายที่ซ้อนซับ สับไปมา ในขณะที่กำลังยกเเก้วขึ้นกระดกนั้น ผมคิดได้ว่า คำว่า "อดทน" มีค่ามากมายจริงว่ะ อดทนที่ไม่ใช่ว่าใช้กลับใครก็ได้ ไม่ใช่ว่ามันจะอยู่แบบนี้จนนิรันดร์ ประโยคที่พุงขึ้นมาในหัว ณ ขณะนั้น "การที่เรามีใครสักคน ไม่ใช่ว่าคนๆนั้นจะอยู่กลับเราตลอดไป" 

บนโลกที่คนส่วนใหญ่ทอดกายใจ ให้กับความเห็นแก่ตัวบนความทุกข์ทนของบางคน ที่ยอมตรอมใจ ซึ่งไม่ได้จำเป็นขนาดนั้น เรื่องบางเรื่องความรู้สึกก็รู้ดีกว่าเหตุผล 

เมื่อความอดทนสิ้นสุดลง เราว่านั้นคือวาระสุดท้ายของความรักที่่่ทำหน้าทีี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ได้ถึงที่สุดแล้ว 

เราก็ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ไอ้ตัวเพื่อนเราเองนี้แหละ กำลังคิดอะไรอยู่ทำไมถึงเป็นแบบนี้ เรื่องที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่ครั้งแรกความรักตลอดห้าปีของพวกเขา และไม่ใช่ว่าเราไม่เคยเจอกับตัว สิ่งที่เจอก็ไม่ต่างจากแกมากมายแต่ของเราแปดปีเราถึงได้สงสัยในความคิดของคนแบบนี้ แท้จริงแล้วความรักสำหรับพวกเขานั้นคืออะไรกันแน่ หรือเขามีแค่ความสนุกไปวันๆ มองอนาคตกันบ้างไหม 

เลือกที่จะปรุงแต่งชีวิตเมื่อตัวเองดีขึ้น หากจะลองมองย้อนกลับไปในวันที่เลวร้ายที่สุด เรามองว่าใครยื่นมือเข้ามาเป็นคนแรก ใครที่เมื่อเกิดความทุกข์ใจกาย เขายืนตรงหน้าและให้กำลังใจ ยิ้มให้อยู่เสมอ แท้ที่จริงแล้ว สิ่งที่ควรรักษาไว้ไม่ให้ห่างหาย ไม่ใช่ความรัก แต่คือความรู้สึกของใครคนนั้น คนที่ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ 
ความซื่อตรงของความรู้สึก เมื่อไรที่การกระทำเริ่มเปลี่ยนไป เราไม่มีสิทธิที่จะเลือกหรือถูกเลือกจากความรักเลยด้วยซ้ำ เพียงเพราะเราไม่มีองค์ประกอบสำคัญของความรัก อย่างความน่าเชื่อใจ 


SHARE

Comments