"แกเคยพยายามรักษาใครสักคนเอาไว้ด้วยคำว่าเพื่อนไหม"
"แกเลิกรู้สึกกับเขาได้แล้วเหรอ"
"ยัง"
2018

"ไม่เจอหน้าเกือบปี"
ว่าที่บัณฑิตทักแบบที่ทำให้รู้สึกผิดอ่ะ
"บ่นจังวะ"
"แกกลับไปคุยกับเขาอีกแล้วใช่ป่ะ"
รอยยิ้มของเธอมันทั้งน่ารัก ทั้งอะไรก็ไม่รู้อ่ะ 
"รู้ได้ไงวะ"
"แกมาหาฉันก็มีแต่เรื่องเขาป่ะวะ"
แทบสำลักชาแดงทันทีที่ได้ฟังแบบนั้น มันก็จริงแหละ ฉันคิดถึง "เธอ" เป็นคนแรกเสมอเวลามีปัญหาเรื่องเกี่ยวกับ "เขา"

"กลับไปคุย หรือกลับไปคบ?" 
"คุยอ่ะ ก็แค่คุยแบบเพื่อน"
"เพื่อนเหรอ ?"
"เออ"
"แปลว่าเลิกรู้สึกกับเขาได้แล้วงั้นดิ"
"ยัง"
"เพื่อนไม่จริงป่ะวะ"
"เอออออ"
มีแค่เสียงหัวเราะของเราหลังจากนั้น

"แล้วยังไงดี คนติสท์" เธอเลิกคิ้วถามเมื่อความเงียบเข้ามาแทนที่เสียงสนทนาได้พักใหญ่แล้ว
ฉันยังคงอ้ำอึ้ง ความจริงมีเรื่องจะพูดแต่ก็ไม่แน่ใจว่าควรพูดไหม
...ทั้งที่ก็พาตัวเองมานั่งอยู่ต่อหน้าเธอแล้ว
"ไม่รู้ว่ะ สับสน"
"สับสนอะไร แกก็แค่ยอมรับว่าแกชอบเขา แต่เขาไม่ชอบแก - แค่นี้"
"แรงจังวะ" ฉันหัวเราะกลบเกลื่อนก้อนที่จุกขึ้นที่คอ
"ฉันก็ทำแบบนั้นมาตลอด"
"...หูยยยยย" ถนัดที่สุดคือทำทะเล้นทั้งที่รู้สึกผิดมาก

...

"แกเคยพยายามรักษาใครสักคนเอาไว้ด้วยคำว่าเพื่อนไหม"
ฉันละสายตาจากกระดาษทิชชู่ซึ่งเธอใช้ถูโต๊ะเล่นไปยังใบหน้าของเธอแทน
แล้วส่ายหน้า
"เออ" เธอว่า "มันอาจจะดีที่สุดสำหรับความสัมพันธ์บางแบบก็ได้นะ"
"คือยังไง"
"ไม่อ้อมนะ" 
"อือ" 
"เหมือนฉันกับแก"
"..."
"เป็นเพื่อนกันก็ยังดี อย่างน้อยก็ยังมีกันในชีวิต อย่างน้อยแกก็โอเคที่จะเจอฉัน"
"..."
"บางทีแกก็ต้องทำแบบนั้น ถ้าอยากรักษาใครเอาไว้ - ใช้ความเป็นเพื่อนรักษาเขาไว้อ่ะ"
"..."
"แกรู้สึกได้เท่าที่แกอยาก แต่แกไม่สิทธิ์เสียใจที่เขาไม่รู้สึกกลับมา"
"เหมือนโดนแกหลอกด่าเลยว่ะ"


"ใครเขาจะไปด่าแก"
"แกไง"

สุดท้ายก็มีแค่เสียงหัวเราะกับสีหน้าเจื่อนๆเหมือนเดิม
มันเจื่อน แต่เราก็ยังมีเสียงหัวเราะให้กันเสมอ
จะทำยังไงได้ มันแค่ต้องแคร์รี่กันไปป่ะวะ ก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันขนาดนี้แล้ว - เพื่อนไม่จริง

SHARE
Writer
foschia
the fool
Did your wish ever come true?

Comments