ความเรียงอุทิศแด่แฟนเก่าเนื่องในโอกาสวันเกิด

แต่กาลครั้งหนึ่ง สุดท้ายไม่จบตรงชั่วนิรันดร์เสมอไป

24 ตุลา วันเกิดสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าแฟนเก่า


ไม่ต้องจดลงปฏิทิน ไม่มีการแจ้งเตือนในโทรศัพท์ 
เลข 24 ผุดขึ้นมาในหัวเราตั้งแต่ขึ้นเดือนใหม่แล้ว

ไม่รู้ทำไมถึงจำได้ ทั้งๆที่เราก็เคยผ่านวันเกิดของกันในช่วงที่คบกันนั้นก็ไม่กี่ครั้ง และทุกครั้งก็ไม่ได้ทำอะไรพิเศษเลย จำได้แค่ว่าเราเคยให้ที่คั่นหนังสือที่เราทำเองอยู่ปีนึง ตอนนั้นแกอ่าน the maze runner อยู่มั้ง ถ้าเราจำไม่ผิด แถมแกสปอยเราหมดเลยด้วย ไม่รู้ว่าตั้งใจกวนตีนหรืออะไร แต่โชคดีที่เราลืมสปอยไปหมดแล้ว
เอ้อ เหมือนหนังกำลังจะเข้าโรงด้วยนี่เนอะ แต่ภาคนี้คงไม่ได้ไปดูด้วยกันแล้ว


เมื่อซักสองอาทิตย์ก่อน เรานึกประโยคดีๆออกเยอะแยะ กะจะเก็บไว้ทวีตแฮปปี้เบิร์ดเดย์แก ทั้งแบบซึ้ง ทั้งแบบจิกกัด แต่พอถึงวันนี้เข้าจริงๆ เราดันไม่รู้จะพิมพ์อะไรดี ถึงแม้จะรู้ว่าแกก็ไม่มีวันได้มาเห็นข้อความเหล่านั้นจากเราอยู่แล้วก็ตาม


เราเลิกกันมานานเท่่าไหร่แล้วนะ
1 ปี 9 เดือน กับอีกประมาณ 20 วัน
แทบจะนานกว่าเวลาที่เราคบกันแล้วด้วยซ้ำ เอ หรือนานกว่่าแล้วนะ


การอกหักครั้งนั้นเป็นจุดเปลี่ยนใหญ่ๆของชีวิตเราเลยนะ ไม่รู้ว่าแกพอจะรู้บ้างรึเปล่า
ถ้าเทียบว่าชีวิตเราคือโลก หนึ่งในแอปเปิ้ลที่เปลี่ยนโลกของเราก็คงเป็นการอกหักจากแกนี่แหละ
จนถึงตอนนี้เราแทบจะไม่ใช่คนเดิมแล้ว
ไม่รู้เหมือนกันว่าดีขึ้นหรือแย่ลง



การอกหักทำให้เราได้เรียนรู้ได้เข้าใจอะไรมากขึ้น
แต่ในทำนองเดียวกัน ก็ทำให้เราไม่เข้าใจสิ่งที่เคยคิดว่าเราเข้าใจด้วยเช่นกัน



เรื่องราวของฉันเดินต่อไป จากตรงนั้นไกลสุดไกล เหมือนจะไกลจนลืมว่าเคยเกิดสิ่งเหล่านี้

ตอนนั้นเราไปดูหนังด้วยกันบ่อยเนอะ ดูแทบทุกอาทิตย์ แต่แกรู้มั้ยว่าเราไม่เคยรู้เลยว่าเราชอบหนังแนวไหน จนเราได้ลิ้มรสความเจ็บปวดของการอกหักนี่แหละ  ถึงได้รู้ว่าเราชอบดูหนังรักที่ทำให้เราร้องไห้
เราเสพติดการร้องไห้



นี่ก็เป็นอีกข้อดีของการอกหัก เราอินกับหนังได้มากขึ้น อินกับเพลงได้มากขึ้น เหมือนได้เห็นความสวยงามที่ถูกซ่อนอยู่อีกมุมมองนึงของโลก



"Losing you was the becoming of myself"

เราเจอประโยคทำนองนี้มาไม่รู้กี่ครั้ง มันก็จริงนะ แกคงรู้นานแล้วแหละ แต่เราเพิ่งเข้าใจน่ะ

เราใช้เวลาฟูมฟายอยู่นานพอสมควร เราเศร้า เราร้องไห้ เราเสียใจเท่าที่เด็กมอปลายคนนึงจะเสียใจให้กับเรื่องความรักได้ เราว่าเราใช้เวลา recover จากการอกหักนานกว่าค่าเฉลี่ยของคนที่อายุเท่ากัน
แต่เราก็ภูมิใจกับการได้รับคำนิยาม 'วัยรุ่นคลั่งรัก' ที่เพื่อนเรามอบให้นะ


ตอนนี้เรายอมรับอะไรได้หลายอย่างแล้ว 

อย่างการยอมรับว่าตัวเองชอบหนังรัก ทั้งๆที่พยายามคิดว่าไม่ชอบมาตลอด เพราะไม่อยากรู้สึกว่าตัวเองเป็นสาวๆชอบดูหนังรัก แต่เออ เราชอบหนังรักว่ะ

เรายอมรับว่าเราชอบหน้าแกมากๆ จากที่เราเคยพยายามคิดว่าแกไม่หล่อมาตลอด แต่ก็เพิ่งมาค้นพบความจริงว่าเรา have a thing for หน้าไทป์นึงมากๆ ที่เราก็พยายามบอกตัวเองว่าไม่เห็นหล่อเลย ซึ่งแกก็อยู่ในไทป์นั้นล่ะ
แต่ที่ยังไม่แน่ใจก็คือ เรามีไทป์ที่เราชอบอยู่แล้วเราเลยชอบแก หรือเราเพิ่งจะมามีไทป์ที่ชอบหลังจากที่เคยชอบแก แต่เราเรียกสิ่งนั้นว่า 'ไทป์แฟนเก่า' ไปแล้วอยู่ดี
ดูเป็นคนมองคนที่หน้าตาเนอะ แต่เราก็มองหน้าตาก่อนจริงๆนั่นแหละ




เราลงรูปแฮปแกไปแล้วนะ ในไอจีลับ
เราไม่ค่อยมีรูปคู่กันหรอก แต่เรามีคอลเล็กชั่นที่เราถ่ายแกทุกครั้งที่เรากินข้าวด้วยกัน เราเคยสร้างอัลบั้มไว้ในไลน์ แต่แกลบมันไปแล้วตั้งแต่วันที่เราเลิกกัน
แต่เราก็ไปสร้างอัลบั้มใหม่ในแชทเพื่อนเรา (ที่ดูเหมือนแกจะไม่ค่อยชอบขี้หน้ากันเท่าไหร่) ตั้งแต่วันที่แกลบมันไปเหมือนกัน แล้วมันก็ยังอยู่ถึงวันนี้ล่ะ เราเลือกมารูปนึง เป็นร้านส้มตำแถวหอที่เรากินกันบ่อยๆไง เราต้องแยกส้มตำกันคนละจานเพราะแกกินเผ็ดมาก ตำซั่วพริก 10 เม็ดอะไรทำนองนั้น ไม่รู้ว่ายังชอบกินเหมือนเดิมอยู่รึเปล่า

ถ้าลงปีละรูป เราก็น่าจะแฮปแกไปได้อีกซักพักล่ะนะ




สุขสันต์วันเกิดนะ ความรักครั้งเดียวที่เคยผ่านเข้ามา


24.10.17







SHARE
Writer
sweetshit
a piece of shit
เพื่อนเรามีชื่อเป็นสัตว์ \ ขอให้นี่เป็นไดอารี่

Comments

fururune
3 years ago
อื้ม มีความเจ้าบทเจ้ากลอน นิยายและหนังรักมีอิทธิพลมากจริง ๆ สินะ
Reply
tututor
3 years ago
อหหหห เศร้าเหลือเกิน กูรู้สึกเหมือนอกหักไปด้วยเลย😭
Reply
xxxxxxxxx
3 years ago
หลงรักในความอ่อนโยนของคนเขียนเรื่องนี้
Reply