คุณเคยกระโดดหอไหม
คุณเคยกระโดดหอไหมชีวิตนักศึกษาจบใหม่ไม่ต่างอะไรกับการกระโดดหอเลยไม่มีใครถามคุณว่าพร้อมไหม ถ้าคุณใส่อุปกรณ์ครบแล้วเดินขึ้นไปบนหอ ถึงคุณจะไม่อยากกระโดดคุณก็ถูกผลักลงมาอยู่ดี ไม่ต่างอะไรกับชีวิตจบใหม่ไม่มีใครสนใจว่าคุณจะพร้อมเป็นผู้ใหญ่ พร้อมที่รับผิดชอบอะไรมากมายหรือไม่ ถ้าคุณเรียนจบคุณก็ต้องออกไปทำงานและเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องรับผิดชอบอะไรมากมายอย่างที่บอกไม่มีใครสนใจหรอกว่าคุณจะพร้อมทำมันหรือไม่ ตราบใดที่คุณยังต้องใช้เงินแลกข้าว แลกความสะดวกสบายในชีวิต คุณก็ต้องทำงานต้องรับผิดชอบชีวิตคุณให้ได้ ไม่ว่างานที่ทำจะหนัก จะเจอปัญหามากมายที่มหาลัยไม่เคยสอน ไม่เคยมีใครบอกว่าเราต้องรับมือกับมันอย่างไร แต่เราก็ต้องรับมือกับมันให้ได้ ใช่ว่าการแก้ไขปัญหาของเราจะใช้ได้ทุกครั้ง บางครั้งมันก็ทำให้อะไรแย่ลง และหลายครั้งมันเข้ามาพร้อมๆกันจนเราอยากตะโกนว่าไม่ไหวแล้ว ไม่ทำแล้วได้ไหม แต่มันก็ทำแบบใจนึกไม่ได้
 
ตั้งแต่ฉันจบมาทำงานฉันยิ้มและหัวเราะน้อยลงมาก ความสุขมันลดลง การตื่นมาทำงานไม่ใช่เรื่องสนุกเหมือนตอนเรียน ไม่มีเพื่อนคอยอยู่ข้างๆ ความรับผิดชอบมากมาย การนอนนโง่ๆบนเตียงกับกลายเป็นเรื่องที่ฉันมีความสุข การถูกผลักลงมาจากหอช่วงแรกๆฉันรู้สึกกังวลรู้สึกกลัว เพราะมันคือสิ่งใหม่ที่ฉันไม่เคยใจ ปัญหาที่ต้องคอยแก้ทุกวัน และตอนนี้มันก็ยังคงอยู่ช่วงนี้ ไม่รู้อีกนานแค่ไหนที่จะไปถึงช่วงที่เริ่มรู้สึกสนุกกับมัน แล้วอยากกลับไปกระโดดซ้ำโดนไม่ต้องมีคนผลัก หรือมันอาจจะไม่มีช่วงนั้นเลยก็ได้ เพราะก็ยังไม่สามารถตอบตัวเองได้ว่าชอบออะไรและอยากทำอะไร ฉันเป็นคนไม่มีความฝันที่ชัดเจน ไม่ใช่คนที่รู้ว่าตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร ไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรจริงจัง แต่รู้แค่ว่าต้องทำงาน ต้องหาเงิน ไม่ว่าฉันจะชอบมันหรือไม่ แต่ตราบใดที่ฉันยังต้องกินต้องใช้ ฉันก็ต้องทำงาน 



SHARE
Writer
yarin
writer
เด็กจบใหม่ที่ยังหาจุดหมายให้กับชีวิตไม่ได้ นักเขียนนี่คือจุดหมายเดียวที่หาให้ตัวเองได้ตอนนี้

Comments