นาย เรา อวกาศ
ระหว่างเรากับอวกาศ...นายว่าอะไรไกลกว่ากัน?

เราได้แต่นั่งอยู่บนดาดฟ้าเอ่ยปากถามความมืดมิด
ใช่ เราก็แค่มานั่งมองท้องฟ้าตอนกลางคืน
หวังว่าจะได้เห็นดาว
หึ ก็ไม่เห็นสักกะดวงเดียว
ท้องฟ้าในเมืองกรุง ไม่เคยมืดพอจะเห็นดาวเลย
หมดกันชีวิตฮิปสเตอร์
ยุงก็กัด
เราขึ้นมาทำไมวะ

นั่นสินะ...เพราะคิดถึงนายมั้ง...

หลายครั้งที่ได้ออกไปนอกเมือง
ท้องฟ้ามืดแบบที่ควรจะมืด
ก็ได้แค่มอง
แต่ไม่เคยมีรูปได้กลับมาชื่นชมความงามเลย
ทำไมอะหรอ
เพราะกล้องไม่เคยถ่ายได้สวยเหมือนตาเห็นเลยสักครั้งยังไงล่ะ
ถ่ายไปก็ไม่สวย
ไม่รู้จะถ่ายทำไม

เลยคิดว่าเก็บภาพไว้ในความทรงจำ
แล้วสร้างแรงบันดาลใจ
ให้หาทางกลับมามองมันอีกครั้งเวลาที่เหนื่อยดีกว่า

แล้วถ้าไม่ได้มาล่ะ?

เออว่ะ ถ้าไม่ได้กลับมาอีกครั้ง
จะไปหาดาวที่ไหนมองให้หายเหนื่อยได้วะ

ถ้าไม่ได้กลับไปกอดนาย จะหาใครที่ทำให้หายเหนื่อยได้วะ


ตอนนี้นายไกลกว่าอวกาศอีก

ถึงอยู่ต่อหน้ากันตรงนี้
...ก็ไกลอยู่ดี...





SHARE
Writer
_empttysoul_
Artist Author Singer
ทำไมอีกาถึงเหมือนโต๊ะเขียนหนังสือ | Auntie T.

Comments