หญิงสาวกับร่มสีใส
หญิงสาวกับร่มสีใส
ผู้คนต่างบอกว่าเธอใจดี
จึงทำให้มีคนขอความช่วยเหลือจากเธออยู่บ่อยครั้ง


ผู้หญิงชุดเทา
เดินมาหาเธอพร้อมกับปัญหาในมือ
หญิงสาวชุดเทาบอกเล่าปัญหาของตน
เขาร้องไห้
เขาร้องขอกำลังใจ
หญิงสาวร่มสีใสปลอบใจเขา
เธอซับน้ำตาให้เขา
หลังจากนั้น
ผู้หญิงชุดเทากล่าวขอบคุณ
และเดินหายไป


ชายหนุ่มชุดขาว
วิ่งมาหาเธอ
เขายัดก้อนปัญหาของเขาใส่มือเธอ
แต่เธอยังไม่ทันได้เอ่ยคำพูดใด
เขาก็วิ่งหายไปเสียแล้ว


ผู้หญิงชุดชมพู
ผู้หญิงชุดขาว
ผู้ชายชุดน้ำตาล
ผู้ชายชุดคราม
.
.
.
คนแล้วคนเล่าที่ผ่านเข้ามา
ล้วนแล้วแต่เข้าหาเพื่อระบายความทุกข์ของตนเองทั้งสิ้น



จนกระทั่งในวันนี้
หญิงสาวกับร่มสีใสมีปัญหาเสียเอง
เธอมีความทุกข์ใจ
แต่เมื่อเธอหันมองไปรอบกาย
กลับไม่พบใครเลยสักคน

ไม่มีใครรับฟังเรื่องราวทุกข์ใจของเธอ
ไม่มีใครปลอบโยนเธอ
ไม่มีใครซับน้ำตาเธอ
ไม่มีใครทำให้เธอเหมือนที่เธอทำให้พวกเขา


เธอเผชิญความทุกข์ใจเพียงลำพัง
เธอร้องไห้อย่างไม่มีเสียงสะอื้นต่อไป
ทั้งหมดเป็นเพราะอะไร

เป็นเพราะเธอใจดีเกินไป คอยรับฟังปัญหาของคนอื่นจนพวกเขาเหล่านั้นคิดว่าเธอทุกข์ใจไม่เป็นอย่างนั้นหรือ

เป็นเพราะเธอใจดีจนไม่มีใครเกรงใจอย่างนั้นหรือ

เธอเชื่อในประโยคหนึ่งมาโดยตลอด


' ถ้าอยากได้สิ่งใดจากคนอื่นก็ต้องมอบสิ่งนั้นให้คนอื่นเสียก่อน '

แต่แล้วเธอก็พบว่า
ประโยคนั้นคงไม่มีทางเกิดขึ้นจริงกับเธอ
ไม่ว่าในช่งงเวลานี้
หรือในช่วงเวลาใดก็ตาม




https://pinterest.com/pin/486529565974173373/?source_app=android

SHARE
Written in this book
sad moment
sadness
Writer
moonflower
vanilla night
เราเป็นทานตะวันที่ดันไปหลงรักคุณพระจันทร์

Comments