ความห่างไกล...มันไม่เคยลดความโหดร้าย แม้ความ Digital บนโลกจะไปไกลแค่ไหนก็ตาม
ความห่างไกล...มันไม่เคยมีการลดความโหดร้ายหรอก แม้ว่าโลกทุกวันนี้โลก Digital จะไปไกลแค่ไหน มี LINE fb video Call หรืออะไรก็ไม่ช่วยหรอก มันแค่มโน เราแค่เข้าข้างตัวเองไปวันๆ เหอๆ แพ้ไปเถอะ ไอ้คนไกล ไอ้ลูซเซอร์

ผมเคยมีแฟน คบกับแฟนมา 7 ปี เน้นๆ แบบไม่ขาด ไม่เกิน ก็อยู่กันดีมาก เราเป็นอะไรที่เคมีตรงกัน ง่ายๆ ไม่เรื่องมาก ไปไหนไปกัน ชอบอะไรๆ คล้ายๆ กันเยอะ เที่ยว กิน ดื่ม มาครบหมด ผมเข้ากับเพื่อนเธอได้ดี เธอก็มากะเพื่อนผม เฮ้ย ก็เมาเละเทะ หัวเราะร่ากันทุกทริป ไม่เห็นมีอะไรที่ไม่คอมพลีทสักอย่าง

เรื่องมันเริ่มมีประเด็นก็ตรงที่ เธออยากไปอเมริกา พ่อเธออยู่ที่นั่น ซึ่งมันก็สมเหตุ สมผล เพราะที่เธออยากไป ก็งานออฟฟิศ สำหรับบางคนมันแย่ ซ้ำซาก จำเจ น่ารำคาญ ไม่ว่าจะหัวหน้า ลูกค้า เพื่อนร่วมงาน จะเบื่อ จะท้อ ก็คงไม่แปลก เขาอยากออกจากโซนนั้น ไปหาพ่อ อยู่สัก 6 เดือน ใช้ชีวิต ทำงาน หาอะไรใหม่ๆ ก็โอเค สิ่งแรกก็ทำวีซ่า อเมกาอ่ะหรอ เห้อะ ... กูไม่อยากไป มีไรวะ ไกล แพง ไม่เคยอยู่ในหัวเลย แต่...เออ แฟนอยากไป การทำวีซ่าเมกา ถ้ามีคน support กัน (ก็คือผม) แม่งจะได้ง่ายขึ้น อันนี้จริงๆ ผ่านมาละ ละพอไปทำ เออ ก็ผ่านอ่ะนะ

หลังจากนั้นก็ไป ก็ไม่มีไร เที่ยว กิน ดื่ม เที่ยวกันสนุกมาก สุดท้าย แยกกัน เธอต้องอยู่ต่อ ผมก็ต้องกลับในที่ของผม ตอนนั้นไม่มีไร เราก็นี่ละ Digital เยียวยาทุกสิ่ง fb LINE วีดีโอคอลบ้าง อาจจะเวลาเพี้ยนๆ ไม่ตรง แต่มันก็ยังดี

จนถึงวันที่เริ่มเปลี่ยน คนเราไม่ได้โง่หรอก คบๆ กัน อยู่ๆ การที่คนรักกัน ไม่รับโทสับ ไม่โทรกลับในเวลาที่ปกติที่ต้องเป็น มันไม่มีไรคิดได้อย่างอื่นหรอก มันต้องมีซัมวัน

เป็นแบบนั้นมา 2 เดือนได้ ทรมานจิตใจชิปหาย มึงหายไปไหน มึงจะเหนื่อยไรนักหนา ก่อนหน้านี้มึงก็มีไปเรียนด้วย ทำงานพิเศษด้วย ยังคุยคิกคักๆ กะกูเป็นชั่วโมงๆ

สุดท้าย บอกเลิกกูทาง LINE ตื่นมาอ่านแบบงงๆ เช้าวันแฮงค์ๆ บอกมีคนอื่นตรงๆ บอกง่ายๆ ว่าไม่รักกูเหมือนเดิมแล้ว เร๊อะ !!!

เรื่องมันอ่ะมีเท่านั้น main เลยคือ เทคโนโลยี มันไม่ได้มีผลอะไรกับจิตใจ ต่อให้จะติดต่อกันง่ายแค่ไหน คุยง่ายยังไง แต่ความห่างไกล ก็คือปีศาจร้ายอยู่ดีในโลกความจริง เขาเจออะไร เราเจออะไร ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครบอก ต่างปล่อยตัว ปล่อยใจไป คนนึงเฝ้ารอ อีกคนคิดอีกแบบ มันก็จบลงแบบที่ไม่เป็นใจ

จากใจเลย ใครจะปล่อยแฟนไปอยู่ห่างไกล มึงเตรียมใจไว้เถอะ มันจบตั้งแต่ยอมให้ห่างกันแล้ว เคยคิด ว่ากูจะเป็นส่วนน้อย ที่เรื่องแบบนี้จะทำไรกูไม่ได้ สุดท้าย มันก็แบบเดิมๆ ที่ความห่างไกลเคยทำร้ายคนอื่นๆ มา

อย่าโลกสวย อย่าไว้ใจใคร ต่อให้รักแค่ไหน แม่งสู้ความห่างไกลไม่ได้หรอก 
SHARE

Comments