HOME
ผมชอบอยู่คนเดียว
เพราะมันสบายใจกว่า

ผมจะทำอะไรก็ได้ จะเดินแก้ผ้าก็ได้
จะไม่กินข้าว ไม่อาบน้ำ ไม่ทำอะไรเลยก็ได้

ผมกลายเป็นคนอยู่ไม่ติดบ้าน
ตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัย ด้วยความที่เรียนไกล
ผมจึงต้องอยู่หอตั้งแต่ปี1

จะไปไหน เมื่อไร กับใครก็ได้
หรือจะให้ใครมาห้องของผมเมื่อไรก็ได้เช่นกัน
ผมไม่ต้องโทรบอกใครสักคนว่าจะกลับกี่โมง
ไม่มีใครรอผมอยู่ห้อง

จะมีก็เพียงแมวหนึ่งตัว ที่มันอนุญาตให้ผมเลี้ยง
แต่ไม่อนุญาตให้ผมขังมันไว้ในห้อง
แมวตัวอ้วนๆสีเทา หน้าตาดูไม่สนโลก
ที่ดูนิสัยไม่ค่อยต่างผมเท่าไรนัก
เอาแต่ใจ กินเก่ง นอนเก่ง เอาตัวรอดเก่ง
มันไม่ค่อยกลับห้อง จะกลับมาก็แค่ตอนหิว
หรือตอนที่ง่วงนอนมากๆเท่านั้น

ผมใช้ชีวิตอย่างอิสระ
อิสระ ที่มาพร้อมกับความโดดเดี่ยว
แต่ก็นั่นแหละครับ

ไม่ใช่ทุกคนที่จะสบายใจกับสถานที่ที่เรียกว่าบ้าน
SHARE

Comments