ทางออกอยู่ที่ไหน
เมื่อไหร่ที่เริ่มเดินวน นั่นแปลว่าเราต้องรีบหาทางออก

     ล้านเหตุผล ทำให้คนหยุดที่จะเดินไปข้างหน้า วนอยู่กับที่เหมือนหลอกตัวเอง
     อกหักทำให้ฉันเสียศูนย์ และความหวังทำให้ฉันหลงทาง
      
     เรื่องราวที่ฉันจะเล่าเป็นเรื่องงี่เง่าน่าเบื่อเรื่องหนึ่งของฉันเอง เป็นเรื่องของการย่ำอยู่กับที่ หลอกตัวเองซ้ำไป และหวังลมๆแล้งๆ ว่ามันจะเป็นจริงขึ้นสักวัน

     อกหักครั้งแรก .. ซึ่งฉันก็พยายามที่จะเข้าใจ มันแค่เจ็บใจ แต่ก็เท่านั้น .. ฉันเหนื่อยที่จะทำอะไรต่อไปแล้ว ฉันยอมแพ้ และทางออกที่โง่เง่าที่สุดคือการเมา เมาให้สุด เละเทะจนไร้ค่า
     ฉันสาบานว่าไม่ได้เรียกร้องความสนใจ ฉันแค่อยากปล่อยความอึดอัดออกไป แล้วมันส์ให้สุดเหวี่ยง .. ซึ่งเป็นทางออกที่สิ้นคิดที่สุด และตื่นมามันก็ยังคงทรมานเหมือนเดิม ทั้งผิดหวัง และอับอาย
     นานไป ฉันเริ่มที่จะสร้างระยะห่างกับเขาบ้าง จากที่นอนร้องไห้เกือบทุกวัน ฉันเริ่มคิดถึงเขาน้อยลง เราเดินสวนกันก็ทักทายบ้าง ตอนนั้นฉันรู้สึกว่าฉันรักเขาน้อยลงแล้วจริงๆ

     แต่เพราะเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน สุดท้ายก็ต้องวนมาเจอกันอยู่ดี..
     นั่นเป็นจุดที่เขากลับมาทำร้ายฉันอีกครั้ง เวลาที่ผ่านมา ที่พยายามมาทั้งหมดนั้นไร้ค่า เมื่อเราได้อยู่ใกล้กันเหมือนก่อน เขาที่พยายามทำเหมือนปกติ และฉันที่ยอมรับท่าทีทุกอย่าง เพราะเหตุผลเดียวลึกๆ คือ ฉันยังอยากอยู่ใกล้เขา
     ความหวังโง่ๆไม่เคยหายไปไหนเลย ฉันพบว่าฉันเดินวนอยู่ที่เดิมมาตลอด
     การห่างกันไม่ใช่ทางออก การคิดอยู่เสมอว่าวันนี้เราคิดถึงเขากี่ครั้ง น้อยลงหรือยัง ก็เป็นการคิดถึงอย่างหนึ่ง

     และการตีตัวออกห่าง ก็เป็นการคอยมองหาเขาเช่นเดียวกัน ...

     ฉันท้อที่จะหวัง เหมือนฉันพยายามมากเกินไปที่จะออกห่าง จนกลายเป็นว่ามันใกล้กว่าเดิม
     จนฉันเลิกคิดหาทางออก ฉันเหนื่อยมากแล้วจริงๆ สุดท้ายฉันเลือกที่จะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไป อยากชอบก็ชอบต่อไปเถอะตัวเรา อยู่ใกล้ๆแล้วมีความสุขก็ไม่ต้องห้ามตัวเอง .. ช่างมัน ไม่อยากคิดอะไรอีกแล้ว แค่ไม่ก้าวก่ายชีวิตเขาก็พอ


     แต่สุดท้ายรู้ไหม มันน้อยลงจริงๆ ในแบบที่จู่ๆการที่ได้เห็นเขาเล่นกับเพื่อนผู้หญิงคนอื่น ก็เป็นเรื่องปกติ การที่เราได้นั่งข้างกัน มันก็มีแค่ความสบายใจที่ได้นั่งคุยกัน .. กลายเป็นว่าฉันไม่ทรมานอีกแล้ว และมีความสุขในสิ่งที่เป็นอยู่ ฉันค่อยๆยอมรับมันทีละนิดอย่างไม่รู้ตัว และเข้าใจ

     ใช่ว่าทุกอย่างเกิดขึ้นปุบปับ กว่าฉันจะมาถึงจุดนี้ได้ มันยากเหลือเกิน ความคิดถึง ความหวังนั้นสุดเจ็บปวด แต่วันหนึ่งมันกลับกลายเป็น เรื่องที่มีคุณค่าต่อฉัน และยิ้มได้ทุกครั้งที่นึกถึง 

     ค่อยๆยอมรับความรู้สึกตัวเอง และอย่าลืมเคารพความรู้สึกของเขาด้วย

หยุดปิดตา แล้วมองทุกอย่างรอบตัวดีๆ ทางออกอยู่แค่ตรงหน้าเราด้วยซ้ำ
 
SHARE
Writer
PERILLUSION
Writer, Storyteller.
ให้คุณค่าแก่ทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวเรา instagram.com/tiutaes

Comments

UNSTOPABLE
3 months ago
^^
Reply
-PikachU-
3 months ago
ขอบคุณมากๆครับ ^ ^
Reply
qaed
3 months ago
อยากรู้ว่าทำได้ยังไง ตัดใจได้ยังไง นานมั๊ยกว่าจะทำได้
Reply
PERILLUSION
3 months ago
นานนนมากเลยค่ะ เราก็อยู่ไปปกติเลยไม่ได้พยายามจะทำอะไรมาก เริ่มจาก ไม่หลอกตัวเอง รู้สึกและคิดยังไง แต่ที่สำคัญต้องยอมรับด้วยว่าเขาไม่ได้ชอบเราค่ะ รู้ตัวอีกทีมันก็เลิกหวังไปแล้ว
qaed
3 months ago
อยากปรึกษาจังเลยค่ะ เอาจริงๆที่เรายังคิดว่ามีหวังอาจเป็นเพราะเค้าทำกับเราเป็นปกติ แต่เป็นใจเราเองที่คิดเดินเลยไปไกล จนลืมกลับไปดูว่าจริงๆเเล้วเค้าไม่เคยชอบเราเลย
Ohmysunday
3 months ago
เหมือนเอาชีวิตตอนนี้เรามาเขียนเลย แต่ต่างตรงที่ว่า เรายังคิดว่ามีหวัง ยังตัดใจไม่ได้ ทั้งๆที่มันเป็นไปไม่ได้ คงอีกนานกว่าจะจบลง
Reply
PERILLUSION
3 months ago
เหนื่อยแย่เลย เราก็ใช้เวลานานมากเหมือนกัน กว่าจะออกมาจากเขาได้ แต่อย่างน้อยตอนนี้คุณก็รู้แล้วนะ ว่ามันเป็นไปไม่ได้ เป็นกำลังใจให้นะคะ