ช่วยหนูหน่อยนะคะ...
สวัสดีค่ะ ตอนนี้หนูเรียนอยู่ ม.3 และก็เป็นช่วงที่กำลังจะสอบเข้าหรือเลือกสายอะไรต่างๆนานา
เรื่องที่หนูอยากให้ช่วยคือ...

ตอนประถมหนูเรียน English Program ค่ะ
ส่วนตอน ม.ต้น หรือที่กำลังเรียนอยู่ตอนนี้ คือ ห้องวิทย์-คณิต ค่ะ
การที่เคยเรียนมาทั้ง 2 สายนี้มันทำให้หนูรู้ว่าหนู ถนัด วิชาไหน
คำตอบ คือ หนูชอบวิชาภาษาอังกฤษค่ะ 
และแน่นอนค่ะ การที่หนูได้เรียนทั้งสองสายนับว่าเป็นความโชคดีของหนูอย่างนึง
เพราะมันทำให้หนูชัดเจนในวิชาที่หนูชอบมากขึ้น เพราะหนูเกลียดการคำนวณค่ะ
มันเลยเป็นสิ่งที่เสริมให้หนูชอบวิชาภาษาอังกฤษมากขึ้นเป็นเท่าตัว

หนูก็ไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองเหมือนกัน หนูกลัวว่าหนูจะตัดสินใจผิดพลาด และเสียใจกับการตัดสินใจของตัวเอง ดังนั้น หนูเลยอยากจะเล่าเหตุการณ์ๆนึง เผื่อว่ามีคนที่อยากจะช่วยหนูตัดสินใจว่าหนูควรเลือกทางไหนกันแน่...

ภาษาอังกฤษ : เมื่อไม่นานมานี้มีการแข่งขันศิลปหัตถกรรมนักเรียน ซึ่งในช่วงการแข่งขันนี้ถ้าเป็นสมัยที่อยู่ประถมหนูก็ได้ไปแข่งแต่ อ่านจับใจความ ไม่ก็คัดลายมือ แต่ปีนี้มีครูมาชวนหนูให้ไปแข่งครอสเวิร์ด ตอนแรกหนูก็ไม่อยากไป อยากหยุดอยู่บ้านแบบคนที่ไม่ได้แข่งอะไรเลย แต่สุดท้ายหนูก็ตัดสินใจที่จะไปลองแข่งดู...
สรุปแล้วคือ ตอนแรกไม่อยากแข่ง พอมาขี้เกียจซ้อม แต่สุดท้ายกลับไม่อยากให้จบ...

การแข่งครั้งนี้หนูมีเวลาเตรียมตัวแค่อาทิตย์กว่าๆค่ะ แล้วก็ไม่ได้เต็มที่อะไรในขณะที่กลุ่มสาระอื่น ไม่ว่าจะเป็นวิทย์ คณิต สังคมต่างก็ขาดเรียนในวันนั้นเพื่อไปซ้อมกันทั้งวัน แต่หนูกับเพื่อนอีกคนไปซ้อมแค่เฉพาะคาบว่างค่ะ 

วันก่อนแข่งหนึ่งวันหนูยืน นั่ง นอน ท่องคำศัพท์ทั้งวันจนปวดหัวตัวร้อนไปหมด พอวันแข่งมาถึงหนูก็มาแข่งโดยที่ไม่ได้หวังอะไร เพราะหนูคิดว่าคงไม่มีใครอยากลงแข่งในรายการนี้ ครูเลยมาชวนให้หนูไปแข่ง แต่พอถึงตอนแข่งจริงๆแล้ว มันกลับสนุกกว่าที่คิดค่ะ ถ้าถามว่าเครียดมั้ย เครียดค่ะ แต่หนูเป็นคนอเลิร์ตค่ะ หนูเลยทำตัวมีความสุขตลอดเวลา ผลปรากฏว่า หนูก็ไม่ได้เข้ารอบค่ะ แต่คะแนนก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่น่าพอใจสำหรับคนที่เพิ่งเคยเล่นครั้งแรก แต่ถามว่าหนูพอใจมั้ย หนูอยากผ่านเข้ารอบไปแข่งต่อมากกว่าค่ะ

แต่สิ่งที่พีคมากกว่านี้คือ พอการแข่งขันจบ หนูรู้ว่าไม่ได้ไปแข่งต่อ หนูกลับรู้สึกคิดถึงมันมากอย่างบอกไม่ถูกค่ะ ถึงขั้นไปนั่งร้องไห้อยู่ในห้องคนเดียว ซึ่งหนูก็ไม่รู้ว่าอะไรทำให้หนูเสียใจได้ขนาดนั้น แต่ถ้าให้หนูเดา คงเป็นเพราะว่า หนูลำบากกับวิชาคำนวณมาเกือบ 3 ปี หนูคงคิดถึงสิ่งที่หนูทำได้ดีและไม่ต้องใช้ความพยายามในการที่จะทำมันมาก แต่ผลลัพธ์ก็ยังคงออกมาดี 
ด้วยเหตุที่ว่าหนูแทบไม่ต้องใช้ความพยายามอะไรในการเรียนมันเลยแล้วมันกลับออกมาดีนี่แหละค่ะ ที่ทำให้หนูกลัวว่าหนูจะชะล่าใจเกินไป แต่ตอนนี้หนูรู้แล้วค่ะ ว่าไม่เคยมีวิชาไหนที่ทำให้หนูมีความมุ่งมั่นและตั้งใจได้ขนาดนี้มาก่อน หนูพร้อมที่จะเรียนรู้ในเรื่องต่างๆที่เกี่ยวกับมัน หนูรู้สึกสนุกที่ได้เขียนประโยคที่ประกอบด้วย tense ต่างๆที่เรียนมานับครั้งไม่ถ้วนแล้วตั้งแต่ประถม ถึงหนูจะจำไม่ได้ทุก tense แต่หนูพร้อมที่จะเรียนรู้มันใหม่ทั้งหมดอีกรอบค่ะ

คณิตศาสตร์ : สิ่งที่โชคร้ายสำหรับหนูอีกเรื่องนึงในเรื่องการไม่ชอบการคำนวณแล้วยังต้องมาเรียนสายวิทย์-คณิต คือ ในวิทย์ก็ยังมีคณิต ค่ะ 
จริงๆแล้วตอนประถมต้นหนูยังไม่รู้ตัวค่ะ ว่าไม่ชอบและไม่ถนัดการคำนวณ พอมาตอนประถมปลาย หนูเริ่มรู้สึกนิดๆค่ะ แต่ด้วยเกรดที่ยังดีมาตลอด หนูเลยไม่ได้ติดใจอะไร 
พอมามัธยมนี่รู้ซึ้งเลยค่ะ ว่ามันกับหนูควรอยู่ในฐานะอะไร

ถามว่าหนูถึงขั้นเกลียดมันมั้ย...
ก็ไม่นะคะ ถ้าเรื่องไหนที่หนูทำได้ดีและตั้งใจ หนูก็จะชอบมันค่ะ
และถามว่าหนูเคยตั้งใจและพยายามกับมันมั้ย...
เคยค่ะ หนูเคยมุ่งมั่นกับมันมาพักนึง แต่ด้วยความที่วิชาคณิตศาสตร์หลักสูตรความรู้มันจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเป็นเท่าตัว ทั้งเอาความรู้เก่ามารวมกับความรู้ใหม่ แล้วหนูเป็นคนที่ขี้เบื่อมากกกกค่ะ แต่ถ้าหนูสนใจในอะไรหนูก็จะมุ่งมั่นที่จะเรียนรู้มันมากกกกกค่ะ อย่างเมื่อก่อนหนูเคยสนใจเรื่องสมองอยู่พักนึง หนูก็จะนั่งเข้าเว็บดูคลิปเกี่ยวกับสมองทั้งวันเลยค่ะ แต่ด้วยความที่หนูเป็นคนขี้เบื่อ หนูเลยเลิกสนใจเรื่องสมองภายในเวลาไม่นานค่ะ

สรุป : ถ้าถามว่าระหว่างคณิตกับอังกฤษ หนูอยู่กับอะไรได้นานกว่า คำตอบของตอนนี้คือ อังกฤษค่ะ แต่หนูกลัวว่าหนูจะตัดสินใจผิดพลาด เพราะปัญหาที่ใหญ่กว่านี้ทำให้หนูกลัวความผิดพลาดที่จะเกิดขึ้นต่อมาค่ะ 

หนูรู้ค่ะว่าเรื่องแบบนี้คงต้องใช้ใจของหนูล้วนๆ แต่หนูอยากได้คำแนะนำเพิ่มอ่ะค่ะ ช่วยแนะนำหนูทีนะคะ


 เรื่องข้างต้นยังเป็นแค่ส่วนนึงของปัญหาที่ถ้าถามว่าใหญ่มั้ย ใหญ่มากค่ะ แต่กลับมีปัญหาที่ใหญ่กว่านั้นอีกค่ะ คือ...

เมื่อไม่กี่วันก่อนหนูแชทบอกแม่ว่าหนูอยากเรียนสายที่มันเน้นภาษาอังกฤษมากกว่านี้ค่ะ อย่างน้อยให้ได้เรียนศิลป์-คำนวณก็ยังดี แต่อย่างที่ทุกคนรู้ค่ะว่า สายวิทย์มักจะมีโอกาสมากกว่าในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย หนูลองหาข้อมูลจากเน็ต หนูก็เห็นด้วยนะคะ ว่าสายวิทย์มีโอกาสมากกว่า แต่ถ้าหนูเลือกเรียนสายวิทย์ แล้วสุดท้ายแล้วหนูอยากไปทางที่ต้องใช้ภาษาอังกฤษ หนูจะเอาความรู้ที่ไหนไปใช้ในการสอบ 
มันก็จริงที่ว่าเราสามารถหาความรู้ภาษาอังกฤษเพิ่มได้ในขณะที่เรียนสายวิทย์ แต่ถ้าเทียบกับคนที่เรียนภาษาอังกฤษมาโดยเฉพาะทั่วทั้งประเทศแล้ว หนูจะสู้เค้าได้มั้ย จริงๆหนูไม่ชอบการแข่งขันค่ะ แต่สมัยนี้ ขนาดในห้องบางห้องที่บอกว่าไม่แข่งกัน แต่สุดท้ายลึกๆในใจก็ยังคงแข่งกันอยู่ดี

หลังจากที่แม่อ่านแชท แม่บอกว่า อดทนเรียนวิทย์คณิตไปก่อนนะ สายศิลป์มันสบายก็จริง แต่เรียนหนักไว้ก่อน ตอนหลังจะได้สบาย 
แต่ในความคิดหนูคือ หนูไม่ได้อยากเรียนสบายๆค่ะ หนูอยากเรียนภาษาอังกฤษ

หนูเข้าใจค่ะว่าแม่หวังดี แต่ในเมื่อหนูเจอในสิ่งที่ชอบแล้ว หนูก็อยากจะทำมัน 
หนูลองมาคิดดูว่า ถ้ามีคนที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าอยากเป็นอะไร เค้าก็จะเลือกสายวิทย์เพื่ออนาคตที่มั่นคงไปก่อนอย่างงั้นเหรอ แล้วถ้ามีคนที่ยังตัดสินใจไม่ได้เกินครึ่งประเทศล่ะ ทุกคนก็จะแห่ไปอยู่สายวิทย์กันหมดงั้นเหรอ
แต่ตอนนี้หนูเจอสิ่งที่ชอบและอยากทำมัน หนูอยากเริ่มสร้างพื้นฐานความฝันของหนูตั้งแต่ตอนนี้ค่ะ...

สรุปคือ หนูยังไม่รู้ว่าหนูควรไปทางไหนดี จะเลือกระหว่าง "อนาคตที่มั่นคง" หรือ "สิ่งที่หนูชอบ" และหนูควรสื่อให้แม่รู้ยังไงดีว่าหนูรักมันและมีความสุขทุกครั้งที่ทำมัน ในขณะที่วิชาอื่นไม่สามารถให้ความรู้สึกแบบนี้แก่หนูได้เลย 

รบกวนช่วยหนูตัดสินใจในสองเรื่องนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ...
SHARE

Comments

uuyyyio
3 days ago
เลือกเรียนในสิ่งที่เราชอบรึรักมันไปเลยเถอะค่ะ เพราะในชีวิตจริงการที่เราเรียนจบมาถ้าต้องอยู่กับสิ่งที่ไม่ชอบไปตลอดชีวิตนี้นรกชัดๆอ่ะ พี่เป็นหนึ่งคนที่ทิ้งความฝันสิ่งที่ชอบมาเรียนในสิ่งที่ไม่ชอบเพราะคิดว่ามันมั่นคงกว่า..แต่สุดท้ายมันทำให้รู้เลยว่าชีวิตในการเป็นผู้ใหญ่มันต้องแบกหน้าที่ความรับผิดชอบไว้สุดๆ อย่างน้อยถ้าเรามีใจรักงานที่ทำก็คงเป็นแรงจูงใจที่ดี แต่ถ้าไม่......ไม่รู้จะพูดไรเลยตอนนี้ก็ตันอยู่เหมือนกัน เพราะที่ทำอยู่ก็ทำได้นะแต่มันต้องฝืนๆทำๆไปอ่ะวันๆไม่มีความสุข น้องอย่าเป็นแบบพี่เลย
Reply
LiFeAnDsOuL
3 days ago
ถ้าหนูทำให้พ่อเข้าใจในตัวหนูได้หนูก็จะตั้งใจทำมันต่อจากนั้นให้ดีที่สุดค่ะ
whiteearth
3 days ago
พี่เป็นคนนึงที่เลือกเรียนตามสายที่พี่ชอบ ไม่ได้เรียนวิทย์-คณิต ตอนนั้นกดดันมาก เพื่อนในกลุ่มเรียนวิทย์หมด พี่คนเดียวเรียนศิลป์ อังกฤษ ไทย สังคม ตอนนั้นรู้เเค่ว่า...รักภาษาไทยมาก ไม่ว่ายากเเค่ไหนก็ชอบ ชอบอังกฤษด้วย เเละเศรษฐศาสตร์ เลยตัดสินใจเรียน มาถึงตอนนี้...ชีวิตก็ไปได้สวยเลย เหนื่อยบ้าง ท้อบ้าง เเต้ก็ไม่ยอมเเพ้ ถ้าเราทำอะไรเเล้วมีความสุข เราทำสิ่งนั้นนั่นเเหละ เพราะถ้าเราทำอะไรโดยที่เราไม่ชอบ เราก็จะมีความสุขนะ วิทย์คณิตโอกาสมากกว่าทุกสายในมหาลัยมากก็จริง...เเต่อย่าลืมนะ ว่าเราเรียนเเค่คณะเดียว ถ้าสิ่งที่เราชอบไม่เกี่ยวเนื่องกับวิทย์คณิต ก็เรียนศิลป์เกี่ยวกับอังกฤษดีกว่านะ เรียนอิ้งโปรเเกรมน่าจะดีเลย สู้ๆน้า
Reply
whiteearth
3 days ago
*ไม่มีความสุขนะ
LiFeAnDsOuL
3 days ago
ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ
LegRungratree
3 days ago
เลือกทำในสิ่งที่ชอบ
ทำให้สุดความสามารถ
พิสูจน์ให้แม่เห็นว่าสิ่งที่เราเลือกถูกต้องและดีสำหรับอนาคตของเรา
....
น้องดีกว่าคนอื่นๆตรงที่รู้ว่าชอบอะไร
เลือกและทำให้ดีที่สุด
....
ถ้าคำตอบของพี่ยังไม่ช่วยให้น้องมั่นใจและแน่ใจ
ลองเข้า เพจ เกลา นิสัยอันตราย
ในวีดีโอ หัวข้อ 'แบบใหนที่เรียกว่าถูกต้อง' ดูนะ
อาจทำให้ตัดสินใจง่ายขึ้น

ขอให้โชคดีกับเส้นทางที่เลือก
Reply
LiFeAnDsOuL
3 days ago
ขอบคุณค่ะ
Numphung
2 days ago
มนุษย์อิงค์เลยลูก หนูคงเรียนได้อย่างมีความสุข
Reply
LiFeAnDsOuL
2 days ago
555 หนูก็คิดว่าอย่างนั้นเหมือนกันค่ะ
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ
Numphung
2 days ago
เรียนอะไรก็ได้ที่เรารักและเรามีความสุขกับมัน เพราะสิ่งที่หนูเรียนมันจะอยู่กับหนูไปตลอดชีวิต ถ้าหนูไม่รักไม่ชอบมันตั้งแต่ตอนเรียน ไม่แน่หนูอาจเรียนไม่จบเลยก็ได้ สู้ๆนะคะ ขอให้ค้นตัวเองให้เจอไวๆจ้า✌️
LiFeAnDsOuL
2 days ago
ขอบคุณมากนะคะ
MilkNom
16 hours ago
เสียใจที่ทำ ดีกว่า เสียดายที่ไม่ได้ทำ
Reply