ภาษาดอก (ไม้)
รู้สึกแปลกใจว่าทำไมเดี๋ยวนี้คนไทยพูดคำหยาบกันได้ง้าย ง่าย ราวกับว่าคำหยาบคายเป็นภาษาพูดและภาษาเขียนของทางราชการไปแล้ว ยิ่งในโลกของโซเชียล มีเดียนะ พ่อคุณ แม่คุณเอ้ย มากันแบบยกมาทั้งสวนดอกไม้

ไปดูความหมายในพจนานุกรมไทยฉบับราชบัณฑิตสถาน พ.ศ. 2554 มา ได้ให้ความหมายของคำว่า “หยาบ” หมายถึง ไม่สุภาพ เช่น กิริยาหยาบ พูดหยาบ หรือ ไม่เรียบร้อย และยังเป็นแม่คำของคำอื่นอีก คือ คำว่า หยาบคาย หยาบช้า หยาบโลน หยาบหยาม! ซึ่งทั้งมวลของแม่คำ และลูกคำเหล่านี้ปรากฏในโซเชียล มีเดียทั้งน้าน

แต่ก่อนเวลาจะพูดคำไม่สุภาพออกมาแต่ละที ต้องดูเหนือดูใต้ ดูแม่ ดูครูให้ดี ไม่เช่นนั้นอาจมีน้ำตาได้ โดยเฉพาะลูกผู้หญิงด้วยแล้ว สิ่งที่ถูกสั่งสอนให้ฝังลงไปในสมองส่วนหน้าคือ “สำเนียงส่อภาษา กิริยาส่อสกุล” ฉะนั้น ถ้าไม่อยากส่อไปถึงอะไรที่ไม่ดี ก็ต้องมีทั้ง วาจาสุภาพไพเราะ กิริยาเรียบร้อยอ่อนหวาน พูดจามีหางเสียง ค่ะ คะ ขา จ๋า จ้ะ การพูดหยาบทั้งหลายจึงกลายเป็นเรื่องเฉพาะเพศ เฉพาะกลุ่ม จำกัดพื้นที่เฉพาะในที่ส่วนตัวไม่ใช่ที่สาธารณะ

เวลาเปลี่ยน ใจคนเปลี่ยน หรือไฉนหนอ
 
SHARE
Written in this book
STORY TELLING

Comments