แล้วเราก็จะข้าม... ผ่านไปด้วยกัน
ผมวิ่งข้ามถนนตามเธอไปติด
ถึงแม้จะอยู่ใกล้และเกือบชิดด้านหลัง
แต่ก็ไม่ทำให้เธอรู้สึกตัว

เราหยุดตรงเกาะกลางถนน
เธอยืนอยู่ฝั่งซ้ายผม
หันหน้ามองแต่รถที่วิ่งมา
เหมือนไม่รู้ตัวว่าทางขวา
มีผมยืนมองจ้องอยู่

ผมใจเต้นอย่างบอกไม่ถูก
ไม่ใช่ว่าไม่เคยจับมือใคร
แต่ก็ยังประหม่ากับการเริ่มต้น

แล้วจู่ๆ เธอก็หันมา
พร้อมทั้งคว้าข้อมือซ้ายผมไว้แน่น

ผมดีใจอย่างบอกไม่ถูก
รีบดึงมือออกเบาๆ
แล้วจับไปที่ข้อมือเธอแทน
พร้อมกับยิ้มและพูดขึ้นทันทีว่า

“ไปเลยยาย จังหวะนี้แหละ วิ่งเลย”

แล้วเราสองคน
ก็วิ่งผ่านข้ามมาอีกฝั่งถนน
อย่างปลอดภัย
SHARE
Writer
beingboring
everything but the girl
Don’t you dare let our best memories bring you sorrow

Comments