My boyfriend is a traveler.
แม้จะอยู่ในช่วงวัยเพียงแค่ยี่สิบต้นๆ แต่ก็เป็นช่วงเศษหนึ่งส่วนสี่ของชีวิตที่เจอคนมากเหลือเกิน หลังจากได้เคยคบ เคยคุย หัวเราะ และร้องไห้กับคนมามากหน้าหลายตา เมื่อวันที่เขาผ่านไปจากชีวิต คนเหล่านั้นมักทิ้งร่องรอยและบทเรียนไว้เสมอ ทำให้เราสร้างกำแพงขึ้นมาเพื่อป้องกันตัวเอง ไม่ให้เจอเรื่องที่ไม่ชอบซ้ำไปซ้ำมา บ้างอาจจะตั้งกฏไว้ว่าต่อไปจะต้องคบคนรวย เพราะที่ผ่านมาลำบากมามากแล้ว หรืออะไรก็สุดแล้วแต่คนจะตั้งกติกาขึ้นมาจากประสบการณ์เก่า

คนต่อไปที่จะเข้ามาในชีวิตของคุณเป็นคนแบบไหนกันคะ
ของเรา เขาจะต้องเป็นคนที่บวชแล้ว และผ่านการเกณฑ์ทหารหรือเป็นรด.มาก่อน

สองอันแรกอ่านดู คนอ่านอาจขำ แล้วก็ปิดบทความนี้ไปเลยก็ได้ เพราะมันเหมือน requirement ในประกาศรับสมัครงานไม่มีผิด แต่เมื่อพิจารณาดีๆ สองสามอย่างที่กล่าวมาข้างต้นนั้นยังพอมีอะไรที่เหมือนกันอยู่ ...ลองคิดดู มีแฟนเป็นพระแล้วแอบคุยกันคงตกนรกไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดแน่ๆ ส่วนถ้าไม่ใช่คนที่เรียนรักษาดินแดนมาก่อน ระหว่างรอแฟนออกจากกรมทหาร ถ้าความอดทนไม่มากพอจริงๆ คงไปกันได้ไม่รอด

ซึ่งเราเป็นพุทธศาสนิกชน ผู้แม้ไม่ได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหมด แต่ก็พอจะแยกผิดชอบชั่วดีออก 

เราเคยมีแฟนที่คบกันแล้วมีช่วงหนึ่งที่เขาต้องไปบวช ถึงจะเป็นเวลาไม่กี่วัน และเป็นเวลาที่เขาได้อยู่ในที่ที่สงบที่สุด แต่คนธรรมดาสามัญแบบเรา ย่อมมีรักโลภโกรธหลง จึงเป็นเรื่องธรรมดามากที่เรามีชีวิตอยู่ตอนนั้น เหมือนกับเอาความรู้สึกขั้นพื้นฐานทั้งหลายของมนุษย์อีกคนมาสุมรวมกับความรู้สึกว้าวุ่นของตัวเอง และแม้แต่จะคิดถึง ก็รู้สึกบาปหนักแล้ว

และเรารู้ดีว่าไม่ใช่คนที่มีน้ำอดน้ำทนอะไรมากมาย การที่จะรอชายคนหนึ่งไปฝึกทหารเป็นเวลาหลายเดือนไปจนถึงเป็นปี ก็ดูจะเป็นเรื่องยากเกินตัว ถึงจะยังไม่เคยมีแฟนเป็นทหารมาก่อน แต่คนรอบข้างที่รู้จักกันและมีแฟนเป็นทหาร ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ...นั่นแหละ

จนกระทั่งเรามีแฟนเป็นนักท่องเที่ยว

เหมือนไม่มีอะไรใช่มั้ย ก็แค่ไปเที่ยว เดี๋ยวก็กลับมามีเรื่องมาเล่าให้เราฟังตั้งเยอะ คิดถึงก็ไม่บาป ไม่ต้องรอนานเหมือนทหารเข้ากรม แต่สำหรับคนที่ติดแฟนหนักแบบเรา โจทย์นี้จะบอกว่ายากก็ไม่ยากหรอก แต่ก็ไม่ได้ง่ายเสียทีเดียว เมื่อแฟนขอไปเที่ยวในที่ที่สัญญาณโทรศัพท์ยากที่จะเข้าถึง ไฟฟ้ามีใช้เป็นช่วงเวลา และอินเตอร์เน็ตความเร็วคล้ายๆสมัยเดินสายโทรศัพท์ เสียเงินเข้าอินเตอร์เน็ตครั้งละสามบาท

บวกกับสถานที่ที่ไป เป็นเกาะในช่วงมรสุม...

ผู้ชายคนนี้เป็นคนที่เราเห็นเดินไปเดินมา ระหว่างแผนกตัวเองกับห้องน้ำชายที่ผ่านโต๊ะรีเซฟชั่นที่เราประจำการอยู่ มารู้ทีหลังว่าเราควรจะเห็นเขาตอนที่เขาพยายามเนียนเดินมาจากแผนกเพื่อมาชงชาที่แผนกเรา ดื่มไปไม่รู้วันละกี่แก้ว และควรจะรู้ว่าเขานี่แหละ เป็นบุคคลที่คอยจะดึงโทรศัพท์คนในแผนกมารับแทน เพราะรู้ว่าเป็นเราโทรมา ทั้งหมดล้วนเพียงอยากให้เราจำเขาได้

แต่กว่าจะรู้ เขาก็เกือบจะลาออกไปแล้ว ยังดีที่แค่เกือบ และทุกวันนี้เรายังขอบคุณอะไรก็ตามที่ทำให้เขากล้ามาทักทายเราแบบตัวต่อตัวจริงๆก่อนที่จะไม่มีโอกาส

พอเราลาออกไปเราจึงยังได้คุยกันอยู่ เขาบอกว่าเขาจะเริ่มทำอะไรที่ตัวเองอยากทำ แต่ทำไม่ได้เพราะภาระหน้าที่การงานสักที ไม่ว่าจะเป็นการไปวิ่งในตอนเช้า อ่านหนังสือเตรียมสอบปริญญาโท รวมไปถึงการออกเดินทางไปดำน้ำนี่แหละ วันหนึ่ง เขาส่งรูปลิสต์เกาะและทะเลที่อยากไป และรูปหลักฐานการจองเรือไปหนึ่งในเกาะในลิสต์นั้นมาให้เรา ตอนนั้นเราได้แต่ยิ้มแสยะในใจ ว่าวันที่เขาได้ไปที่นั่นจริงๆ จะยังได้คุยกันอยู่รึเปล่าเถอะ เพราะเขาแทบไม่ใช่คนในแบบที่เราชอบเอาซะเลย

...ใครจะรู้ว่าเราคิดผิดมหันต์

คืนนี้เขาอยู่ที่เกาะนั่น และเราอยู่ที่กรุงเทพฯ
เพิ่งจะวางโทรศัพท์จากการพิมพ์คุยกันในไลน์ ซึ่งเป็นช่องทางเดียวที่ดูจะเข้าท่าที่สุด
เลิกหวังกับสัญญาณโทรศัพท์สองจีจากทุกค่าย เพราะมรสุมได้พัดพาเอามันไปด้วยจนไม่เหลือ ซิมโทรศัพท์ที่เราอุตส่าห์ไปเปิดไว้เพื่อที่จะได้คุยกันสะดวก ยังถูกวางไว้บนโต๊ะเหมือนผักเฉาๆ
โชคดีที่โรงอาหารบนเกาะยังมีสัญญาณวายไฟ ที่แม้จะไม่ได้เร็ว แถมยังหลุดบ่อย แต่ก็คงจะเป็นได้แค่สื่อกลางในการสื่อสารกับโลกภายนอกสื่อเดียวที่แสนซื่อสัตย์ต่อหน้าที่แก่คนทั้งเกาะ รวมทั้งเขาด้วย

ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาออกเดินทางไปดำน้ำ แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาไปคนเดียว และเป็นครั้งแรกเช่นกันที่เขาได้รู้จักรสชาตของการมีแฟน อ่านไม่ผิดค่ะ เราเป็นแฟนคนแรกของเขา
กลายเป็นว่าเขาบอกว่าเขากลายเป็นคนที่เหงาที่สุดในเกาะ นอกจากเต๊นท์ข้างๆจะมากันเป็นคู่แล้ว เต๊นท์ข้างๆๆ และเต๊นท์ข้างๆๆๆก็ยังมากันเป็นคู่ๆ และคู่ๆๆอีก
สัญญาณวายไฟที่เป็นที่พึ่งเดียวของเขา ก็ไม่สามารถดึงเราให้มาอยู่ข้างๆได้อย่างคู่อื่น บรรยากาศอึมครึมของเมฆที่อมเม็ดฝนห่าใหญ่ คลื่นที่ซัดตัวเขาจนเกือบลอยออกจากจุดดำน้ำ ก็เลยทำให้เขาเป็นกลายเป็นคนเหงาไปโดยปริยาย
วันนี้ทั้งวันของเราเองก็ขมุกขมัวไม่แพ้กัน มันหงุดหงิดไปหมด และจะยิ่งหงุดหงิดเป็นพิเศษเมื่อมองนาฬิกาไปแล้วมันไม่หมดวันสักที ไม่หงุดหงิดก็จะอย่างไรอยู่ นักจิตวิทยาบอกไว้ว่าหากคนทำสิ่งหนึ่งครบยี่สิบเอ็ดวัน แล้ววันที่ยี่สิบสองไม่ได้ทำสิ่งนั้น จะรู้สึกว่ามันน่าหงุดหงิดเป็นบ้า นับประสาอะไรกับคนที่คุยกันมาเป็นเดือนๆ

เขาบอกว่าเขาคิดว่ามาเกาะคนเดียวจะสนุก ที่ไหนได้เหงาเป็นบ้า แถมนี่เพิ่งจะวันแรก
เราเลยตอบเขาไปว่า ถ้าเธอจีบชั้นไม่ติดเธออาจจะสนุกก็ได้ แต่เธอดันจีบชั้นติดไง เป็นไงล่ะ...

จริงๆการที่เราเป็นแบบนี้ ก็ไม่ได้ทำให้ตัวเองพอใจในตัวเองมากนัก

การที่เขาไปนั่งเหงาบนเกาะ จะไม่เกิดขึ้นเลยถ้าเราควบคุมอารมณ์และความรู้สึกมากกว่านี้ เรารู้ดีกว่าการดำน้ำและการท่องเที่ยวไปในที่ใหม่เป็นเรื่องที่เขาชอบ แต่สิ่งที่เขาชอบ มันนำพามาซึ่งสิ่งที่เราเกลียดเหมือนกัน ซึ่งนั่นคือการห่างกัน

เราควรที่จะบอกเขาว่า "ไม่เป็นไรหรอก กลับมาค่อยคุยกันก็ได้ แค่สี่วันเอง เดี๋ยวเธอก็กลับมา ไม่ต้องคิดถึงเค้าหรอก เค้าทำงานงกๆอยู่กรุงเทพฯยังไม่หงอยเลย เธอไปเที่ยวเกาะนะ เกาะที่เธออยากไปมานานแล้วด้วย น่าอิจฉาจะตาย" เราอยากจะบอกแบบนั้นได้ด้วยใจจริงๆสักที แต่มันทำไม่ได้ ก็มันคิดถึง
 
กังวลไปหมด แม้จะรู้ว่าเกิดจนโตมาได้ขนาดนี้แล้ว ยังไงเขาก็เอาตัวรอด แต่ก็อดห่วงไม่ได้

เหมือนกับการย้ำตัวเองว่าฉีดยามันไม่เจ็บหรอก ไกลหัวใจจะตาย
แต่จริงๆแล้วต่อให้โตขนาดไหน หลายคนก็ยังกลัว และคิดว่าการฉีดยาเป็นอะไรที่เจ็บจริงๆ
ความห่างไกลก็แทบไม่ต่างกัน ปากบอกว่าห่างแค่ระยะทาง
แต่จริงๆยิ่งห่าง ยิ่งไม่ได้คุย ไม่ได้กอด ไม่ได้จับมือกันเหมือนแต่ก่อน ยิ่งคิดถึงและเป็นห่วง
และนับวันรอ ตื่นมาแต่ละเช้าก็คงจะยังนึกอยู่เสมอ พรุ่งนี้ของมะรืนเธอก็กลับมาแล้ว มะรืนเธอก็กลับมาแล้ว
พรุ่งนี้เธอก็กลับมาแล้ว เย็นนี้เธอก็กลับมาแล้ว

ถ้าตอนนี้มีใครอยู่ที่หมู่เกาะสุรินทร์ จังหวัดพังงา
พบเห็นผู้ชายใส่แว่นหน้าติ๋ม ตัวสูงๆ มาเที่ยวคนเดียว
เห็นเขาหงอยๆ ก็ชวนเขาคุยหน่อยนะคะ เขาชอบปลา ชอบทะเลมาก
โปรดบอกเขาด้วยว่ามีคนคิดถึงมาก ไม่ก็เอาบทความนี้ให้เขาอ่านที
ทิ้งท้ายให้เขาหน่อย ว่าทีหลังอย่าซ่า จองเรือไปเที่ยวติสท์แตกคนเดียวอีก
อย่าลอยไปตามลมพายุตามที่เขาสัญญากับแฟนเขาไว้ กลับมาบ้านเร็วๆ
จะขอบคุณมากนะคะ

ถ้าเธอมาอ่านเจอเอง(เชื่อว่ายาก) ขอบวกประโยคเห่ยๆเกร่อที่เธอได้ยินบ่อยๆนี่เพิ่มไปด้วยละกัน
รักเสมอนะคะ
SHARE

Comments

ST1994
1 year ago
ละมุม
Reply
ponnatchaa
1 year ago
แหะๆ ขอบคุณนะคะ ^^