สถานีที่ 10 'ทำตามใจ'
....ฉันไม่เคยรู้ว่าเดินมาถูกทางหรือไม่
รู้แค่ว่าระหว่างทางนั้นฉันมีความสุขแค่ไหน

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา 
ความรู้สึกที่คนเรียกกันว่า 'นอยด์' สุมตัวจนไม่เป็นอันทำงาน
ประกอบกับสิ่งแวดล้อมที่(ยัง)ไม่คุ้นเคย
การอยู่ตัวคนเดียวทำให้ 'นอยด์' เพิ่มพละกำลัง

หลังจากเริ่มเรียนป.โทมาได้หนึ่งเดือน
ผนวกกับความผิดพลาดในอดีตที่ยังคงหลอกหลอน 
ทำให้เกิดคำถามที่มันยังคงหาคำตอบไม่ได้จนถึงทุกวันนี้
หรือฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อทำหนัง
คิดวนไปวนมาอยู่อย่างนั้น
ฉันยังไม่เคยมีผลงานดีๆ
ไม่มีพรสวรรค์แบบที่คนอื่นมี
แถมอยู่ๆป.โทก็เปลี่ยนมาเรียนสารคดีซะงั้น

....คิดไปนู้น สุดท้ายก็ตั้งหน้าตั้งตาเรียนต่อไป

จนกระทั่งมันวันพฤหัสที่ผ่านมา
อาจารย์ให้เราผลัดกันแสดง ผลัดกันถ่าย
เพื่อฝึกการตัดสินใจในการถ่าย Cinema verite (สถานการณ์จริง)

มันเป็นครั้งแรกที่ฉันได้ลงมือถ่ายอะไรแบบนี้
และเป็นครั้งแรกที่ฉันไม่มานั่งคิดว่าจะดีไม่ดี
แค่สนุกไปกับมัน ทำตามใจ ไม่ได้ทำตามสมอง
ซึ่งสิ่งที่ได้ตอบแทน คือคำชมการอาจารย์แบบไม่คาดคิด ทั้งการถ่ายและการแสดง

เหตุการณ์นี้ทำให้ฉันมานั่งคิดย้อน
ตลอดมา...ฉันทำหนังตามสมอง
ห่วงเกรดมากกว่า ทำให้ถูกใจอาจารย์ไว้ก่อน
ผลลัพธ์ มันไม่เคยออกมาดีเลยสักครั้ง
ถึงอย่างนั้นฉันก็ตอบไม่ได้ว่า หากฉันทำตามใจมันจะดีกว่าจริงหรือไม่
แต่ฉันรู้สึกว่า มันคงเสียใจน้อยกว่านี้ เพราะเราได้ทำตามใจตัวเองแล้ว

ความเสียใจในอดีตมันตามหลอกหลอน
มันบั่นทอนทั้งตัวเรา และความเชื่อมั่นของคนรอบข้าง
หรือฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อทำหนังฉันยังคงหาคำตอบไม่ได้
แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้ตอนนี้
ฉันมีความสุขในการทำสารคดี
....ฉันว่าฉันเดินมาถูกทาง

:)
SHARE
Written in this book
สถานีสุดท้าย 'จักรวาล'
บันทึกการไล่ล่าความฝัน
Writer
HUBBLE
Observer
until next time...sleep

Comments