ฉันกับรักแรกพบ
     วันนี้คิดถึงคุณอีกแล้ว อยากมาเล่าเรื่อง
ของคนๆนั้นหนะคุณผู้อ่าน. 

     ก่อนจะเล่าขออนุญาตถามก่อนนะว่ารักครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของคุณเริ่มต้นและจบลงเมื่อไหร่กันนะ?

    ณ โรงเรียนมัธยมต้นของฉัน เป็นจุดเริ่มต้นรักแรกพบ และบทสรุปอันน่าเศร้าของฉันเอง มันเป็นยังไงหนะเหรอ ฉันจะเล่าให้ฟัง

8:30 นักเรียนทั้งหมดจัดแถว
ฮ่าๆ เป็นวันที่มาสายที่สุดแล้วตั้งแต่อยู่โรงเรียน ขี้เซาเป็นบ้าฉันหนะ วันที่เท่าไหร่จำไม่ได้หรอก นั่นหนะวันแรกที่เจอคุณเลย 
       ผู้ชายธรรมดาในหมู่นักเรียนวัยเดียวกับฉัน เราโดนลงโทษด้วยกันที่ข้างห้องปกครอง เเต่.    ทำใมคุณดูพิเศษสำหรับสายตาฉันนะ.             เเววตาที่อบอุ่นนั่นก็ด้วย ลมเย็นของเเสงแดดยามเช้า ที่นั่นลานประหารสำหรับนักเรียนมาสาย รู้สึกหัวใจสูบฉีดประหลาด นายมันใม่ใช่มนุษยธรรมดาแน่ๆทำให้ใจฉันเต้นแรงขนาดนี้

อาคาร 2 อาคารวิชาคณิตศาสตร์
   หวา...เจอคุณครั้งที่สอง มันจะดีมากถ้าคุณไม่ไปทักสาวน้อยผิดคน นั่นก็คือฉันเอง
ทำตัวไม่ถูกเลย ตาบ้า! พ่อหนุ่มหัวคำนวณ

ใต้ถุนอาคาร 5 การจัดแสดงวรรณคดี   
   อะไรกัน! นี่มันครั้งที่ 3 ที่เจอคุณเลยหละ ฮ่าๆ 
วันนั้นอากาศดีเชียว การแสดงเริ่มต้นขึ้น ความบังเอิญมากกว่านั้น คุณหนะนั่งเก้าอี้ฝั่งข้างหลังฉันพอดีเลย ระหว่างดูการแสดงฉันเกร็งไปทั้งตัวเลย หัวใจบ้านี่มันก็เต้นเเรงเกินไป 

   เป็นอย่างนี้หลายครั้งเลยหละที่ฉันเฝ้ามองแต่คุณ 2 ปีเเล้วมั้งที่ทำอะไรบ้าๆ แล้วฉันก็ทำอะไรโดยไม่คาดคิดอีกแล้ว ทำใจกล้า เอาหน่า! 
ทักผู้ชายครั้งแรก สู้หน่อยสิ
   ฉันทักทายคุณโดนการแอดเพื่อนไป จากนั้นเราก็คุยตามประสาเพื่อนๆ 
   ไม่น่าเชื่อคุณเปลี่ยนคนบ้าๆบอๆอย่างฉันไปชอบผู้ชายมาดแมนขนาดนั้นได้ยังไงกัน

  จนกระทั่งหายนะมาเยือน 
นายมีแฟนคนแรก อ่า...เศร้าโคตรเลยใจฉัน เเฟนนายแต่ละคนนั่นมัน อกตูม สาวมั่น 
ปากแดง ผิดคาดกับฉันเลยแฮะ ฉันทั้งหน้าอกไม่มี ตรงข้ามสิ้นเชิงเลย
"ไม่ ฉันไม่เศร้าเลยสักนิด"
"โอเค เศร้าก็ได้"

  จนฉันใจกล้าบอกชอบนายวันปัจฉิมเพราะคิดว่าเป็นโอกาสสุดท้ายของยายเฉิ่มคนนี้ บทสรุปสุดท้ายของฉันมันน่าเศร้านะ นายบอกว่า
ขอบใจสำหรับความรู้สึกดีๆนะ แต่เราคงรับใว้ไม่ใด้หรอก ยังไงซะขอให้เจอคนที่ดีในอนาคตเหมาะ.  กะคนบ้าๆอย่างเธอนะ
 
  กำลังจะซึ้งอยู่แล้วเชียว ตาบ้า! ฮ่าๆนายมันกวนประสาทจนวินาทีสุดท้ายจริงเชียว ถึงใจฉัน
จะเศร้า แต่คำพูดสุดท้ายของนายก็ไม่ทำร้ายใจฉันมากไปหรอกนะ นกแล้วสิรักแรกพบ..
ไม่เป็นไร ขอให้โชคดีเหมือนกันนะ   สายตาอบอุ่นคู่นั้น คำกล่าวลาที่แสนเศร้า
 หนุ่มคำนวณอาคาร2 ฉันยังคิดถึงทุกวันนี้
 ก่อนที่เราไม่ใด้เจอกัน.
  
   นี่ก็คือบทสรุปรักแรกพบจองฉันเองแหละ
ผู้อ่าน ฉันไม่รู้ว่ามันเรียกว่าความรักหรือเปล่า แต่ความรู้สึกทุกวินาทีนั้น มันอบอุ่นดั่ง 
กาแฟร้อนในยามหนาว จากเขาคนนั้น
                          
                                     
                                   
                                ด้วยความคิดถึง
                                 จาก.    ใจฉัน

SHARE
Writer
grayheart
Yellow spirit
ฉันกับหัวใจสีเทา

Comments