อาชีพที่ไม่อยากถูกจ้าง

"ความตายขับไล่เราอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าเราจะไปที่แห่งหนใดก็ตาม วันแล้ววันเล่าที่เราใช้ชีวิต เราไม่อาจรู้ได้ว่าชีวิตเราจะสิ้นสุดลงเมื่อใด"


สองเดือนที่หายไป มีโอกาสได้ไปลงพื้นที่ซึ่งเป็นหนึ่งในวิชาบังคับแต่ถ้าบ้านเราคงเรียกว่าอาสาสมัครในชุมชน
เป็นสองเดือนที่คุ้มค่า ได้เรียนรู้อะไรมากมาย ได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน ได้สอนหนังสือเด็กๆ ได้คลุกคลีกับชาวบ้าน ได้เจอคนแปลกๆ ได้ใช้ชีวิตมากขึ้น

วันหนึ่ง เราได้เจอลุงคนหนึ่ง แกเป็นคนคุยสนุก มีปรัชญาชีวิตที่บางทีเราก็ฟังแล้วไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ก็ได้อะไรจากแกมาเยอะเช่นกัน
เราได้เจอกับลุงคนนี้ตอนที่คนข้างหอพักเสียชีวิต
ลุงแกมีอาชีพปลูกมัน วาดภาพ แถมที่บ้านแกก็ยังมีร้านขายของชำ แต่หนึ่งในอาชีพรับจ้างเสริมเล็กๆน้อยๆมากๆที่คนในหมู่บ้านจะเรียกแกไปทำและเราคิดว่าคนที่รับจ้างอย่างแกก็คงไม่อยากถูกจ้างนัก เพราะเมื่อเขาถูกจ้างนั่นหมายความว่าต้องมีการสูญเสียอย่างน้อยหนึ่งชีวิต อาชีพรับจ้างที่ว่าก็คือ รับจ้างขุดหลุมศพ

เมื่อได้พูดคุยกับลุงแก แกก็บอกว่าการขุดหลุมศพไม่ใช่เรื่องง่ายที่นึกจะขุดก็ขุดได้เลย แต่ต้องมีการวางแผน วัดขนาด ดูพื้นที่
แกบอกว่าวางแผนไม่ดีการขุดก็จะไม่ราบรื่นเพราะอาจเจอรากไม้ใหญ่หรือดินที่แข็งจนเกินไป
การวัดขนาดของหลุมก็เช่นกัน การฝังศพลงในหลุมมีหลายแบบ เช่นการฝังทั้งโลงหรือการฝังแค่ศพผู้เสียชีวิตเท่านั้น แต่ไม่ว่าจะฝังแบบไหนหากไม่มีการวัดขนาดผู้เสียชีวิตหรือโลงศพก่อน หลุมฝังศพจะพอดีได้ยังไง
ความลึกของหลุมก็ควรมีความลึกที่พอดิบพอดีไม่ลึกและไม่ตื้นจนเกินไปเพราะถ้าหลุมที่ตื้นจนเกินไปอาจทำให้กลิ่นศพเหม็นคละคลุ้งออกมาได้
สำรวจพื้นที่ก่อนขุดก็คือการไปดูสถานที่จริงว่าตรงไหนขุดได้ตรงไหนขุดไม่ได้ ตรงไหนเคยขุดไปแล้ว ขุดทับได้มั้ย ควรขุดหลุมแนวไหน

ลุงแกบอกว่าการขุดหลุมฝังศพก็เหมือนการวางแผนชีวิตนั่นแหละ ตรงไหนดีอันไหนได้เราก็ทำ ทุกอย่างที่ทำต้องผ่านกระบวนการคิดวิเคราะห์เพื่อไม่ให้สิ่งที่ลงมือทำนั้นสูญเปล่า
แกยังฝากคำพูดดีๆก่อนจากกันว่า
ความตายขับไล่เราอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าเราจะไปที่แห่งหนใดก็ตาม วันแล้ววันเล่าที่เราใช้ชีวิต เราไม่อาจรู้ได้ว่าชีวิตเราจะสิ้นสุดลงเมื่อใด หลุมฝังศพของเรามันพร้อมเสมอที่จะให้เราไปอยู่ตรงนั้น มันรอก็แค่เวลาสิ้นสุดของชีวิตเราเท่านั้น 
อย่าลืมว่า
"ทุกๆชีวิตย่อมต้องพบกับความตาย"
SHARE
Written in this book
สองศูนย์หนึ่งเจ็ด โตขึ้นอีกปี
สตอรี่ปี 2017 สองศูนย์หนึ่งเจ็ด ชีวิตโตขึ้นอีกปี
Writer
adindarinii
Student
ผู้หญิงธรรมดาๆคนหนึ่ง เขียนไม่เก่งแต่จะมาเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ ความรู้สึก นึก คิด ของตัวเอง อยู่ในช่วงเก็บเกี่ยวประสบการณ์

Comments

loongchat
2 years ago
กลับมาพร้อมปรัชญาชีวิตเลย
เขียนอีก ครับ เขียนอีก
Reply
adindarinii
2 years ago
ขอบคุณค่ะ ลุง
ไปลงพื้นที่มา 2 เดือน มีเรื่องเล่าเยอะเหมือนกัน ดราฟไว้บ้างแล้วแต่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องเค้นความคิดความรู้สึกก่อนค่ะ 555
loongchat
2 years ago
♡✿ˆ‿ˆ✿♡
NASRap
2 years ago
{4:78} ณ ที่ใดก็ตามที่พวกเธออยู่ ความตายก็ย่อมถึงพวกเธอ และแม้ว่าพวกเธอจะอยู่ในป้อมปราการอันสูงตระหง่านก็ตาม
Reply