เปรียบความรักเหมือนอาหาร กับ ระบบเผาผลาญในร่างกาย

อาหาร = ความรัก มันคือสิ่งจำเป็นที่เราต้องกินเพื่อให้ชีวิตได้ดำเนินต่อไป บ้างก็กินเพราะความหิวโหย บ้างก็อยากกินเพราะมันดูน่าอร่อยแค่อยากลิ้มรสความหอมหวานของมัน

ความรักก็ไม่ต่างกัน เป็นสิ่งที่ใครๆ ต่างก็ใคร่อยากลิ้มลองรสชาติของมันกันทั้งนั้นในชีวิตนี้

อาหาร เท่ากับ ความรัก การที่เราคอยป้อนความรักให้กับคนที่เรารู้สึกว่าเรารักเขาจังเลย คิดว่าเขาใช่ ทุ่มเทป้อนความรักความอบอุ่นให้กับคนๆ นึงไปเยอะมาก เพราะว่าเขาบอกเราว่าต้องการ หิว อยากที่จะได้รับมันมาก แต่พอเขาได้ไปมันดันกลับนิ่ง. . . นิ่งจนความรักที่มอบให้เขาไปไม่ได้รับการเผาผลาญ หรือถูกดูดซึมนำไปใช้ซ่อมแซมร่างกายและจิตใจที่มันสึกหรอให้เกิดผลประโยชน์ในทางที่ดีขึ้นมาได้เลย
หัวใจไม่เต้นแรงเหมือนแรกเจอ
เกิดเป็นความเศร้าดั่งไขมันเลว สะสมขึ้นมาในร่างกายของเรา 

จนมันทำให้เราไม่อยากป้อนสิ่งดีๆ ให้เขาอีกต่อไป เพราะให้ไปเท่าไหร่ เธอรับมันแต่เธอยังคงนิ่งไม่เคยคิดจะใส่ใจที่จะขยับเผาผลาญให้เกิดความอบอุ่น เราเลยลองลดปริมาณความรักที่ให้เธอน้อยลงจนกระเพาะของเธอเริ่มโวยว่าฉันดูแลเธอไม่ดี แล้วตอนที่ให้ไปมากๆทำไมมึงไม่สนใจเลยสักนิด


ให้กินมาก อ้วนก็เป็นทุกข์ 
ให้กินน้อย ก็เป็นไม้เสียบผี
 

ความรักที่อิ่มแต่รู้สึกไม่ดีคือรักแบบบุฟเฟ่ต์ที่มากเกินไป
ความรักที่อิ่มและดีคือรักแบบไหนไม่รู้เพราะยังไม่เคยเจอ. . . . . . . . .
SHARE
Writer
Punica
Highland Girl
"we'll be safe here"

Comments