เราไม่เคยหมดแรงเพราะงานหนัก
สุดสัปดาห์แล้ว … มีใครกำลังฉลองวันศุกร์แห่งชาติอยู่บ้างครับ … ยกมือขึ้น!!!

เคยไหมครับ พอวันศุกร์จบลง เรารู้สึกว่าร่างการเราต้องการการพักผ่อนเหมือนได้ตรากตรำมาทั้งอาทิตย์ การงานมากมายที่ต้องจัดการในวันธรรมดาดูเหมือนจะดูดเอาพลังชีวิตของเราไปเสียหมด

บางที… ไม่จำเป็นต้องรอถึงวันศุกร์หรอก … แค่ตอนเย็นแต่ละวันเราก็หมดแรงแล้ว

และเราก็บอกกับตัวเองและทุกคนว่า… งานที่เราต้องทำนั้นช่างหนักจริงๆ …

เอาใหม่นะครับ … ผมลองถามคำถามใหม่ …

เคยไหมครับ ที่เราไปเตะบอล แล้วยิงประตูได้สวยอย่างกับนักบอลอาชีพ … แล้วเรายังมีแรงเหลือเฟือหลังจบเกมแล้ว

เคยไหมครับ ที่เราอ่านหนังสือข้ามคืน แต่พบว่าไอ้ที่เตรียมตัวมานั้นอยู่ในข้อสอบทั้งนั้น … เราก้าวออกจากห้องสอบด้วยความรู้สึกอย่างผู้ชนะ … และเลือกที่จะไปจัดหมูกระทะหน้ามหาลัยฉลองแทนที่จะกลับห้องเอาหัวปักหมอน…

เคยไหมครับ ที่เราเตรียมงานหามรุ่งหามค่ำจนแทบไม่เหลือสติ แต่เมื่อพรีเซนต์งานจบ ลูกค้าตกลงซื้อสินค้าล็อตใหญ่ เจ้านายกรากเข้ามาจับมือชมเชย … แล้วเราก็พบว่าการอดหลับอดนอนในคืนก่อนเป็นเหมือนเรื่องโกหก เรายังมีแรงอีกเหลือเฟือที่จะพาลูกค้าออกไปเลี้ยงข้าว หรือออกไปฉลองกับเพื่อนร่วมทีม

เราไม่ได้หมดแรงเพราะงานหนักหรอกครับ …
แต่เราหมดแรงเพราะเราไม่ได้จบวันด้วยความรู้สึกของ “ผู้ชนะ” ต่างหาก … 
ถ้าวันไหนเราจบวัน หรือจบอาทิตย์ ด้วยความรู้สึกหมดอาลัยตายอยาก ลองถามตัวเองดูนะครับ ว่ามีอะไรที่เรายังทำได้ไม่ดี หรือมีอะไรที่ไม่เป็นที่พอใจอีกบ้าง

และมันจะดีกว่านั้น … ถ้าทุกเช้าในแต่ละวัน เราตั้งเป้าหมายของวันนั้นๆ ว่าเราจะทำอะไรให้เสร็จในวันนั้นบ้าง … และถ้าเราจบลงอย่างสวยงามตามที่เราได้วางแผนไว้ … เราก็จะจบวันอย่างปลอดโปร่งด้วยความอิ่มเอมในความสำเร็จ แทนที่จะยังคงบ่าหนักอึ้งเพราะมัวแต่คิดถึงสิ่งที่ยังไม่ได้ทำ

ถึงแม้ว่าวันพรุ่งนี้จะยังเหลืองานให้เราสะสางอยู่ … แต่เราก็จะจบวันนี้ด้วยรอยยิ้มและพลังที่มากกว่าเดิมแน่นอนครับ

SHARE
Written in this book
ConnectTheDot
เรื่องราว แนวคิดในการใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
Writer
WalkingTrail
StoryTeller
https://www.facebook.com/ConnectTheDot.in.th/

Comments