แด่ความมอดไหม้ในใจหญิงสาว
.
.
.

ว่าจะไม่เขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วเชียว


กลางสัปดาห์ที่ผ่านมา ปฏิเสธไม่ไหวจริง ๆ กับกระแสละครช่องน้อยสีที่นำเสนอเรื่องราวของหญิงสาวผู้มากด้วยไฟที่สุมอยู่ในอก เติบโตขึ้นมาด้วยความต้องการพร้อมทุกอย่าง และยิ่งโตยิ่งดูเหมือนว่าเธอจะไขว่คว้าทุกอย่างมาถมช่องว่างบางอย่างที่เกิดขึ้นในหัวใจโดยไม่รู้ตัว


แต่ช่องว่างบางอย่าง ยิ่งถม มันกลับยิ่งว่างเปล่า

 
แม้ว่าละครจะไม่ได้นำเสนอพื้นมาก่อนแต่คิดว่าผู้จัดก็อาจพยายามใช้แนวความคิดที่ว่า 'อย่าเห็นผู้ชมเป็นคนโง่' ...และมันก็ได้ทำให้เรารู้สึกแบบนั้นจริง ๆ ว่าเกิดความผิดพลาดบางอย่างในระบอบการเลี้ยงดูให้เธอเติบโตขึ้นมา


ด้วยบทโทรทัศน์ที่มีการปรับปรุงให้เข้ากับยุคสมัยและความเหมาะสมในการนำเสนอ เรามองเห็นความพยายามของผู้จัดที่สอดแทรกแง่คิดและธรรมะไว้ โดยส่วนตัว เราชอบมากกับคำสอนที่ว่า

การทำบุญ คือ การให้ในสิ่งที่สมควร ... ในเวลาที่สมควร ... กับคนที่สมควร 
เพราะในบางครั้งโลกแห่งความจริง เราเกิดคำถามอยู่บ่อย ๆ ว่าการให้ของเราเป็นบุญแท้หรือบุญเทียม หรือเราไม่ต้องคิดอะไรก็ได้ แค่ให้...ก็ได้ทำบุญแล้ว


แต่...ผลที่ตามมาล่ะ การไม่ต้องสนใจสิ่งที่ตามมาจากการให้ของเรานับว่าเป็นการทำบุญจริงหรือ?


แต่ในท้ายที่สุดแล้ว เธอ ก็คือเธอ


หญิงสาวเคยบอกว่าเธอเป็นของเธอแบบนี้มาตั้งแต่แรก แต่คนที่เข้ามาหลาย ๆ คนก็คาดหวังให้เธอกลายเป็นแบบอื่น ...นับว่าเธอค่อนข้างแสดงจุดยืนของตัวเองได้อย่างชัดเจนทีเดียว เป็นจุดยืนที่หลายคนคงอยากให้เธอยกเท้าออกสักข้างและก้าวถอยมาสักหน่อยเผื่อจะพบความจริงอะไรบางอย่าง แต่ด้วยความเป็นเธอ ...หญิงสาวไม่เคยถอย


เป็นตัวละครที่เอาแต่เดินหน้าและชนกับทุกอย่าง เหมือนคนเดินแกว่งพร้าในมือที่ไม่รู้ตัวว่าฟันหญ้าและดอกไม้ริมทางจนเหี้ยน 


ยิ่งกับมิตร - เธอก็เพิ่งมาตระหนักรู้ในภายหลัง โชคดีที่มิติตัวละครกลมมน เราจึงมองเห็นความอึดอัด ละอาย ของเธอปรากฏขึ้นมาในตอนท้ายเรื่องอยู่บ้าง


และสุดท้ายนี้ เราไม่รู้ว่าผู้จัดกำลังเล่นสนุกกับความคิดเราหรือเปล่า
ตอนที่หญิงสาวขอทนาย
เรายังแอบนึกไปเองในใจว่า 'นี่ต้องเรียกร้องขอลูกกลับมาเป็นของตัวเองแน่ ๆ'
ดูเอาเถิด...เราคิดติดลบกับเธอได้ขนาดนั้น







....



แด่ความมอดไหม้ในใจหญิงสาว


.
.
.



SHARE
Writer
23rdHint
Storyteller
คนธรรมดา

Comments