เด็กสาวไร้เพื่อน
 ฉันเป็นคนหนึ่งที่เพื่อนน้อยมากๆ ฉันชอบไปไหนมาไหนคนเดียว บ่อยชอบแยกตัวตั้งแต่มหาลัย ฉันไม่ไปรับน้อง ไม่ไปเลี้ยงสาย นั่นทำให้ฉันขาดสิ่งหนึ่งที่เรียกว่าทักษะทางสังคม

เรื่องราวของฉันทำให้ฉันมีความชื่นชอบไปไหนมาไหนคนเดียว เพราะ สภาวะคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ของฉัน ฉันคุมไม่ได้แล้วฉันไม่อยากเป็นฉันกลัว คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยชอบฉัน ฉันเลยชอบคิดว่า เพื่อความสบายใจ ฉันเลยแยกตัว 
เพราะกลัวตัวเองจะทำร้ายคนอื่น
สมองที่ต้องการเพื่อนแปรผกผันกับการกระทำของตัวเอง ฉันเฝ้ามองเพื่อนๆผ่านทางเฟสบุ๊ค แล้วก็เศร้่า น้อยใจ แต่การกระทำคือนั่งหลบมุมอยู่มุมห้อง เซนซิทีฟในเรื่องเพื่อน จนไปกดไลท์ รูปเก่าๆของเพื่อนคนหนึ่งจนเขาไม่พอใจ เราก็นอยด์ นอยด์มาก จนร้องไห้ เพื่อนก็ไม่เข้าใจ ยิ่งห่างฉันไปอีก ฉันรู้สึกเหมือนคนถูกทิ้ง อ้างว้างไร้เพื่อน 
โดดเดี่ยว เหงา ไร้ผู้คน และ เริ่มด้านชา
SHARE
Writer
praewyukime
praewyyukime
มนุษย์ บ้า ชอบเพ้อเจ้อ หลงรัก คนในจอสี่เหลี่ยม

Comments