แรงบันดาลใจจากโชเฟอร์รถแดงเชียงใหม่
ทุ่มสี่สิบห้า วันที่ 22 กันยายน 2560 ผมไปนั่งรอรับภรรยาและลูกที่สถานีขนส่งเชียงใหม่ อาเขต เห็นทำเลจุดบริการผู้โดยสารบริษัทนครชัยแอร์ โล่งโปร่งสะอาดสะอ้าน และสว่างไสว จึงเดินเข้าไปขอพึงพิงระหว่างรอ เข้าไปนั่งสักพักจึงรู้ว่าบรรดาคนที่นั่งรอบข้าง 5-6 คน ไม่ใช่คนเดินทางแต่เป็นคนขับรถตุ๊ก ตุ๊ก และรถสองแถวแดงรอบเมืองเชียงใหม่ ที่มารอเสี่ยงดวงรับผู้โดยสารที่มากับรถนครชัยแอร์ เที่ยวสองทุ่มสิบห้า ผมเริ่มสนใจวิถีของคนขับรถรับจ้าง จึงใช้เวลาช่วงที่รอพูดคุยกับคนแปลกหน้า
     ลุงรัตน์ รถแดงเชียงใหม่ คือ ฉายาคนที่ผมคุยด้วย พื้นเพเป็นคนวังเหนือ จังหวัดลำปาง ลูกชายคนโตรับราชกาตำรวจ ส่วนลูกสาวคนเล็กเรียนปี 2 คณะสาธารณสุขศาสตร์ ม.แม่ฟ้าหลวง เชียงราย บ้านที่วังเหนือเหลือภรรยาอยู่คนเดียว ส่วนตัวลุงจะกลับบ้านประมาณเดือนละครั้ง ผมแซวแกว่า "หอบเงินกลับบ้านไปให้เมียสิท่า" แกทำท่าเขินๆ ที่เชียงใหม่ ลุงรัตน์ เช่ารถแดงขับรายวัน จุดจอดประจำอยู่ที่สถานีขนส่ง เพราะลุงแกอาศัยนอนในแผงพระของคนรู้จัก หรือไม่ก็นอนในรถที่ขับ         วิถีชีวิต ตื่นเช้าประมาณตีสาม มารอเข้าคิวสถานีขนส่ง ส่วนใหญ่จะได้คิวต้นๆ เพราะนอนอยู่ตรงนั้นแล้ว ผู้โดยสารชุดแรกจะมากับรถทัวร์โดยสารประมาณตีสี่ จากนั้นทั้งวันก็จะวิ่งรถรอบเมือง ประมาณสองทุ่มก็จะมารอรับผู้โดยสารที่สถานีขนส่งอีกรอบ วันไหนหักค่าโดยสารเป็นค่าเช่ารถแล้วเหลือมากพอก็หยุดวิ่ง อาบน้ำพักผ่อน ประมาณสามทุ่ม ลุงบอกว่าปัจจุบันไม่ต้องห่วงกังวลอะไรมาก เพราะลูกชายได้ทำงานรับราชการแล้ว ลุงกับเมียเลยได้พึ่งพิงโดยเฉพาะสวัสดิการรักษาพยาบาล นอกจากนี้ลูกชายยังได้แบ่งเบาภาระลุงกับเมียในการส่งน้องสาวเรียนด้วย
     ผมสอบถามถึงลูกค้าของลุงมาจากไหนบ้าง แกตอบว่ามีทั้งคนไทยจากทุกภาค ฝรั่งก็มี และระยะหลังจะเป็นนักท่องเที่ยวชาวจีน
ชักสนใจแล้วสิว่าลุงรัตน์แกสื่อสารกับลูกค้าชาวต่างชาติของแกอย่างไร     ลุงรัตน์ หยิบกระดาษแข็งแผ่นใหญ่ห่อพลาสติกกันน้ำอย่างดีมาให้ผมดู ด้านหนึ่งเป็นแผนที่ตัวเมืองเชียงใหม่บอกตำแหน่งเป็นภาษาอังกฤษและภาษาจีน อีกด้านเป็นรูปสถานที่สำคัญท่องเที่ยว และสถานที่สำคัญของเชียงใหม่ พร้อมคำบรรยายภาษาอังกฤษและภาษาจีน ลุงแกบอกมีหน่วยงานราชการทำมาแจกให้ แกบอกว่านักท่องเที่ยวต่างชาติที่มาเที่ยวเชียงใหม่ก็จะให้แกพาไปตามในกระดาษนี้แหละ ผมถาม "ลุงรัตน์พูดภาษาอังกฤษ ภาษาจีน ได้มั๊ย" แกตอบ "พอจะบอกราคาได้ ทั้งเป็นภาษาอังกฤษและจีน แต่ถ้าผู้โดยสารตอบมายาวๆ ผมก็หงายเงิบเหมือนกัน" นอกจากนี้ลุงยังบอกว่า เมื่อสามปีก่อนแกกลัวผู้โดยสารชาวต่างชาติมาก แต่สังเกตุว่าช่วงหลังๆ จะมีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมาเชียงใหม่กันเยอะ ลุงต้องปรับตัวเพื่อทำมาหากิน ไปหัดพูดประโยคง่ายๆ กับพวกเดียวกันที่พอพูดได้ และที่สำคัญลุงแกบอกว่าเราต้องใช้เอกลักษณ์ของไทยในเรื่องการอ่อนน้อมถ่อมตน การดูแลทุกข์สุขให้นักท่องเที่ยว มาช่วยในการส่งเสริมบริการให้เป็นที่ประทับใจ จนนักท่องเที่ยวหลายคนเรียกใช้บริการต่อเนื่องในช่วงพักในเชียงใหม่ และยังมีการบอกต่อให้คนรู้จักเมื่อจะเดินทางไปเชียงใหม่ให้โทรเรียกใช้บริการลุงเป็นประจำ ได้ฟังลุงรัตน์พูดถึงตรงนี้ ทำให้ผมคิดได้ว่าตอนนี้เราคงเป็นเหมือนแกเมื่อสามปีที่แล้ว และคงต้องได้ปรับตัวรับกระแสโลกที่เปลี่ยนไปโดยเฉพาะในด้านการสื่อสารภาษาอังกฤษและภาษาจีน          สองทุ่มสิบห้า รถทัวร์โดยสารนครชัยแอร์จากอีสานเข้ามาเทียบท่าส่งผู้โดยสาร ลุงรัตน์ขอตัวไปเรียกผู้โดยสารที่ประตูทางออก ก่อนจากแกบอกผมว่าถ้าจะเรียกใช้บริการรถสองแถวแดงของแกให้มาติดต่อที่แผงพระด้านข้างสถานีขนส่งอาเขตแกยินดีให้บริการ ผมยกมือไหว้ขอบคุณแกที่มาเป็นเพื่อนคุยกับผม 
     ผมนั่งรออยู่ที่เดิม สังเกตุเห็นลุงรัตน์ยืนโชว์แผนที่แผ่นกระดาษแข็ง เรียกผู้โดยสารด้วยหน้าตายิ้มแย้ม เป็นมิตร แล้วก็มีผู้โดยสารคนไทยสองคนติดต่อใช้บริการ แกยกมือไหว้แล้วช่วยหิ้วกระเป๋าเดินนำไปขึ้นรถคู่ชีพออกไปจากสถานีขนส่งเชียงใหม่

     มานึกได้ทีหลัง ผมลืมขอเบอร์โทรศัพท์ของลุงรัตน์ และมองไม่เห็นป้ายทะเบียนรถเพราะมืดและจอดไกล แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็รู้ว่าชื่อ "ลุงรัตน์ รถแดงเชียงใหม่" ติดต่อแกได้ที่แผงพระด้านข้างสถานีขนส่งเชียงใหม่ในมหาวิทยาลัยชีวิต เราไม่ใช่พระเอก ที่จะเก่งไปเสียทุกเรื่อง 
SHARE
Writer
BIGBOM
คนงานประจำร้านบุญฮอม
สบายๆ สไตล์นายบอม

Comments