หากการ​เติบโต​นั้นแสนเจ็บปวด.
เมื่อครั้ง​ยังเยาว์​ 
ไม่ว่าอะไรช่างดูแปลกใหม่ ทุกสิ่ง​อย่าง​ล้วนน่าตื่นตาตื่นใจ​ ทุกๆ วันผ่านไปอย่างมีสีสัน

เมื่อเข้าสู่​ช่วงเติบใหญ่
หนทางที่เดินย่ำเริ่มขรุขระ​ จากดอกไม้กลายเป็นขวากหนาม แต่ละวันที่ผ่านช่างยากเข็ญ​ แต่ยังน่าตื่นเต้น​เมื่อมีอุปสรรค​ให้ฝ่าฟัน​ สีสันต่างๆ ที่สดใสค่อยๆ เริ่มมองเห็น​ว่าหม่นลง

เมื่อผ่านพ้นช่วงเติบโต เข้าสู่​วัยร่วงโรย
ก้าวย่าง​ที่เคยมั่นคงกลับสั่นไหว ในความไม่แน่นอนอาจทำให้​หวั่นกลัว สีสัน รสชาติ​ที่เคยสัมผัสเปลี่ยน​เป็น​ชืดและ​จืดจาง 

ชีวิตก็เป็นเช่นนี้ ​มีหวานชื่น​ มีขื่นขม​ มีชืดจาง

อย่างไรก็ตามเราไม่ได้เกิดขึ้น ​เติบโต​ และจากไปเพียง​ลำพัง 

พึง​ระลึก​ไว้​ว่า

หากวันใดขื่นขม ให้เข้าหาวัยชืดจาง เพื่อค้นหาความสงบสุขุม

หากวันใดชืดจาง ให้คลุคลีกกับวัยหวานชื่น เพื่อเติมความสดใสให้ฉ่ำชื่น

เมื่อหวานชื่นแล้ว อย่าหลงระเริงกับความหวานที่ได้ลิิ้มรส​ รสชาติ​ชิวิตไม่ได้มีแต่​หวานจ๋อย ความขื่นขม​แม้ทำให้​เจ็บปวด​แต่ก็ก่อให้เกิดการเติบโตและความแข็งแกร่ง​อีกด้วย

ดังนั้น​

เมื่อปรับรสชาติ​ชีวิต​ให้สมดุล​แล้ว ชีวิตจึงเป็นสุข.

SHARE
Writer
Namimii
Dream maker
Feel. Write. Read​.

Comments