ฉันเป็นโรคกลัวความสัมพันธ์
จะบอกยังไงดีละ ตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่เคยมีแฟนเลย
ยิ่งดูข่าวโลกจะแตกแล้วก็นึกได้ว่าฉันทำอะไรอยู่ ทำไมไม่มีแฟนสักทีนะ

ฉันไม่เคยเข้าใจว่าคนเราต้องมีคู่รักด้วยเหรอ
ฉันโอเคกับการที่มีเพื่อน มีคนรู้จักผ่านเข้ามาในชีวิต แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้วน่ะนะ
ไม่เข้าใจการเริ่มความสัมพันธ์ที่จะพัฒนาเป็นคนรักกันด้วยซ้ำ
เวลาฉันเจอคนที่ถูกใจ ก็ไม่เคยคิดจะเข้าไปทำความรู้จัก ฉันว่าเรื่องนั้นมันดูฝืนๆเกินไป

ฉันกลัวการเข้าไปอยู่ในที่ที่ไม่เคยมีคนรู้จักฉัน
ฉันกลัวเวลาที่เข้าไปอยู่ในกลุ่มที่มีเพื่อน และเพื่อนของเพื่อนที่ฉันไม่เคยรู้จัก
ฉันไม่กล้าแม้แต่เอ่ยทักทายก่อน ฉันแค่กลัวว่าพวกเขาจะไม่สนใจฉัน และนั่นจะทำให้เหงามากขึ้น
จนไม่อยากจะเริ่มบทสนทนาใดๆอีก

ฉันกลัวว่าพวกเขาจะไม่ชอบฉันที่เป็นแบบนี้
แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะชอบฉันที่เป็นแบบไหน 

ฉันเลยอยู่เฉยๆ ให้คนที่เข้าใจในตัวฉันเข้ามาดีกว่า
แต่พอมาถึงจุดจุดหนึ่ง มีคนที่เข้ามาเหมือนจะมารักษาโรคกลัวความสันพันธ์ให้ฉันได้
แต่ฉันกลับกลัวความสัมพันธ์นั้นมากกว่าเดิม และยุติมันไป

ฉันรู้สึกไม่พร้อม ฉันไม่รู้วิธีสร้าง รักษา หรือสานต่อความสันพันธ์อะไรทั้งนั้น
ฉันก็ไม่ใช่คนมนุษยสัมพันธ์แย่เท่าไหร่หรอกนะ ฉันก็มีเพื่อน
แต่กับคนที่ไม่ใช่เพื่อนนี่ ยิ่งกว่าติดลบเสียอีก

ฉันอยากเปิดใจให้ใครสักคน
คนที่ทำให้ฉันเข้าใจว่าความสัมพันธ์ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว
คนที่ทำให้ฉันเข้าใจว่ายังมีความสัมพันธ์ที่เหมือนเพื่อน แต่มีบางสิ่งที่พิเศษกับฉันมากกว่าคนอื่นๆ
คนที่ทำให้ฉันพยายามที่จะรักษาความสัมพันธ์ต่อไป
คนที่ทำให้ฉันรักเขา และเขาก็รักฉัน

ฉันความเริ่มยังไงดี . . .


//รูปไม่ได้เกี่ยวอะไร ฉันแค่ชอบทานตะวันเฉยๆ 
มองแล้วไม่ว่าจะอยู่อารมณ์ไหน
จะรู้สึกสดใสทุกครั้ง
SHARE
Writer
nothingsky
Daughter & Cat lover
ชอบบ่นเรื่องที่เจอในชีวิตประจำวันเป็นเรื่องสั้นๆ

Comments