เดี๋ยวค่อยเสียใจ (Sadly Later)
1.
“เธอ..”
“หือ ?”
“ว่างคุยอยู่หรือเปล่า ?”
“..ก็ไม่ค่อยว่างอะ ไว้ทีหลังได้ไหม ?”
“เราขอเวลาเธอสักแปบนึงสิ มาคุยกับเราก่อน”
“สำคัญมากไหมอะ ?”
“ก็สำคัญนะ”
“..แต่เราขอไว้ก่อนได้ไหม คือเรายังไม่ว่างจริง ๆ อะ”
“...”
“...”
“..เธอเคยเห็นเราสำคัญบ้างหรือเปล่า ?”
“...”
“ตลอดเวลาที่ผ่านมามีแค่เราคนเดียวหรือเปล่าที่คิดถึงเธออยู่ตลอด คอยสนใจว่าเธอจะทำอะไร จะอยู่ที่ไหน กินข้าวหรือยัง”
“..เป็นอะไรเนี่ย ?”
“..ถ้าจะถามว่าเป็นอะไรก็ช่วยหันมาคุยกันได้ไหม ถ้าเธออยากรู้ว่าเราเป็นอะไรก็ช่วยสนใจเราบ้างสิ”
“ไม่ได้ ยุ่งอยู่”
“...”
“...”
“..เธอมันก็แบบนี้ ไม่เคยจริงจังกับอะไรสักอย่าง”
“...”
“..เรื่องระหว่างเรา เธอเองก็ไม่เคยจะจริงจังกับมันเลยสินะ”
“ไม่เอาดิ งอนอะไรเนี่ย ? เดี๋ยวเสร็จงานจะพาไปกินไอติมนะ”
“พอเหอะ”
“อ้าว..”
“เราเหนื่อยว่ะ เราว่าเราพอแค่นี้ดีกว่า”
“...”
“เราเลิกกันเหอะ”
“...”
“...”
“..อะไรนะ ? เมื่อกี้ไม่ได้ฟัง”
(ถอนหายใจ) “เราบอกว่าเราเลิก..”
“ฮัลโหล.. เออ กูปั่นอยู่เนี่ย.. โอ้โหกูก็รีบพอ ๆ กับมึงนั่นแหละ สคริปต์กูก็ยังไม่ได้อ่านเลย.. อ๋อ หน้านั้นอะนะ มึงคิดว่าไงอะ.. เออ ๆ ลบไปเลยก็ได้.. เอ้ย อย่าเพิ่ง.. เชี่ย! กูลืมไปว่ากูต้องใช้ มึงเอากลับมา.. ตายห่าน เออ ๆ ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูเพิ่มเอง.. เออ ๆ.. มีอะไรก็โทรมา..”
“เห้ยเธอ !”
“หืม ?”
“เราเลิกกันเหอะ !”
“..อ่าฮะ”
“...”
“...”
“..แค่เนี้ย ?”
“...”
“...”
“..เธอ เอาไว้ค่อยบอกเลิกวันหลังได้ไหม พรุ่งนี้เรามีส่งงานอะ”
“...”
“..นะ”
“อีเหี้..”

2.
“มึงบ้าปะวะ ?”
“..ทำไมวะ ?”
“นี่เขาบอกเลิกมึงนะเว้ย บอกเลิก ! แต่มึงกลับทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเนี่ยนะ ?”
“..ก็งานกูรีบนี่หว่า กูต้องเอางานให้รอดก่อนดิ”
“..มึงแน่ใจ ?”
“...”
“นั่นไง”
“..แล้วมึงจะให้กูทำไงอะ ให้มานั่งร้องไห้ฟูมฟายจนทำงานไม่ได้ ละมาเป็นภาระให้คนอื่นงี้หรือไง ?”
“กูก็ไม่ได้ความแบบนั้น แต่กูก็ไม่อยากเห็นมึงต้องมาเก็บอารมณ์เสียใจไว้คนเดียวแบบนี้”
“เออ กูทำได้แล้วกันน่ะ”
“...”
“กูรู้ว่าเขาก็คืออนาคตของกู คนที่จะอยู่กับกูไปตลอดชีวิต.. แต่งานที่ต้องส่งมันก็อนาคตของกูเหมือนกันนะเว้ย ถ้ากูไม่มีงานส่ง เดี๋ยวกูก็เรียนไม่จบกันพอดี”
“..มันก็จริง แต่มึงแน่ใจนะว่ามึงทนได้จริง ๆ ?”
“เออ ยิ่งกว่ามั่นใจ ตอนนี้มึงเห็นน้ำตากูสักหยดไหมล่ะ ?”
“เออ ๆ ไอ้คนเก่ง อย่าเห็นวันหนึ่งมึงร้องฟูมฟายมาหากูก็แล้วกัน”

3.
“สวัสดีคุณปลาทอง”
“...”
“เป็นไงบ้างล่ะ นี่เราไม่ได้คุยกันนานมากเลยนะเนี่ย”
“...”
“เราไม่รู้นะว่านายรู้สึกยังไง แต่สำหรับเราตอนนี้..”
“...”
“ไม่รู้ว่ะ”
“...”
“เราไม่รู้ว่าเราควรรู้สึกอะไร ควรเสียใจดีไหม แต่ถ้าเราเสียใจตอนนี้มันจะช้าเกินไปแล้วหรือเปล่า ?”
“...”
“เรื่องของเรามันเยอะเหลือเกินคุณปลาทอง.. ไหนจะเรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องที่บ้าน เรื่องของความรัก..”
“...”
“เราโกรธตัวเองนะที่ตอนนั้นเราไม่รั้งเขาไว้ แต่เราคิดไม่ทัน ไม่สิ.. ไม่ทันได้คิดอะไรเลยต่างหาก เรามัวยุ่ง ๆ อยู่แต่กับงาน พอมาเจอเรื่องนี้ เราเลยไม่ค่อยได้ให้ความสำคัญกับมันมากเท่าไหร่”
“...”
“แต่ถ้าถามเรา เราเสียใจนะ.. เสียใจมาก”
“...”
“เราไม่รู้ว่าเราจะเสียใจยังไงก่อนเลย เสียใจที่ทำให้เขาต้องเดินจากไป หรือจะเสียใจที่รั้งเขาไว้ไม่ได้ดี”
“...”
“เพราะเราเคยมีโอกาสที่เราจะรั้งเขาเอาไว้ได้..”
“...”
“..แต่เราไม่ได้ทำ”

4.
“ไม่มีประโยชน์หรอก”
“...”
“มันสายไปแล้ว.. เราไม่อยากจะยุ่งกับเธออีกแล้ว”
“แต่เธอก็ยังยอมคุยกับเราอยู่นี่ไม่ใช่หรือไง ?”
“...”
“โอเค เราขอโทษที่เราใส่ใจเธอน้อยเกินไป อันนี้เราผิดเรายอมรับ.. แต่ถ้าเธออยากจะบอกเลิกเราจริง ๆ ช่วยบอกวันที่เราพร้อมกว่านั้นได้ไหม ?”
“เป็นบ้าเหรอ.. จะให้ฉันทำยังไง ส่งข้อความไปหาเหรอว่าอีกสองชั่วโมงจะขอเลิกแบบนี้น่ะเหรอ ? มนุษย์โลกคนไหนเขาจะทำกัน”
“เราไม่ได้หมายถึงแบบนั้น เราหมายถึง ช่วยบอกเลิกตอนที่เราไม่กำลังจะเร่งทำงานได้ไหม เราโฟกัสเรื่องสองอย่างพร้อมกันไม่ได้..”
“แต่เราอึดอัด !”
“...”
“เธอจะยื้อเราไปทำไม.. เธอจะให้เราปล่อยให้มันยืดเยื้อเพื่ออะไร ? ในเมื่อบอกเลิกตอนไหนมันก็เจ็บเท่ากันอยู่ดี”
“...”
“โอเค เราขอโทษที่บอกเลิกเธอตอนงานยุ่ง เราขอโทษที่อาจจะทำให้เธอต้องเสียงาน..”
“..อือ ไม่เป็นไร”
“..งั้นตอนนี้เราบอกเลิกเธอได้หรือยัง ?”
“...”
“...”
“...”
“..ตอบสิ”
“..ได้”
“โอเค.. งั้นเราเลิกกันเหอะ”
“...”
“..โชคดี”
“...”
“...”
“..อืม”

5.
“ผมทำถูกแล้วใช่ไหมคุณปลาทอง”
“...”
“ผมทำให้ผมเสียใจได้จริง ๆ แล้ว แบบนี้มันก็โอเคแล้วใช่ไหม ?”
“...”
“..เหมือนโดนบอกเลิกสองครั้งติดเลยเนอะ แค่ตอนนี้มันเจ็บกว่าตอนนั้นนิดนึง แต่ก็ทำใจได้แล้ว”
“...”
“..ผมมันคงบ้าอย่างที่พวกเขาบอกกันจริง ๆ ใครกันจะมายอมโดนบอกเลิกอีกทีเพื่อให้ตัวเองรู้สึกเสียใจ เพื่อย้ำว่าเขาจะเลิกกับเราจริง ๆ”
“...”
“..ผมเองก็ไม่รู้นะ ระหว่างโดนบอกเลิกแบบรู้ตัวกับไม่รู้ตัว อันไหนมันเจ็บกว่ากัน”
“...”
“แต่สำหรับผม.. แค่เราเลิกกัน มันก็เจ็บไม่แพ้กัน”
SHARE
Writer
Doratong24
Troublemaker
Writer | Photographer | Programmer | Creator | Thinker

Comments

HundredAcreWood
3 years ago
เขาไม่พูดอะไรเลยก็เจ็บไม่แพ้กัน 5555555
Reply
Doratong24
3 years ago
อูยยยยย
HundredAcreWood
3 years ago
55555 เจ็บๆคันๆกันไปเดี๋ยวก็หายยยย
Borbeer
3 years ago
เราอยากเป็นคนบอกเลิกแบบในตอนที่1นะ แต่ไม่รู้ทำไมตอนนี้ยังไม่พร้อม เห้ออออ
Reply
Doratong24
3 years ago
ฟังดูเจ็บปวดไม่แพ้กันเลยนะครับ..