ดอก(ไม่)ทานตะวัน
รักของฉันมั่นคงและภักดีต่อเธอเสมอ ดุจดั่งดอกทานตะวันที่ไม่เคยหันมองผู้ใดนอกจากดวงตะวัน
ดวงตะวันบนท้องฟ้านั้นเป็นที่ปราถนาของบรรดาเหล่าดอกทานตะวันทั้งหมดบนโลก จนกระทั่งวันหนึ่งมีดอก(ไม่)ทานตะวันแสดงตัวออกมาว่ามันไม่ได้ปราถนาดวงตะวันอย่างดอกทานตะวันดอกอื่นๆ

ตามปกติดอกทานตะวันที่บานแล้วทุกดอกจะหันหน้าตามดวงตะวันเสมอ เช่นเดียวกันกับเหล่าดอกทานตะวัน ณ ทุ่งทานตะวันแห่งนี้...

ในตอนเช้าพวกเขาพากันยืนเรียงแถวหันหนาไปยังทิศตะวันออกเพื่อต้อนรับการกลับมาของดวงตะวัน เรื่อยไปจนตอนเย็นพวกเขาก็ยังคงยืนเรียงแถวและหันหน้าไปทางทิศตะวันตกเพื่อกล่าวคำอำลากับดวงตะวัน ส่วนในตอนค่ำที่ฟ้ามืดพวกเขาต่างยืนก้มหน้าหลับไหลตลอดทั้งคืนและเฝ้ารอการกลับมาอีกครั้งของดวงตะวัน

ดอกทานตะวันมีความหมายสื่อถึงความเชื่อมั่น ความมั่งคง และการรักเดียวใจเดียว ในทุกๆ ทุ่งทานตะวันจะมีเพียงแค่บทสนทนาโต้ตอบระหว่างดวงตะวันบนฟ้ากับเหล่าดอกทานตะวันบนดิน
เหล่าดอกทานตะวันทั้งหลงรักทั้งอิิิิจฉาและมีความปราถนาที่จะได้เป็นดวงตะวันเองดูบ้างสักครั้ง พวกเขาไม่่่่เคยสนใจจะมองสิิ่งใดรอบๆ นอกจากจดจ้องปานจะกลืนกินดวงตะวันบนฟ้า และนี่คือที่มาของชื่อ ดอกทานตะวัน

แต่มีดอกทานตะวันดอกหนึ่งที่คิดได้ว่ามันคงเป็นเรื่องไร้ประโยชน์ที่จำเป็นจะต้องรู้สึกหรือทำตามใครๆ ทั้งที่มันขัดกับตัวตนและความรู้สึกของตัวเอง ดอกทานตะวันดอกนี้ถูกพวกพ้องตั้งชื่อให้ใหม่ว่า ดอก(ไม่)ทานตะวัน

เพียงแค่ดอก(ไม่)ทานตะวันดอกนี้ไม่หันตามดวงตะวัน ไม่ร่วมพูดคุยสรรเสริญเยินยอดวงตะวันบนฟ้า เขาก็กลายเป็นสิ่งแปลกประหลาด ณ ทุ่งทานตะวันแห่งนี้

เขาไม่เคยได้ยินคำติเตียนเหล่านั้นจากพวกเดียวกัน เพราะเวลาตลอดทั้งวันของเขาได้หมดไปกับการพบเห็นสิ่งใหม่ๆ รอบๆ ตัวเสมอ ทั้งสายลม ก้อนเมฆ ผืนดิน หยดน้ำ แมลง และลำต้นของเขาเอง ตกเย็นเขาก็เหนื่อยจนกล่าวคำอำลาดวงตะวัััันก่อนใคร และหลับก่อนที่เหล่าทานตะวันดอกอื่นๆ จะเริ่มร่ำลาดวงตะวันบนฟ้าเสร็จ

หลังจากดวงตะวันหายไปจากท้องฟ้า นี่เป็นเวลาระยะสั้นๆ เวลาเดียวก่อนที่เหล่าดอกทานตะวันในทุ่งจะหลับไหล พวกเขาต่างพากันตำหนิดอก(ไม่)ทานตะวันดอกนี้ และยืนก้มหน้าหลับไปในตอนฟ้ามืดพอดี

การหลับก่อนใครของดอก(ไม่)ทานตะวันดอกนี้ ทำให้เขาตื่นเช้ากว่าดอกทานตะวันดอกไหนๆ และสิ่งแรกที่เขาพบในตอนนี้ก็เป็นสิ่งที่บรรดาดอกทานตะวันไม่เคยจะคาดฝัน สิ่งนั้นเป็นแสงระยิบระยับละลานไปทั้งแผ่นฟ้า และนี่เองทำให้เขาได้รู้จักกับดวงดาวและจันทรา

เขาได้พูดคุยเรื่องราวแปลกใหม่กับเหล่าแสงระยิบยับที่เขาไม่เคยรู้จัก แต่น่าแปลกที่จันทราและดวงดาวทั้งหลายนี้ต่างรู้จักเขาและบรรดาดอกทานตะวันทั้งหมด เขายังได้คำตอบอีกว่าเพราะพวกพ้องและเขาเอาแต่สนใจดวงตะวันจึงทำให้พลาดกับหลายๆ สิ่ง หลายๆ รอบตัวไปอย่างน่าเสียดาย

และแล้วดวงตะวันก็นำพากลางวันกลับมาอีกครั้ง เขากล่าวคำอำลาดวงจันทร์และดาราบนท้องฟ้า ในขณะที่ดอกทานตะวันดอกอื่นๆ เริ่มตื่นและกล่าวทักทายดวงตะวันอย่างพร้อมเพรียง ส่วนดอก(ไม่)ทานตะวันดอกนี้ได้กล่าวคำทักทายดวงตะวันหลังจากที่เขาบอกคำอำลาจันทราและดวงดาวจบ

แม้ใครๆ พากันยัดเยียดให้เขาเป็นดอก(ไม่)ทานตะวัน แต่เขาก็ยังคงเป็นดอกทานตะวันดอกหนึ่งเช่นเดิม ไม่มีใครจะสามารถเปลี่ยนความจริงข้อนี้ได้ และเขาก็ไม่ได้เกลียดหรือจำเป็นที่จะต้องไม่สนใจดวงตะวันที่มอบแสงสว่างแก่เขา

เพราะเขาแค่ทำในสิ่งที่เขารู้สึกและสนใจ ทำให้เขาพบกับมนุษย์หลากหลายที่พากันมาถ่ายรูปและให้ความสนใจในตัวของเขา




ณ ทุ่งทานตะวันแห่งหนึ่ง
ยังมีดอก(ไม่)ทานตะวันหนึ่งดอกที่หันหน้าให้กับเหล่ากล้องถ่ายรูปที่สนใจมัน




SHARE
Written in this book
โควตา ๘ บรรทัด
เรื่องสั้นหลายบรรทัด ไม่มีโควตาขั้นต่ำในการเล่า
Writer
Feliciano
Dreamer
Lost Boy from Neverland

Comments