[OS] before ก่อนจะรัก (Cher x Aom)

ความสบายใจของคุณคืออะไร?

หนังเรื่องโปรด
กาแฟอุ่นๆในยามเช้า
อากาศบริสุทธิ์
หรือ


หนังสือเล่มหนา

แต่สำหรับเธอคงเป็นอย่างหลังและเป็นสาเหตุหลักที่พาเธอมาที่แห่งนี้ Before; ร้านหนังสือเล็กๆที่เต็มไปด้วยกลิ่นไอแสนอบอุ่น หนังสือหนาบางมากมายถูกจัดวางตามชั้นอย่างเป็นระเบียบ

กริ้ง กริ่ง

เสียงกระดิ่งดังขึ้นกระทบโสตประสาทของเจ้าของร้านที่กำลังวุ่นวายกับกองหนังสือมาก่อนจะเงยหน้ามองหญิงสาวเข้ามาใหม่ด้วยรอยยิ้ม

‘ สวัสดีค่ะ Before ยินดีต้อนรับค่ะคุณออม ‘

“สวัสดีค่ะ วันนี้เปิดเช้าจังเลยนะคะ”

ลูกค้าคนสวยทึกทักขึ้นมาเพราะเห็นว่าร้านนั้นเปิดก่อนเวลาปกติครึ่งชั่วโมงได้

‘ แต่คุณก็มาเร็วหนิคะ ‘

“บอกกี่ทีแล้วคะ ว่าให้เรียกพี่ออมก็พอค่ะน้องเฌอ :)”

เขาไม่ตอบ เพียงหันมายิ้มยิงฟันกวนๆให้เธอเดินเข้าหลังร้านไป เฌอ หรือเฌอปรางรุ่นน้องที่มหา’ลัยที่เรียนจบมาจะว่าไปเธอเองก็จำไม่ได้ว่ารู้จักกับเขาตั้งแต่ตอนไหน อาจเป็นวันที่เดินชนที่โรงอาหาร หรืออาจเป็นวันแสนเหงาที่ห้องสมุด อืม ต้องแต่ตอนนั้นพวกเธอก็ไม่ได้คุยหรือติดต่อกันอีก

อย่างที่ว่าไปความสบายใจของเธอคือหนังสือเพราะมันตัดโลกภายนอกของเธอไปหมด ค้นหาร้านหนังสือต่างๆตามที่ลิสท์ไว้ยามว่าง จนกระทั่งเจอร้านนี้

ติดใจ?

คงใช้คำได้ล่ะมั้ง ไม่รู้ว่าเธอติดใจอะไรจากที่นี่ เหมือนเป็นสถานที่ที่เธอมาบ่อยรองหรือมากกว่าออฟฟิศเธออีกหรือติดใจเจ้าของร้านกันแน่นะ

“วันนี้มีหนังสืออะไรแนะนำพี่หรือเปล่าคะ”

‘ มีค่ะ เล่มนี้นะคะเดี๋ยวเฌอหยิบให้ ’

อื้อฮึ ใบหน้าคมภายใต้แว่นใสกับนัยน์ตาน้ำตาลอ่อนที่ทำเอาหน้าเธอขึ้นสีเลือดฝาด เสียงหัวใจที่เต้นแรงท่ามกลางความเงียบ

‘ เอ่อ พี่ออมคะได้แล้วค่ะ.. พี่ออม ‘

“อ่ะ! ขอบคุณค่ะ”

‘ อ่า โอเคเลยนะเล่มนี้งั้นเดี๋ยวพี่รับเล่มนี้ด้วยแล้วกัน ‘

เขาไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่อมยิ้มเล็กๆมองเธอลอดผ่านแว่นหนาด้วยความเอ็นดู ด้วยความที่เธอแก่กว่าเขาเพียง 2 ปีกว่าทำให้เรากลายเป็นเหมือนเพื่อน

‘ ได้เวลาแล้ว งั้นพี่ไปก่อนนะคะ ‘

“ค่ะ ขอบคุณที่อุดหนุนค่ะ”



เหมือนเดิม

เหมือนเดิม ทุกครั้งที่เธอมาที่นี่พวกเธอเองก็ไม่เคยคุยกันเกิด 8 ประโยคเลยแต่ถ้าให้เข้าข้างตัวเองหน่อยความรู้สึกของเราสองคนมันค่อยๆพัฒนาไปไกลเรื่อยๆ
ราวกับเกมที่ใครพูดมันออกมาก่อนแพ้เสียอย่างนั้น

“สวัสดีค่ะพี่ออม :)”

เขาทักขึ้น แต่กลับเป็นเธอที่ยิ้มบางๆให้กลับไป พาร่างอ่อนล้าไปนั่งหลบอยู่มุมหนึ่งของร้าน
อืม ดูท่าทางวันนี้ร้านของเขาได้รับความสนใจมากขึ้น มองจากลูกค้า เธอไม่รู้หรอกว่าใหม่หรือเก่า แต่เดินเข้าออกทุกๆ 15 นาที บ้างก็เจอเล่มถูกใจจับจ่ายติดมือกลับไป บ้างก็เพียงแวะชมด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“โกโก้ร้อนๆค่ะ”

...

“เอ่อ.. คุณคะ”

‘ อ๊ะ! ขอบคุณนะ ‘

“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ”

เขาถามขึ้นด้วยสีหน้าเป็นห่วง คิ้วบางๆลู่ลงจนน่าเอ็นดูเลยแฮะ แล้วเธอจะตอบว่าไงดีล่ะ พี่แค่คิดเรื่องของเฌออยู่? พี่กำลังทบทวนช่วงเวลาที่ผ่านมาอยู่? แต่ก็นะได้แต่พ่นเรื่องโกหกไป

‘ เครียดเรื่องงานนิดหน่อยค่ะ ‘

“ไม่รู้ว่าเฌอช่วยได้มั้ย แต่บอกได้นะคะ”

โอ้ยยยยยยย เป็นอีกครั้งที่เขาแทนตัวเองด้วยชื่อ แค่นี้ทำเธอร้อนๆที่หน้าแล้ว

‘ เฌอช่วยพี่ได้แน่ๆค่ะ แต่คงไม่ใช่ตอนนี้ ‘

“🙂”

‘ นู้นน ไปดูลูกค้าได้แล้วไป ‘

“งั้นเดี๋ยวมาคุยด้วยต่อนะคะ”

แปลก วันนี้เฌอปรางมาแปลกมากๆเป็นเรื่องดีหรือเปล่านะสำหรับความสัมพันธ์เธอกับเขาที่คุยกันมากขึ้น
เฌอปราง เป็นคนที่น่ารักพอตัว น่ารักแบบที่ไม่ต้องหาสิ่งใดๆมาเปรียบ ดวงตากลมโตคอยมองสำรวจผู้มาใหม่ปรากฎด้วยรอยยิ้มกว้างกลับรู้สึกอบอุ่นเพียงได้มอง
บ้าจริง—

เธอหยุดยิ้มไม่ได้เลยกลับภาพตรงหน้า ส่ายหัวเบาๆดึงสติกลับมามองถ้วยโกโก้ร้อนในมือ กลิ่นหอมหวานช่างทำให้เธอรู้สึกปลอดโปร่งอย่างบอกไม่ถูก
ฉุกคิดขึ้นได้ว่า โกโก้ถ้วยนี้มาจากไหน? เพราะที่นี่เป็นร้านหนังสือไม่ใช่ร้านกาแฟนี่นา ราวกับเขามองออกว่าเธอคิดอะไรอยู่

“เฌอชงเองกับมือค่ะ”

‘ หืม ‘

“ลองชิมดูสิคะ ถ้ามันหวานไป หรือเข้มเกินไปบอกได้นะคะ”

แปลกอีกแล้ว เหมือนเขารู้ว่าเธอชอบแบบไหนทั้งๆที่ไม่เคยบอกเรื่องแบบนี้ก็เขาเลย เธอไม่ชอบหวานโกโก้ถ้วยนี้ก็ไม่หวานมากและไม่ได้ขมเข้มจนเธอดื่มไม่ได้ กลมกล่อม อร่อยอย่างบอกไม่ถูก

‘อร่อยค่ะ’

“จริงเหรอคะ เย้”

เธอหัวเราะกับท่าทางดีใจเหมือนเด็กได้ของเล่นใหม่นั้นเสียจริง

‘เฌอรู้ได้ยังไงคะ ว่าพี่ไม่ทานหวาน’
“ก็.. แหะๆ เผลอได้ยินน่ะค่ะ”

‘ แล้วรู้มั้ยคะพี่ชอบอะไร ‘

“...”

‘ ... ’

เสียงเครื่องปรับอากาศดังมากในตอนนี้

“ชอบเฌอหรือเปล่าคะ”

.
อะไรนะ กรี๊ดดดดดด ทำไมล่ะๆ เธอดูออกขนาดนั้นเลยเหรอ แสดงเกินไปเหรอหรือยังไงทำไมเขาถึงรู้ล่ะไม่นะออมไม่น—
“เอ่อ.. พี่ออมคะ เฌอพูดเล่นค่ะ”
‘ แต่พี่คิดจริงนะ ‘

“😳”

หน้าคนน้องแดงขึ้นทันที แล้วนี่เธอพูดอะไรออกไปเนี่ยอุสาคีพลุคพี่สาวแสนหวานมาตั้งนาน
“จริงเหรอคะ”

‘ อื้อ ‘
“เฌอเองก็เหมือนกันค่ะ”

‘ ห่ะ’ 
เมื่อกี้เฌอปรางพูดว่ายังไงนะ... เหมือนกัน? เหมือนกันงั้นแสดงว่า

“เป็นแฟนกันนะคะ”
‘ ค่ะ ‘


‘ เฮ้ จ้องหน้าพี่ทำไมเล่า ไปดูลูกค้าไป ‘
“เขินเหรอคะ คุณแฟน ^^”
เห็นเงียบๆ แบบนี้ร้ายใช่เล่นนะ เธออมยิ้มพลางมองคนที่เพิ่งเป็นแฟนเธอหมาดๆ ที่กำลังทำงานที่เขารักด้วยรอยยิ้ม


.
.

     ความสบายใจของเธอหนังสือเล่มโปรด แต่มากกว่าความสบายใจคือการได้มีผู้หญิงที่ชื่อเฌอปราง เข้ามาในชีวิตของเธอ ♥️

แล้วคุณล่ะคะ :)




แง จบแล้วค่ะจริงๆคือแต่งสนองนีดตัวเอง
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านฟิคเรื่องนี้นะคะ















SHARE
Writer
Mindzilpop
Reader, Designer
ได้หมด ถ้าสดชื่น

Comments