งานวันเกิดครั่งแรก
       มีเรื่องเล่าให้ฟัง ในขณะที่ผ่านเวลามาหลายปีนี้ ทุกๆปีเมื่อถึงวันเกิดของเหล่าน้องสาว ไม่ว่าจะตัวเล็กตัวใหญ่ ก็ร้องบอกว่าจะจัดงานวันเกิด จะกินเค้กวันเกิด อยากได้ของขวัญเป็นแบบนี้ทุกปี ทุกครั่งที่มีงานวันเกิด แม่จะชอบบ่นๆให้หลานสาว(ลูกพี่ลูกน้องเรา)ว่า ทั่งที่เป็นวันที่แม่เจ็บเกือบตายแทนที่จะหาพวงมาลัยไปขอกราขออวยพรและขอบคุณที่ทำให้เกิดมาแต่ก็มาจัดแต่งานวันเกิดถึงแม่จะพูดอย่างนั้นแต่แม่ก็คอยจัดแต่งานวันเกิดให้เหล่าเด็กๆทั่งสองตลอด พอคิดถึงเหล่าน้องสาวทีไรก็พาคิดย้อนไปถึงงานวันเกิดของตัวเองแทบทุกทีและก็ได้แต่หัวเราะและยิ้มออกมาว่าทำไปได้ยังไง

ย้อนกลับไปเมื่อเมื่อตอนอายุสี่ขวบกว่าๆ ไม่รู้ว่าจำได้ยังไง แม่และพ่อทำงานที่สวยกล้วยไม้แห่งหนึ่งที่ชลบุรี ถึงเราจะอายุแค่สี่ขวบแต่แม่ก็พาเราไปด้วยตลอด เราเรียนที่ชลบุรีอยู่ช่วงหนึ่ง ในตอนนั้นเราอยู่อนุบาลสอง วันนั้นเป็นวันเกิดของเรา แม่พาเราไปตลาดเมื่อตอนเย็น แม่ก็ซื้อของไปเรื่อยๆส่วนเราก็ใช้มือจับแม่เดินตามแม่ไป จนแลไปเห็นรถมอเตอร์ไซค์พ่วงที่ขายขนมเค้กก่อนละสิบบาท  ไม่รู้ว่าตอนนั้นเราคิดยังไง เราคิดว่าอยากมีงานวันเกิดเหมือนเพื่อนบาง เราอยากจะรู้ว่างานวันเกิดเป็นยังไงกันนะ เราดึงมือแม่พาไปที่รถนั้นบอกแม่ว่า 
หนูอยากกินขนมเค้ก ซื้อให้หนูหน่อยในตอนนั้นเราไม่รู้ว่าแม่คิดอะไรไหม แต่แม่ซื้อให้เรา เป็นเค้กรสส้มใส่ในถาดฟอยล์ดูเล็กๆน่ากิน แม่ซื้อมาสองชิ้นบอกว่าจะเอาให้พ่อด้วย เราและแม่กลับไปที่ห้อง

ห้องที่เราแม่และพ่ออาศัยอยู่เป็นห้องเล็กๆที่เอาไว้ให้พนังงานที่ทำงานสวนกล้่วยไม้เอาไว้พัก เป็นห้องเล็กๆที่ไม่มีเครื่องอะไรเลยนอกจากที่นอนและทีวีพัดลมไม่กี่เครื่อง 
เมื่อถึงห้องช่วงเย็นๆ เราอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าทุกอย่างเสร็จ เราก็เตรียมตัวที่จะจัดงานวันเกิด ขาดอุปกรณ์ก็เหลือเพียงแต่เทียน เราหาจนไปเจอกับเทียนสีเหลืองเล่มเล็กที่เอาไว้จุดไหว้พระตรงหัวที่นอนของแม่ เราขอยืมมาแท่งหนึ่ง 
เราไปที่มุมของห้องพร้อมเค้ก และเอาเทียนปักไว้ที่เค้กและจุดไฟ เริ่มตบมือและร้องเพลงแฮปปีเบิร์ดเดย์ให้ตัวเอง
แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทู ยู

แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทู ยู

แฮปปี้เบิร์ดเดย์ แฮปปี้เบิร์ดเดย์

แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทู ยู
พอร้องจบแม่ก็เปิดประตูเข้ามาพอดีกับที่เราเป่าเทียนนั้นแม่มองหน้าเราแล้วก็หัวเราะ เราอายมาก แม่ไม่พูดอะไรพูดหยอกเรานิดหน่อย นับแต่วันนั้นก็ผ่านมาหลายปีมาก ทุกครั่งที่ถึงวันเกิดเรา แม่จะพยายามซื้อของกินมาเยอะๆ เหมือนเป็นวันพิเศษ คอยทำอาหารดีๆให้ตลอดต่างจากวันปกติ พอถึงวันเกิดที่ไรแม่จะคอยเอาเรื่องวันเกิดครั่งแรกของเรามาพูดหยอกเราตลอด 

เรื่องนี้พอเราเล่าให้พวกเพื่อนๆฟัง เพื่อนจะบอกว่า ทำไมดูเศร้าอย่างนั้นล่ะดูรันทดมากเลยอ่ะ
แต่ใครจะรู้ล่ะว่าความจริงมันเป็นยังไง เราไม่ได้เศร้าหรือรันทดอะไร เราก็แค่อยากรู้ความรู้สึกของงานวันเกิด จากวันนั้นเราก็ได้คำตอบของงานวันเกิดแล้วว่า นอกจากขอบคุณแม่และพ่อที่ให้เกิดมา แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว เราดีใจที่เหตุการณ์ในตอนนั้นกลายเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดของเราอีกอย่างหนึ่ง 
                                                                                                รักแม่และพ่อเสมอ


SHARE
Writer
My_Secrets12
Read
Everything

Comments