เรื่องราวจากบทเพลง...ตอนไม่เคยถูกรักเลย
ทำตัวดีกว่าเขา แต่มันยังดีแต่เหงา ไม่มีใครต้องการเรา เป็นอย่างเขาต้องทำไง ใจมันเหนื่อยแล้วนะ ก็เจือจางลงช้าๆ มีแต่เพียงแค่น้ำตา เป็นสิ่งเดียวที่เข้าใจ  
ฉันไม่เคยเข้าใจเลยว่า ทำไมผู้ชายถึงชอบผู้หญิงที่ไม่ดีมากกว่าจะชอบผู้หญิงดีๆ ทั้งที่ฉันเองถึงจะไม่ใช่คนดีอะไรนัก แต่ก็มั่นใจว่ามีดีกว่าผู้หญิงอีกหลายๆ คน ฉันพยายามทำตัวเองให้ดีกว่าใครๆ แต่ดูเหมือนมันจะไม่มีประโยชน์เลย ในเมื่อต่อให้ฉันทำดีแค่ไหน ก็ไม่มีใครสนใจฉันอยู่ดี ฉันทนอยู่กับความเหงามานานเหลือเกิน นานจนบางทีมันรู้สึกเหนื่อยและท้อ ในชีวิตนี้จะมีใครซักคนไหมที่จะมาอยู่เคียงข้างฉัน...

ทุ่มเท ทำอะไรก็ยอมทุกอย่าง แอบหวัง จนนาทีสุดท้าย 
ทุกครั้งเวลาที่ฉันรักใครซักคน ฉันนั้นสามารถทำให้เขาได้ทุกอย่างเพื่อจะได้เห็นเขามีความสุข แน่ล่ะว่าคนเราทุกคนต่างก็หวังไว้ว่า ซักวันหนึ่งเขาจะรักเราตอบได้บ้าง...แต่ในความเป็นจริง สิ่งที่ฉันแอบหวังไว้นั้นมันกลับไม่เคยเป็นจริงขึ้นเลยซักครั้ง ต่อให้ฉันพยายามต่อไปอีกแค่ไหน เขาก็ไม่เคยแม้แต่จะหันมาเหลียว...ถึงจะรู้แบบนั้นผู้หญิงคนนี้ก็ยังยอมทุ่มเททำเพื่อเขาได้ทุกอย่าง

แต่ไม่เคยถูกรักเลย ไม่เคยถูกเลือกเลย เจ็บจริงๆ ใจเอ๋ย ที่ยังไม่เคยเป็นคนที่เข้าตา เฝ้าแต่รอใครสักคน แต่ต้องทนต้องทน ความเหงาซะจนอ่อนล้า กว่าที่ใจจะมีที่พัก กว่าจะมีสักคนให้รัก ฉันคงไม่หายใจ  
ความเจ็บปวดนี้เกิดขึ้นทุกครั้งที่ฉันมีความรัก ฉันไม่เคยเป็นคนที่ถูกเลือกเลย แม้ว่าจะพยายามทำตัวดีแค่ไหนก็ตาม มันเป็นความเจ็บปวดเสียใจที่สุดแสนจะสาหัด ทำไม...ทำไมถึงไม่เคยเป็นคนที่เข้าตาของใครเลย ฉันมันแย่ขนาดนั้นเชียวหรือ ทุกวันนี้ฉันอยู่ตัวคนเดียว ความเหงามันเข้ามากัดกินในใจจนแทบบ้า ทำไมต้องมีแต่ฉันเท่านั้นที่ต้องทนทรมานอย่างนี้ ฉันทำอะไรผิดไปงั้นเหรอ ทำไมถึงต้องมาเจอแต่เรื่องราวแบบนี้ด้วย ก็แค่อยากมีใครซักคนที่เขารักฉันจริง...มันผิดตรงไหนกันที่ผู้หญิงคนหนึ่งหวังอยากจะเจอใครซักคน ฉันไม่เข้าใจ...ฉันไม่เข้าใจ อีกนานแค่ไหนฉันถึงจะไม่ต้องอยู่คนเดียวแบบนี้...

เธอมาให้ความหวัง กลับกลายเป็นแค่ความหลัง เป็นแค่คนที่หลงทาง เป็นอีกคนที่ทิ้งกัน 
“เมย์ วันนี้ว่างหรือเปล่า ไปดูหนังเป็นเพื่อนหน่อยสิ”
“เฮ้ยๆๆ คนนี้ห้ามยุ่งว้อย คนนี้เด็กฉัน”
“เมย์...ต้นขอโทษนะที่ทำให้เข้าใจผิด แต่ต้นไม่เคยคิดกับเมย์เกินกว่าเพื่อนสนิทเลย ต้นมีคนที่ชอบอยู่แล้ว หวังว่าเราจะยังเป็นเพื่อนกันได้ใช่มั๊ย”

เพื่อน...ถ้าหากเขาคิดกับฉันแค่เพื่อน เขาจะทำเหมือนให้ความหวังฉันทำไม ทำไมเขาถึงทำแบบนี้กับฉัน แค่คำขอโทษมันจะทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นหรือไง ฉันได้แต่บอกเขาว่าเข้าใจแล้วทั้งที่ในหัวมันไม่ได้เข้าใจตามด้วยเลย หลังจากวันนั้นเขาก็เป็นฝ่ายตีตัวออกห่างจากฉันเอง นี่น่ะหรือที่เขาบอกว่าจะขอเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมน่ะ สิ่งนี้น่ะเหรอคือสิ่งที่คนเป็นเพื่อนเขาทำให้กัน...

ทุ่มเท ทำอะไรก็ยอมทุกอย่าง แอบหวัง จนนาทีสุดท้าย 
ฉันก็เพิ่งรู้ว่า การที่เราทำดีกับใครซักคน มันทำให้เราต้องรู้สึกเป็นทุกข์ได้ถึงขนาดนี้...หัวใจมันเจ็บจนจะทนแทบไม่ไหวแล้ว แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเรื่องแบบนี้กับฉันแต่มันก็น่าแปลกที่ฉันไม่เคยชินกับความเจ็บปวดเหล่านี้เสียที และฉันก็คิดว่าต่อให้ฉันเจอเรื่องแบบนี้อีกซักกี่ครั้ง ฉันก็คงจะยังรู้สึกเจ็บปวดเสียใจอย่างนี้อยู่ดี หากใครไม่ลองมาเป็นฉันก็คงจะไม่รู้หรอกว่า การที่เราทำดีกับคนที่เราชอบและแอบหวังเอาไว้ว่าเขาจะชอบเรากลับนั้น พอตอนสุดท้ายแล้วมันไม่ใช่มันเจ็บปวดแค่ไหน

แต่ไม่เคยถูกรักเลย ไม่เคยถูกเลือกเลย เจ็บจริงๆ ใจเอ๋ย ที่ยังไม่เคยเป็นคนที่เข้าตา เฝ้าแต่รอใครสักคน แต่ต้องทนต้องทน ความเหงาซะจนอ่อนล้า กว่าที่ใจจะมีที่พัก กว่าจะมีสักคนให้รัก ฉันคงไม่หายใจ 
แทบทุกคืนที่ฉันจะต้องนอนร้องไห้อยู่เงียบๆ คนเดียวในห้อง ฉันรู้ดีว่าการร้องไห้มันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาแต่ฉันเองก็ไม่สามารถที่จะห้ามน้ำตาตัวเองไม่ให้ไหลออกมาได้ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะต้องรอคอยใครคนนั้นไปอีกนานแค่ไหนแต่ที่รู้คือวันนี้ฉันเหนื่อยมากพอแล้ว ฉันเหนื่อยและเจ็บปวดจนไม่อยากที่จะรักใครได้อีก ฉันเคยคิดนะว่า บางที...คนที่เขาเป็นคู่กับฉันมันอาจจะไม่มี...

แต่ไม่เคยถูกรักเลย ไม่เคยถูกเลือกเลย เจ็บจริงๆ ใจเอ๋ย ที่ยังไม่เคยเป็นคนที่เข้าตา เฝ้าแต่รอใครสักคน แต่ต้องทนต้องทน ความเหงาซะจนอ่อนล้า กว่าที่ใจจะมีที่พัก กว่าจะมีสักคนให้รัก ฉันคงไม่หายใจ 
เมื่อฉันได้มาฟังเพลง ไม่เคยถูกรักเลย ของเนโกะจัมป์ ฉันก็รู้สึกได้เลยว่าเพลงนี้มันช่างเหมาะกับฉันเสียจริงๆ เนื้อเพลงในแต่ละท่อนมันช่างโดนใจฉันราวกับว่ามันถูกถ่ายทอดออกมาจากภายในใจของฉัน ฉันนั่งฟังเพลงนี้ไปพลางร้องไห้ไป ไม่เคยรู้สึกเศร้ากับเพลงไหนเท่านี้มาก่อนเลย ฉันร้องไห้จนจบเพลง รู้สึกเจ็บปวดกับเพลงนี้มาก ทำไมมันต้องเหมือนชีวิตของฉันซะขนาดนี้ด้วยนะ...แต่ฉันก็แอบคิดแบบเดียวกับเนื้อเพลงประโยคสุดท้ายที่ว่า...กว่าจะมีซักคนให้รักฉันคนไม่หายใจ...สำหรับฉัน มันก็คงจะเป็นแบบนั้นแน่ๆ...

ความรักนั้นเปรียบเสมือนดาบสองคม มันสามารถทำให้เรามีความและความทุกข์ไปได้พร้อมๆ กัน เรามีความสุขยามได้รักใครซักคนแต่ก็มีความทุกข์ด้วยหากเขาไม่ได้รักเราตอบ แต่...คนเราอกหักดีกว่ารักไม่เป็นนะคะ เพราะหากรักใครไม่เป็น ชีวิตของอาจจะมีแต่ความจืดชืดไม่มีสีสัน และมันจะเหมือนว่าเราใช้ชีวิตได้อย่างไม่คุ้มค่าที่สุด เพราะความรักถึงแม้มันจะทำร้ายเรา...แต่มันก็เป็นสิ่งที่สวยงามไม่ใช่หรือ...

SHARE
Writer
maronchan
นักเขียนตัวน้อยในวงการน้ำหมึก
สนใจจ้างงาน ติดต่อ spb101031@gmail.com

Comments