Love and Space (2008)
จรวดลำนี้กำลังจะออกเดินทางในอีกไม่ช้า การเดินทางอันยาวไกลกำลังที่จะเริ่มต้นขึ้น
ชายหนุ่มกำลังจะออกเดินทางไปยังอวกาศว่างเปล่า ไปยังดาวเคราะห์ดวงอื่นที่แสนไกลโพ้น

แม้ว่าโลกจะผ่านไปนานสักเพียงใดก็ตาม สิ่งหนึ่งที่ยังไม่มีใครเอาชนะได้นั่นก็คือเวลา

การเดินทางที่คงจะต้องใช้เวลานับสิบๆ ปีนั้น เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขาหวั่นใจ แต่สิ่งที่ทำให้เขาหวั่นใจมากที่สุด ไม่ใช่ดวงดาวที่รออยู่เบื้องหน้า แต่เป็นสิ่งที่เขากำลังจะทิ้งไว้เบื้องหลัง คำสัญญาที่ความรักของทั้งสองนั้น จะไม่ถูกเอาชนะด้วยเวลาและระยะทาง

หญิงสาวมองจรวดที่กำลังลับสายตาหายไปกับท้องฟ้าสีเข้ม เมื่อการเดินทางเริ่มต้นขึ้นในที่สุดเธอรู้ดีว่า เมื่อทุกอย่างเข้าสู่สิ่งที่ควรจะเป็นของมันแล้ว การหลับไหลที่ยาวนานก็จะเริ่มต้นขึ้น

การหลับไหลนี้เพียงแต่หยุดการเปลี่ยนแปลงของร่างกายไว้ แต่เวลาชีวภาพไม่ได้หยุดลงด้วย
เข็มนาฬิกาของอายุขัยไม่ได้หยุดทำงานลง มันยังคงทำงานตามกฏข้อที่สองของเทอร์โมไดนามิคอย่างเคร่งครัด

การนอนหลับนับสิบปีนั้นเป็นเรื่องหนึ่ง
แต่การอยู่คนเดียวนับสิบปีนั้นเป็นเรื่องเหนือจินตนาการ ที่เธอไม่อาจเข้าใจได้
เมื่อโลกหมุนรอบตัวเองไปอีกกว่าหมื่นรอบ จรวดลำนั้นก็โคจรกลับมาบนผิวโลก ชายหนุ่มไม่อาจจินตนาการได้ว่าการอยู่คนเดียวนั้นเป็นอย่างไร

เขาละเมิดกฎหนึ่งอย่างร้ายกาจ

ชายชราเดินออกจากจรวดลำนั้น ปฏิเสธที่จะให้หญิงสาวรอเขาเพียงลำพัง ตลอด30 ปีที่เขาห่างจากเธอไป แต่สิ่งที่เขาควรจะเห็นคือยายแก่คนที่เขาพร้อมจะใช้ชีวิตที่เหลือด้วยนั้น กลับเปลี่ยนไป

หญิงสาวคนเดิม เหมือนกับวันที่จรวดนั้นเดินทางออกจากโลกนี้ไปยังคงยืนอยู่ตรงนั้น เธอไม่อาจจินตนาการว่า หากเกิดอะไรขึ้น มันจะเป็นอย่างไรหากเธอไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้ เธอยอมทิ้งเวลาเหล่านั้น เวลาที่เธอควรจะใช้ชีวิต เพื่อการหลับไหลอันยาวนาน เพียงเพื่อจะใช้เวลาทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ไปกับชายคนนั้น ผู้ชายคนที่เธอรักที่สุด

ทั้งสองจ้องมองกับอย่างตกตะลึง พลางหัวเราะทั้งน้ำตาด้วยความสุข ความสุขที่ไม่ได้เกิดขึ้นมานานนับสิบปีเอ่อล้นขึ้น เธอวิ่งเข้าไปกอดเขา และเขากอดเธอกลับ

แม้ว่าเราจะไม่อาจเอาชนะเวลาได้
แต่สิ่งหนึ่งที่เอาชนะมันได้ไม่ว่าโลกจะหมุนไปอีกกี่แสนรอบ

สิ่งนั้นเรียกว่า "รักแท้" ไม่ใช่หรือ?




Picture : Saturn V (Apollo IV, the biggest rocket ever)
SHARE

Comments