Know nothing
รักแรกพบเพียงสบตาแค่หนึ่งครั้ง
มันมีอยู่จริงๆหรอ?
เด็กหญิงครุ่นคิด

จนวันที่เธอได้พบกับเด็กชายผู้หนึ่ง
ในงานรับน้องมัธยมปลาย
เธอสบตากับเด็กชายหนึ่งครั้ง
เธอไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร
เธอรู้แค่ว่าถ้าได้รู้จักกันมากกว่านี้คงจะดีแน่
และเธอก็แกล้งเข้าไปทำตัวเป็นพี่รหัสเขา
ในขณะที่เพื่อนๆของเขาวิ่งหาพี่รหัสอย่างชุลมุน
แต่ดูเหมือนว่าเขายังคงอึนๆกับเหตุการณ์ ณ ตอนนั้นอยู่

เวลาช่างผ่านไปเนินนานจวนจะจบอีกปีการศึกษา
งานละครประจำสายของโรงเรียนก็มาถึง
เด็กหญิงเข้าไปถ่ายรูปกับเด็กชาย
นั่นคงเป็นรูปคู่ใบแรกสินะ เด็กหญิงคิด
ค่ำคืนวันนั้นไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงทักแชทมาหาเธอ
และขอใช้รูปคู่ที่เราถ่ายกันในวันนี้
ขึ้นเป็นรูปโปรไฟล์ ของเขาเด็กหญิง งง เล็กน้อย
แต่ก็อนุญาตให้เขานำรูปไป ใช้ได้
และเราก็คุยกันเพลินจวนจะสนิทกัน
เราชอบแลกลิ้งค์ยูทูปกันฟังจนเป็นกิจวัตร
กระทั่งบนสนทนาของทั้งสองเปลี่ยนไป
เขาถามเด็กหญิงว่า ไม่มีคนที่ชอบหรอ?เด็กหญิงตอบไปว่า 
ก็มีนะห่างกันสองปี
แต่เหมือนว่าเขาไม่เห็นจะสนใจอะไร ปลงๆ
เด็กหญิงเลยถามเขากลับในคำถามเดิมของเขา
เขาเริ่มที่จะเผยความในใจออกมาให้เด็กหญิงรู้
เขาชอบเพื่อนต่างห้องคนหนึ่ง
แต่สาวผู้นั้นกลับชอบเพื่อนของเขามากกว่า
พร้อมกับบรรยายความเซงในใจออกมา
เด็กหญิงก็เลยแสร้งบอกว่า
มาลองคบกับเธอชั่วคราวไหม?
เด็กหญิงกับเด็กชายก็ได้สถานะ ชั่วคราวมา
สุดท้ายข้อตกลงของทั้งสองก็แค่บอกว่า
ถ้าวันนึงเธอเจอคนที่ชอบแล้วเขาชอบเธอ สถานะชั่วคราวของเราก็จบลง 
แม้ว่าเพื่อนๆของทั้งสองจะคิดว่า
เด็กชายกับเด็กหญิงกำลังคบกันจริงๆ
.
ณ ตอนนั้น เด็กหญิงก็ไม่รู้เหมือนกัน
ว่าทำไมต้องทำอะไรไร้สาระกับความสัมพันธ์
เธอคงเด็กและอ่อนต่อประสบการณ์
เรื่องของความสัมพันธ์แบบนี้จริงๆ
ใครจะรู้ว่านี่จะกลายเป็นมีดที่สร้างบาดแผล
ให้แก่เด็กหญิงและเด็กชาย

แต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอรู้...และยังรู้สึกถึงอยู่เสมอ
ยามเมื่อความคิดถึงย่างกรายเข้ามา
คืิอความรู้สึกที่เธอมีให้เขาเหมือนดั่ง
เพลงรักเพลงแรก ของ playground
ที่เด็กหญิงเคยมอบให้แก่เด็กชาย






SHARE
Written in this book
Thinking
เมื่อคิดก็วนมารู้สึก ถ้าไม่คิดก็ไม่รู้สึก
Writer
SpaceJunk
Grouch
Something floating in space

Comments