Everything has changed, nobody can't change one.
บางทีเราก็ต้องยอมรับแล้วว่ายุคสมัย​มันเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ


สิ่งที่เราถูกหล่อหลอมมา มันคนละแบบกันกับเดี๋ยว​นี้เลย บางทีการกระทำ​แบบเดียวกันก็ให้ผลตอบรับที่ต่างกัน เราเลยรู้สึก​ว่า เออ แปลก ทำไมเดี๋ยวนี้นี่คืออย่างงี้​ก็​ได้เหรอ

รู้สึก​ว่าไม่ได้​สิ มันไม่ใช่แบบนี้นะ มันจะต้องเป็​น​แบบนี้ๆๆ หรือแบบ ทำอย่างงี้​ได้​ยังไง​ ไม่ได้ๆๆ ก็มันไม่ถูกอะ มันจะเป็นแบบนี้ไม่ได้นะ

ซึ่งผ่านมาจนถึง​วันนี้​ เราเพิ่งรู้นี่แหละว่าสิ่งที่เราเข้าใจมาตลอดมันผิด หรือมันอาจจะไม่ได้มีอะไรที่ถูก​หรือ​ผิด แต่แค่มันเปลี่ยนไปแล้ว การที่เรายังยึดติดกับ​อะไร​เดิมๆ มันทำให้​เราคาดหวัง สร้างกรอบ​ สร้างภาพวาดหวังให้คนอื่นโดยที่เราไม่รู้​ตัว ว่าเขาจะต้องเป็นแบบที่เราคิด แล้วมันก็กลายเป็นความกดดันที่ไม่มีจุดหมาย​ เพราะบางทีคนเรามันก็เปลี่ยนกันไม่ได้​นอกจากว่าเขาอยากจะเปลี่ย​น​ของเขาเอง

แล้วเราก็เหนื่อย​เองด้วย เหนื่อย​ทั้งใจ ทั้งกาย จากหวัง​ดีกลับกลายเป็นร้าย ทำร้ายทั้งตัวเอง ทั้งเขา ทั้งคนรอบตัว

พอเราตระหนัก​ถึงความเปลี่ยนแปลง​แล้วก็ เออ พอละ ปลง ละจากนี้ยังไงก็​ประคองอะไรๆ ไปตามกระแสปัจจุบัน​ไปก็แล้วกัน วางมือจากการคิดภาพหวัง คติอะไรเดิมๆ ไปซะ จะได้อยู่​ร่วมกันได้อย่างไม่ขัดแย้ง​ ขัดแข้งขัดขา​กันไปซะทุกอย่าง อีกส่วนก็คือตัวเราเองก็ไม่อยากมาเหนื่อยกับความคาดหวัง​ด้านเดียวของตัวเองแล้วเหมือนกัน มันปวดหัว​แบบไม่ได้อะไร

ถ้าปรบมือ​ข้างเดียว​ไม่ดังก็ขอ​นั่งอยู่​นิ่งๆ นอนเหยียด​แข้งเหยียด​ขาสบายใจเฉิบน่าจะดีกว่าเนอะ :)​





SHARE
Writer
Namimii
Dream maker
Feel. Write. Read​.

Comments