" ผมอยากรับเสด็จพระองค์อย่างเดิมอีกสักครั้ง "
   มองครอบครัวที่นั่งอยู่อีกฟากของฝั่งถนนท้ายวัง เด็กชายตัวเล็กๆนั่งทำตาหยีๆ หลบแดดอยู่ข้างคุณแม่ที่คอยพัดคอยบังแดดให้ ชวนให้เราหวนนึกถึงเด็กน้อยอีกคนหนึ่งที่ก็นั่งทนร้อนด้วยภาพแบบเดียวกันในเหตุการณ์วันออกมหาสมาคมเมื่อ ๑๑ ปีก่อน ..เรายังจดจำวันนั้นได้ดี

เราเกิดในครอบครัวที่จงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์เช่นเดียวกับคนไทยอีกหลายสิบล้านคน
ในช่วงชีวิตของเรา มีหลายโอกาสที่ได้รับเสด็จพระเจ้าอยู่หัวและเชื้อพระวงศ์ที่เราเคารพนับถือ ไม่ว่าจะเป็นช่วงวันฉัตรมงคลก็ดี วันออกมหาสมาคมในวันเฉลิมพระชนม์พรรษาก็ดี(๒๕๕๔) หรือที่ประทับใจมากเป็นพิเศษคือตอนได้ชะเง้อเฝ้าดูกระบวนพยุหยาตราทางชลมารคจากสโมสรกองทัพเรือเมื่อคราวครองราชย์ครบ ๖๐ ปี และที่ตรึงใจที่สุดคือเมื่อปี ๒๕๕๗ ที่ไปนั่งๆนอนๆรออยู่ข้างวังไกลกังวลเพื่อรอรับเสด็จจนถึงเช้า

ช่วงที่พระเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวร เสด็จเข้าออกศิริราช-ไกลกังวลบ่อยๆ ตอนนั้นมีอยู่วันหนึ่งที่แม่โทรเรียกให้ไปศิริราชตอนเลิกเรียน ในชุดนักเรียนนั่นเอง เราได้เฝ้ารับเสด็จพระองค์ท่านตรงหน้าตึกอำนวยการของศิริราช ..ใกล้ที่สุดในชีวิต (ข่าวด่วนจนคนมารอน้อยมากๆ) ด้วยความรู้สึกผูกพันบางอย่างนี่เอง ทำให้ปีถัดมาเราตัดสินใจสอบเข้าศิริราช และก็ได้รับเสด็จอีกครั้งหนึ่งตอนอยู่ปีหนึ่งโดยไม่นึกว่าครั้งนั้นจะเป็นครั้งสุดท้าย

ทุกครั้งที่เราได้รับเสด็จ เราเป็นคนนึงที่มีความสุขจากการแค่เพียงได้ชื่นชมพระบารมี ทุกครั้งเราเดินจากออกมาด้วยหัวใจที่พองโต ยิ่งเป็นในวันที่ออกมหาสมาคม ลานพระรูปที่คราคร่ำด้วยคนเรือนแสน เราภูมิใจที่อย่างน้อยๆก็ได้เป็นส่วนหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์ และก็ชนะใจตนเอง ทนแดดทนร้อนได้แบบพี่ๆคนอื่นที่อยู่รอบตัว

วันนี้เป็นอีกวันที่เราไม่อยากพลาด เราอยากมาส่งท่าน เหมือนที่เราเคยส่งท่านกลับไกลกังวล หรือส่งท่านอย่างที่เราเคยส่งจากศิริราชในวันที่ ๑๔ ตุลาคม ปีที่แล้ว
เลยมาลงท้ายที่คิวเข้าด่านท่าเตียนในคืนฝนพรำของวันที่ ๒๔ พร้อมกับครอบครัว ได้มานอนขอบถนนท้ายวัง ชมริ้วขบวน หมอบกราบส่งเสด็จอย่างที่ตั้งใจ

แต่ครั้งนี้เราเดินออกมาด้วยอีกความรู้สึก เป็นความรู้สึกเดียวกันกับที่ปกคลุมจิตใจคนไทยอีกหลายสิบล้านคนในเวลาเดียวกันนี้

เป็นความอาลัยที่กินเวลายาวนานมาร่วมปี
แต่กาลเวลาก็ได้ทำหน้าที่ของมันอย่างเที่ยงตรง

พระผู้เสด็จสู่สวรรคาลัย

น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นอันหาที่สุดมิได้


...
มอง เห็นพระเจ้าอยู่หัว
ท่ามกลางคนมืดมัว
เหมือนเห็นแสงทองส่อง

ใจ ตื้นตันเพียงได้มอง
พนมมือทั้งสอง
ก้มลงกราบด้วยหัวใจ
....
SHARE
Writer
Natcvich
Reader
เกิดหลักสี่ เรียนวังหลัง

Comments