เธอเปราะบางยิ่งกว่าแก้วที่ร้าว
เเรกๆเธอก็เป็นเพียงเเค่ผู้หญิงคนหนึ่ง 
ที่คิดว่าเธอเข้มแข็งมากพอสมควร

เเต่เมื่อไม่กี่ปีมานี้ มีคนๆหนึ่งเข้ามาทำให้ความเข้มแข็งของเธอมีรอยร้าว จนเกือบจะเเตกหัก เเละมันยังคงร้าวตั้งเเต่ตอนนั้นเป็นต้นมา 


จุดเปลี่ยนในชีวิตของเธอในวันนั้น ทำให้เธอกลายเป็นคนที่ไม่กล้าคาดหวัง หวาดกลัวทุกสิ่งอย่างที่เข้ามา เธอกล้าที่จะเริ่มต้น เเต่ไม่นานนักความรู้สึกนั้นก็เกิดขึ้นในใจอีกครั้ง 


เธอกลัวการสูญเสีย 
กลัวที่จะโดนทำร้ายจิตใจซ้ำๆเหมือนที่ผ่านมาอีก 

โชคดีที่หลายคนเข้มแข็งขึ้นจากการที่ถูกทำร้ายจิตใจบ่อยครั้งจนกลายเป็นเกราะกำบังป้องกันหัวใจของพวกเขาเหล่านั้นไม่ให้ใครเข้ามาทำร้ายได้ง่ายๆอีก


แต่โชคร้าย ที่เธอกลับเปลี่ยนความเสียใจในครั้งก่อนนั้นเป็นความเข้มแข็งไม่ได้เลย เธอยังคงคาดหวังเเละจบลงด้วยความผิดหวังซ้ำๆซากๆ โดยที่เธอไม่สามารถควบคุมอารมณ์ความรู้สึกนั้นได้เลย



ทุกครั้งที่มีคนเข้ามาในชีวิตเเละช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นทีไร เธอก็มักจะคาดหวังในสิ่งที่เธออยากให้เขาเป็น เธอไม่อยากให้มันจบลงแบบเดิมอีกครั้งเหมือนที่ผ่านมา 



เเต่เเล้ว..เเก้วที่ยังคงมีรอยร้าวนั้นก็ยังคงทำร้ายตัวเองด้วยการทำแบบเดิมๆ ในสิ่งที่มันจะกลับมาทำให้ตัวเธอเองเจ็บในภายหลัง


แทนที่จะเรียนรู้ความเจ็บนั้นเเละระวังมันมากขึ้น เธอดันทำตรงกันข้าม ยิ่งเป็นการสร้างรอยร้าวในหัวใจเเละตัวเธอมากขึ้นไปอีก 


เธอบอบบางเเละอ่อนไหว ภายนอกที่เธอเเสดงว่าเธอเข้มเเข็ง ไม่เป็นอะไรนั้นเทียบไม่ได้เลยกับความอ่อนเเอเเละความกลัวในใจของเธอ เหมือนยิ่งรักคนๆหนึ่งมากเท่าไหร่ ความเสี่ยงที่จะอ่อนเเอลงเรื่อยๆก็มีมากเท่านั้น ไม่ใช่ว่าเขาคนนั้นไม่รักเธอ เเต่เป็นตัวเธอเองที่คาดหวังเเละรักเขามากเกินไปกว่าที่มันควรจะเป็น



ทุกครั้งที่เธอผิดหวัง เธอจะจมอยู่กับความคิดของตัวเอง ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น เธอทำอะไรผิดไปหรืิอเปล่า เขาเปลี่ยนไปมั้ย ทำไม ทำไม ซึ่งเธอคิดว่ามันน่ารำคาญเเละงี่เง่า เเต่เธอก็หยุดมันไม่ได้


เธอเคยบอกสิ่งที่คิดเเละความไม่สบายใจของตัวเองออกไปให้คนๆหนึ่งฟัง หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็หายไปจากชีวิตเธอ เธอคิดเพียงเเต่ว่า เธอไม่อยากให้เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นอีก เธอไม่อยากสร้างรอยร้าวเเละความหวาดกลัวในใจเพิ่มมากไปกว่านี้ แค่ที่มีอยู่ก็ทำให้เธอเป็นกังวลมากพอเเล้ว


จนมีหลายครั้ง ที่เธออยากจะพบจิตเเพทย์ กับการที่เธอคิดเเละกลัวอยู่อย่างนั้นวนไปซ้ำๆ ยิ่งคิดก็ยิ่งหวาดระเเวง การเป็นคนที่ถูกความมืดครอบงำจิตใจไปชั่วขณะ



เธอไม่อยากให้เหตุการณ์เเย่ๆครั้งนั้นกลายเป็นปมในใจของเธอ 


เเต่ดูเหมือนว่ามันจะสายเกินไปเสียเเล้วล่ะ ..

SHARE
Writer
m-petitefille
Survivor
1997 l Silpakorn นายไม่อ่านหนังสือ นายจะรู้อะไร

Comments