แด่เธอ มิตรภาพที่ฉันได้เรียนรู้

เรื่องราว
ของคนสองคน
ที่ทำให้หัวใจเต้นรัว
เรื่องราวที่สำคัญ น่าจดจำ
ณ ช่วงเวลาหนึ่ง
ที่ทั้งสองต่างมั่นใจ
ในความแข็งแรงของ
ความสัมพันธ์
เรื่องราวเหล่านั้น
สามารถแปลผันเป็น
เรื่องราวอันเลวร้ายที่
คนคนหนึ่งหรือ
ทั้งสองอยากลืม
หรือไม่อยากจดจำมากที่สุด
เรื่องราวอดีต
ความทรงจำที่เคลื่อนไหว
อันหอมหวาน
อันน่าประทับใจที่ทั้งสองต่างชื่นชอบ
กลับกลายเป็นสิ่งที่
กำลังฆ่าพวกเขาหรือเธอให้ตายทั้งเป็น
อย่างช้าช้า..
ที่เรารู้สึกเจ็บปวดจากรัก อาจเป็นเพราะรักของเราที่มีต่อเค้าได้ถูกใช้ไปแล้ว 
ในช่วงเวลานั้น
จำได้ว่าเจ็บปวดมาก
มากซะจนรู้สึกเหมือนหัวใจ
ได้ถูกลูกตุ้มหน่วงเอาไว้
ขนาดแค่จะหายใจก็ยัง
ลำบาก สมองวนเวียน
อยู่กับเรื่องนั้นเรื่องเดียว
ยิ่งจมดิ่ง
มากขึ้นเท่าไหร่
ยิ่งหายใจ
ลำบากมากขึ้นเท่านั้น
เป็นโชคดีที่ไม่นานนัก
ความรู้สึกเหล่านั้นก็ค่อยๆ
ถูกแทนที่ด้วยเรื่องราวดีๆ
จากผู้คนใหม่ๆ
เหมือนกับภาพร่างบนผืนผ้าใบ
ที่ถูกจิตรกรแต้มสี
ทับซ้อนแล้วทับซ้อนเล่า
กว่าจะได้ภาพหลายมิติอันสวยงามที่มีความหมาย
เรื่องราวเหล่านั้น ที่เราเผชิญก็เปรียบดัง
การทับซ้อนของสีที่จิตรกรได้แต้มเอาไว้ หรือเหมือนกับการบาดเจ็บ ที่ทิ้งรอยแผลเป็นเอาไว้


              แด่ คนคนนั้น คนที่จากไป

ผ่านมานานแล้ว 
แต่ทำไมคิดถึงทีไร
หัวใจยังเต้น
ไม่เป็นจังหวะเหมือนเดิม
........
เขาไม่ได้หายไปไหน
เขายังคงอยู่
อยู่ในใจเรา
นานเท่านาน
เท่าที่เราจะยังคงจำเขาได้.






SHARE
Written in this book
เรื่องเก่าที่เรายังรู้สึก
แด่คนที่หายไป
Writer
Ahomebody
moonwalk
มนุดที่แวะมาเขียนปีละหน

Comments