ผีเสื้อกับดวงตะวัน
...โดยปกติชีวิตของผีเสื้อเริ่มแรกฟักออกจากไข่เป็นตัวหนอน หลังจากผ่านระยะตัวหนอนจึงเป็นระยะดักแด้ และสุดท้ายก็เข้าสู่ช่วงเจริญวัย
ผีเสื้อส่วนใหญ่ตั้งแต่วินาทีแรกที่กางปีกบินออกจากดักแด้จะมีอายุต่อจากวินาทีนั้นเพียงแค่หนึ่งสัปดาห์
เหล่าผีเสื้อหนุ่มสาวมีภารกิจหนึ่งที่ทำต่อๆ กันมานานกว่าห้าสิบล้านปีอย่างไม่เคยเปลี่ยนแปลง ภารกิจนี้คือตามหาคู่ของตนให้เจอ จับคู่กันและมีลูกเพื่อส่งต่อภารกิจนี้ไปให้อีกรุ่น

ในวันที่อากาศแจ่มใสเหล่าผีเสื้อหนุ่มสาวต่างพากันบินออกมาเติมเต็มสีสรรแก่โลก ในระยะเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์นั้นเขาและเธอต่างตามหากันและกันเพื่อตกลงใจเป็นคู่กันก่อนที่จะหมดวัยหนุ่มสาว แต่ใช่ว่าเขาและเธอทุกตัวจะทำภารกิจนี้สำเร็จ เขาและเธอบางตัวนั้นบินตามหารักของตัวเองจนกระทั่งวินาทีสุดท้าย ความชราใกล้เข้ามาทุกวินาทีที่กระพือปีกบิน สุดท้ายแล้วเหล่าผีเสื้อไร้คู่ก็บินต่อไปไม่ไหว ต้องร่วงหล่นสู่ผืนดินและสลายกลายเป็นฝุ่น...
ผีเสื้อบางชนิดใช้ดวงตะวันเป็นเหมือนเข็มทิศชี้ทางในการบิน บางครั้งยังบินตรงสู่ดวงตะวันเพื่อหนีจากนักล่า แสงเจิดจ้าจากดวงตะวันนี้ทำให้นักล่าตาพร่ามัว และละสายตาจากการล่าผีเสื้อตัวนั้น

...ดวงตะวัน ?

ดวงตะวันเป็นดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้โลกที่สุด
ดวงตะวันคอยเกื้อกูลทุกสรรพสิ่งบนโลก
ดวงตะวันมอบแสงสว่างและความอบอุ่นให้แก่ทุกๆ อย่าง รอบตัวมัน รวมถึงเหล่าผีเสื้อผู้ตามหารักบนโลกใบนี้

ในช่วงรุ่งสางที่อากาศหนาว ผีเสื้อหนุ่มตัวหนึ่งได้ออกมาจากดักแด้ เช้าวันนั้นเขาเกาะกับดักแด้ของเขาเองเพื่อรอให้ปีกแห้งและเตรียมตัวบิน แต่อาจเพราะเช้านี้อากาศค่อนข้้้างหนาว เขาจึงไม่ค่อยมีเรี่ยวแรงเสียเท่าไหร่ จนกระทั่งแสงสีเหลืองอ่อนสาดผ่านมาที่ตัวของเขา ในตอนนั้นเขารับรู้ได้ถึงความอบอุ่นและมีเรี่ยวแรงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ปีกของเขาค่อยๆ แห้ง เลือดของเขาสูบฉีดไปทั้งร่างกาย ในระยะเวลาไม่กี่ลมหายใจ ปีกของเขาก็แห้งและขยายใหญ่ เขาพร้อมบินออกตามหาคู่รักของเขาแล้ว
ผีเสื้อเป็นสัตว์เลือดเย็น อุณหภูมิของร่างกายจึงเปลี่ยนแปลงไปตามสภาพแวดล้อม ผีเสื้อจึงต้องการความอบอุ่นจากแสงแดด เพื่อกระตุ้นการทำงานของระบบอวัยวะต่างๆ ให้เป็นไปตามปกติ ผีเสื้อหนุ่มตัวนี้จำได้ว่าในระยะตัวหนอน แสงสีเหลืองอ่อนนี้มักมาและหายไปในทุกๆ วัน วนเวียนเช่นนี้จนกระทั่งเขาเข้าสู่การนอนหลับยาวในช่วงดักแด้ เขาไม่เคยสนใจอะไรกับแสงสีเหลืองอ่อนที่อบอุ่นนี้เลย จนกระทั่งวันนี้เขามองตามแสงนั้นไป เขาได้พบกับวงกลมเจิดจ้าบนท้องฟ้า เขาไม่รู้ว่าวงกลมเจิดจ้านี้เรียกว่าอะไร แต่เขาตกหลุมรักวงกลมสีเหลืองบนท้องฟ้านี้เสียแล้ว

เมื่อเขาพร้อมและกางปีกบิน เขารีบบินตรงไปยังวงกลมเจิดจ้านี้ แม้บินเท่าไหร่ก็ไปไม่ถึงเสียทีเขาก็ไม่เลิกที่จะพยายามบินไปหา เขาได้ลืมภารกิจของเผ่าพันธุ์ไปแล้ว เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่านับจากวินาทีแรกทีี่เขากางปีกบิน กาลเวลาได้เริ่มเดินถอยหลัง ความชรากำลังใกล้เข้ามาทุกๆ ลมหายใจ
เรื่องราวของผีเสื้อหนุ่มอายุสั้นผู้ตกหลุมรักดวงตะวันสาวอายุยืนยาว เขาเฝ้าบินตามเธอ หวังว่าสุดท้ายจะได้ใกล้ชิดเธอ...

ผีเสื้อสาวมากมายต่างบินมาทักทายและสนใจในตัวของเขา แต่เขากลับไม่สนใจและไม่ตอบรับมิตรภาพจากผีเสื้อสาวเหล่านั้นเลย เขาเอาแต่บินตรงไปยังดวงตะวัน ช่วงไหนเมฆบังดวงตะวันจึงได้มีเวลาพักกินน้ำหวาน กินยังไม่ทันอิ่มลมพัดเมฆออกจากดวงตะวันเขาก็กางปีกบินตามดวงตะวันต่อทันที เขาบินตามดวงตะวันอยู่อย่างนี้วันละกว่า 450 กิโลเมตรโดยไม่ฟังคำจากเผ่าพันธุ์ผีเสื้อด้วยกัน

เหล่าผีเสื้อหนุ่มสาวไม่มีเวลามากพอที่จะคอยเตือนหรือชี้แนะผีเสื้อตัวใด เขาและเธอต่างรู้ดีว่าตนมีภารกิจที่ต้องแข่งกับเวลาอันสั้นที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันและคืนหมุนสลับเวียนผ่านไป เหล่าผีเสื้อรุ่นราวคราวเดียวกันต่างเริ่มมีคู่รัก ครองคู่ วางไข่ และจบสิ้นภารกิจของตน แต่ผีเสื้อหนุ่มผู้ตกหลุมรักดวงตะวันก็ไม่หนุ่มต่อไปเสียแล้ว เขายังคงโดดเดี่ยวไร้คู่และทายาท เขาเริ่มเห็นผีเสื้อรุ่นเดียวกันโดนความเหนื่อยอ่อนและกาลเวลาลักพาตัวไปในทุกค่ำคืน เขาคิดได้เพียงว่าก่อนที่เขาจะหมดแรง เขาต้องได้ใกล้ชิดกับสาววงกลมสีเหลืองบนท้องฟ้านี้ให้ได้

เขาคิดจะบอกเธอว่าเขารักเธอแค่ไหน เขาบินตามเธอตลอดไม่เหลียวแลใครๆ เธอจะยอมรับรักที่เขามอบให้หรือไม่ เขาได้แสดงออกให้เธอเห็นทุกๆ อย่างแล้ว เขาหวังว่าเธอคงเห็นใจและซึ้งในความรักที่เขามีให้ เขาจะรอเธอกลับมาอีกครั้งในเช้าวันนี้ คืนนี้เขาหลับไปพร้อมกับความหวังที่จะได้สมหวังกับดวงตะวันสาวที่เขาปรารถนา

หลังจากเขาหลับไปในคืนนี้เอง วันสุดท้ายของเขาก็ได้มาถึงแล้ว กาลเวลาได้ลักพาตัวเขาไปอย่างไม่มีวันกลับ และเมื่อดวงตะวันสาดแสงลงมาอีกครั้งก็เหลือแต่ผีเสื้อวัยชราที่ไร้ลมหายใจอยู่บนพื้นดิน รอวันที่จะสลายตัวกลายเป็นฝุ่นไป...


SHARE
Written in this book
โควตา ๘ บรรทัด
เรื่องสั้นหลายบรรทัด ไม่มีโควตาขั้นต่ำในการเล่า
Writer
Feliciano
Dreamer
Lost Boy from Neverland

Comments