ผีเสื้อปีกบาง
...ฤดูมรสุมช่างไม่เหมาะกับผีเสื้อเสียเลย ผีเสื้อถ้าปราศจากปีกมันคงดำรงชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้ ปีกที่ดูอย่างผิวเผินช่างแสนอ่อนแอและบอบบาง แต่ปีกสองคู่นี้สามารถพาผีเสื้อบินสูงขึ้นได้กว่า 1.5 กิโลเมตร และเร่งความเร็วได้ถึง 45 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ผีเสื้อนั้นชอบแสงแดดและอากาศแจ่มใส
ในวันที่แสงแดดสดใส อากาศดีไม่ร้อนและชื้นจนเกินไป เหล่าผีเสื้อชอบที่จะออกมาบินพบปะกัน บ้างหาน้ำหวาน บ้างบินคู่เคลียคลอ ดำเนินชีวิตอย่างมีชีวิตชีวา แต่เมื่ออากาศเริ่มเย็นและชื้นขึ้น เมฆฝนสีดำปกคลุมทั่วแผ่นฟ้าและบดบังแสงแดด เหล่าผีเสื้อทั้งหลายจึงรีบหาที่หลบฝนและหายกันไปอย่างรวดเร็ว

แต่วันนี้เหลือผีเสื้ออยู่ตัวหนึ่งที่ดูเหมือนจะยังหาที่หลบฝนไม่ได้ในตอนนี้ แรงลมเริ่มโหมกระหน่ำ ความเย็นเริ่มปกคลุม อีกไม่กี่อึดใจเมฆฝนคงกลั่นตัวเป็นหยดน้ำหล่นลงมาจากท้องฟ้า แล้วปีกของผีเสื้อตัวนี้จะเป็นอะไรไหมนะ
ปีกของผีเสื้อเป็นเยื้อบางๆ ประกอบด้วยเกล็ดเล็กๆ เรียงซ้อนกันเหมือนกระเบื้องมุงหลังคา ขณะที่เจ้าผีเสื้อยังกระพือปีกต่อสู้กับความเย็นและแรงลม เกล็ดบนปีกของมันก็ค่อยๆ ฟุ้งกระจายและหลุดออก แม้จะไม่มากแต่มันก็ไม่ดีเลยสำหรับเจ้าผีเสื้อ ทุกๆ ครั้งที่เกล็ดเหล่านี้หลุดออกไป ความสดใสสวยงามของปีกก็จะค่อยๆ หายไป ประสิทธิภาพในการบินของผีเสื้อก็จะลดลง และที่สำคัญความสามารถในการกันน้ำของปีกก็จะหายไป

ช่างเป็นความโชคร้ายของเจ้าผีเสื้อตัวนี้ มันยังไม่ทันได้หาที่หลบฝนเจอ เม็ดฝนก็กระหน่ำลงมาจากบนฟ้าไม่ขาดสาย ปีกบางๆ ของมันโดนเม็ดฝนปะทะเข้าอย่างจัง ทั้งสายลมที่คอยพัดกระโชกจนทำมันเสียทิศทางการบิน แต่มันกลับไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ผีเสื้ิอตัวนี้ยังคงต่อสู้และกระพือปีกสุดกำลังฝ่าแรงลมและสายฝนนี้ไป
เมื่อแดดอ่อนๆ เริ่มส่องลงมากระทบแมกไม้ เหล่าผีเสื้อที่หลบฝนจึงค่อยๆ พากันออกมาตากแดด

และแล้วพายุฝนครั้งนี้ก็สงบลง จนอากาศกลับมาสดใสอีกครั้ง เหล่าผีเสื้อที่พากันหลบฝนใต้ใบไม้ ต่างพากันออกมาเกาะบนใบไม้ แต่ละตัวผึ่งปีกแผ่กว้าง บางตัวกางปีกขึ้นลงกระพือเป็นจังหวะทักทายแสงแดดหลังฝนตก ประหนึ่งเป็นข้อความทักทายดวงอาทิตย์ที่กลับมาอีกครั้ง

หยดน้ำจากสายฝนค่อยๆ พากันระเหยและร่วงลงจากใบไม้ บางหยดหล่นร่วงมากระทบแอ่งน้ำบนพื้นดินเป็นวง น้ำขังตื้นๆ และใบไม้ที่ร่วงหล่นมากมายบนพื้นดินเป็นหลักฐานของพายุฝนเมื่อครู่

ทุกอย่างดูเหมือนจะกลับสู่ความปกติของชีวิตผีเสื้อ แต่ใกล้ๆ กับเศษใบไม้ร่วงบนพื้นนั้นมีแอ่งน้ำที่มีวงคลื่นซึ่งดูไม่เป็นธรรมชาติเสียเท่าไหร่

ไม่นะ ไม่จริงหรอก
.
.
.
.
.
เป็นเจ้าผีเสื้อตัวนั้นนี่เอง เจ้าผีเสื้อตัวที่หาที่หลบฝนไม่ทัน มันพยายามกระพือปีกเพื่อหนีจากแอ่งน้ำแห่งนี้ แอ่งน้ำที่จะพรากชีวิตของมันจากแสงแดดสดใสนี้ไปตลอดกาล...

...ผีเสื้อปีกบาง โดนเม็ดฝนกระทบปีกจนหมดแรง ในช่วงสุดท้ายของชีวิตที่กำลังจะจมน้ำ มันยังคงกระพือปีกพยายามบินขึ้นมา ไม่ยอมจำนนอย่างสิ้นค่า แม้สุดท้ายแอ่งน้ำแห่งนี้จะพรากมันไปจากแสงแดดที่อบอุ่น แต่ผีเสื้อปีกบางเอ๋ย เจ้าได้พยายามอย่างเต็มที่มากๆ แล้ว...
เจ้าผีเสื้อปีกบางๆ ทั้งหลาย เอ๋ย เจ้านั้นยังคงมีปีก...


SHARE
Written in this book
โควตา ๘ บรรทัด
เรื่องสั้นหลายบรรทัด ไม่มีโควตาขั้นต่ำในการเล่า
Writer
Feliciano
Dreamer
Lost Boy from Neverland

Comments