Bad day : วันนั้น ฉันไม่ลืม
ในทุกๆวันเราย่อมต้องเจอเรื่องราวมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
บางวันที่มีเรื่องราวดีๆ ผ่านเข้ามามันก็ทำให้เราสามารถที่จะมีความสุขไปทั้งวัน
แต่ถ้าวันไหนที่เราต้องพบเจอกับเรื่องแย่ๆ มันก็สามารถทำให้เราหดหู่ไปได้ทั้งวันเช่นกัน
วันดีๆที่ทำให้เรารู้สึกประทับใจและน่าจนจำก็มีมากมาย
แต่วันร้ายๆที่ทำให้เราไม่อาจลืมได้และยังคงติดอยู่ในความทรงจำก็ไม่น้อยเช่นกัน

.

สำหรับคนปกติธรรมดาทั่วไป ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะสามารถเข้าใจและทำใจได้ว่าชีวิตคนเราไม่ได้มีเพียงวันดีๆหรอก เราต่างก็มีวันแย่ๆ หรือ Bad day กันทั้งนั้น แต่แล้วเดี๋ยวมันก็ผ่านไป...

.

แต่สำหรับฉันแล้ว ในช่วงเวลาที่ฉันเดินอยู่บนเส้นทางของโลก(โรค)ซึมเศร้า
ฉันต้องเจอกับวันแย่ๆในเกือบทุกๆวัน กว่าจะผ่านพ้นไปได้แต่ละวันช่างแสนยากเย็น
โลกที่เคยงดงามสดใสในความคิดของฉันกลับกลายเป็นหดหู่เศร้าหมอง
ฉันไม่อาจสัมผัสหรือรับรู้ถึงวันดีๆได้ เหมือนที่ฉันเคยมีอย่างเมื่อก่อนเลย

.

วันที่แย่ที่สุดในชีวิตฉัน มันคือ Bad day อีกวัน ที่ฉันไม่มีวันลืม...
มันคือวันที่ฉันถูกฉุดกระชากจิตวิญญาณ ให้จมดิ่งลงเหวลึกสู่หลุมดำที่นำพาไปสู่ความตาย...

ซึ่งมันลึกกว่าทุกๆวัน ลึกมากซะจนฉันคิดว่ามันอาจจะเป็นเหวลึกที่ไร้ก้นเหวก็ได้
เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกว่าร่างกายและจิตใจของฉันกำลังหลุดลอยไป

.

ความรู้สึกที่สับสนปนว่างเปล่า...อธิบายไม่ถูก...
รู้แค่ว่าอยากหลับไปโดยไม่ต้องตื่นขึ้นมารับรู้อะไรอีกเลย
ความรู้สึกเศร้าหมองหดหู่ ความรู้สึกหวาดกลัว ความรู้สึกผิด โทษตัวเอง
ความรู้สึกไร้ค่า สิ้นหวังกับทุกอย่างในชีวิต มันตอกย้ำและก้องดังอยู่ในหัว 

.

มันเป็นผลมาจากที่อาการของโรคซึมเศร้ารุนแรง และอยู่ในช่วงปรับยา 
บวกกับความกดดันจากปัญหาและอุปสรรคที่รุมเร้า เนื่องจากการปรับตัว
ทั้งเรื่องงานแและการใช้ชีวิตที่แตกต่างในต่างประเทศ

.

สิ่งที่แว่บเข้ามาในหัวอีกครั้งก็คือการฆ่าตัวตาย เหมือนครั้งก่อนเมื่อประมาณสองปีที่แล้ว
ซึ่งฉันยังจำได้ว่า ฉันเคยสัญญากับตัวเองและคนที่ฉันรักว่าฉันจะไม่ทำร้ายตัวเองอีก
เสียงหัวใจมันต่อต้านขึ้นมาว่าให้นึกถึงครอบครัวและคนที่ฉันรักเข้าไว้ นึกถึงสิ่งดีๆเข้าไว้
มันทำให้ฉันมีสติคอยฉุดดึงจิตใจตัวเองไม่ให้ดำดิ่งลึกลงไปมากกว่านี้

.

ฉันรู้สึกเหนื่อยเพลียจนอ่อนแรงกับการต่อสู้กับตัวเอง
ระหว่างเสียงในหัวที่กำลังจะพาฉันไปตายกับเสียงของหัวใจท่ี่คอยฉุดรั้งชีวิตฉันไว้

แต่แล้วในที่สุดฉันก็เลือกที่จะฟังเสียงหัวใจ ฉันบอกตัวเองว่าชีวิตที่เหลืออยู่หลังจากนี้ไป
ฉันจะทำเพื่อคนที่ฉันรัก ฉันจะทำประโยชน์ให้กับผู้อื่น และจะดูแลตัวเองให้ดีที่สุด
เพื่อที่ฉันจะไม่ถูกฉุดให้ตกไปอยู่ในโลก(โรค)ซึมเศร้าอีกแล้ว

.

สิ่งที่ทำให้ฉันก้าวข้ามผ่าน Bad day  วันนั้น ที่ฉันไม่ลืม มาได้
นั่นก็คือ การฟังเสียงหัวใจตัวเอง มากกว่าเสียงในหัว

หลังจากที่ฉันเดินทางออกมาจากโลก(โรค)ซึมเศร้าได้สำเร็จแล้ว
ในทุกๆวันของฉันก็ยังคงมีทั้งเรื่องราวดีๆและแย่ๆผ่านเข้ามาเป็นปกติ
แต่ฉันหมั่นสร้างกำลังใจและสร้างความสุขให้กับตัวเองอยู่เสมอ
และส่งต่อมันให้กับคนที่ฉันรัก ครอบครัวและผู้อื่น
ต่อให้ฉันจะมีวันแย่ๆแต่สิ่งเหล่านั้นก็ยังทำให้ฉันมีความสุขได้

.
และในทุกๆวันฉันคอยส่งกำลังใจให้เพื่อนๆที่มีโรคซึมเศร้าผ่านทางเพจของฉัน
คอยประคับประคอง และจับมือก้าวข้ามผ่านวันแย่ๆไปด้วยกัน
เพราะฉันไม่อยากเห็นใครมี Bad day  เหมือนวันนั้น ที่ฉันไม่ลืม...




#GG
#FB : เยียวยารักษาใจ : Heal your mind by GG


SHARE
Writer
GMinds
Writer
เยียวยารักษาใจด้วยการเขียน และส่งต่อเพื่ออาจจะเป็นประโยชน์กับผู้อื่น FB : เยียวยารักษาใจ : Heal Your Mind by GG, Blog : GMinds.co

Comments

WriteOutLoud
2 years ago
เขียนดีค่ะคุณจี โชคดีนะคะ ของจิ๋วว่าจะให้เสร็จคืนนี้ แต่ลืมว่าเวลาเมืองไทยผ่านเที่ยงคืนไปแล้ว
Reply
GMinds
2 years ago
ขอบคุณค่ะคุณจิ๋ว จีก็งานเข้าเยอะพอได้หยุดก็เลยรีบเขียนเมื่อวานวันสุดท้ายพอดีเลยฮ่าๆ (โชคดีเวลาที่ออสเร็วกว่าไทย) อยากเขียนเผื่ออาจจะเป็นประโยชน์และแรงบันดาลใจให้ผู้อื่นได้บ้างค่ะ